Czesc

 1 1|    paragrafy woli, narzucone z uśmiechem i w gronie pieszczotek.
 2 1|   Trafiłem... - rzekł z cichym uśmiechem Seweryn Baryka.~Oczy jego
 3 2| oblicza - nachylał się z takim uśmiechem, jakby i tego obcego "jaśnie
 4 2|      stołu i pochwalał oczyma, uśmiechem albo ruchem niepostrzeżonym
 5 2|     Ach - odpowiedział jeszcze uśmiechem niedostrzegalnym a przejmującym
 6 2|        się wciąż przyprawionym uśmiechem, a ciemność coraz grubsza
 7 2|      eleganckim gestem i miłym uśmiechem. Poruszał rękoma i zdawało
 8 2|      suchą ręką, i z wytwornym uśmiechem, pełnym w tej minucie skupionego,
 9 2|       krześle patrząc w tłum z uśmiechem jakby wprawionym w oblicze.
10 2|        bezlitosnym, z okrutnym uśmiechem:~- Widziałem tutaj ktoregoś
11 3|      zapytał pierwszy mówca, z uśmiechem drwiącym i złośliwym.~-
12 3|  intrygi, wielkie plany. Pan z uśmiechem na ustach, z rozkoszną dumą