Czesc

 1 1|           nie rozumiała" - nie była przecież tak ograniczona, jak mu
 2 1|        fochy czysto osobiste, szedł przecież prowadzony za rękę. Teraz
 3 1|         tłumacząc swym uczuciom, że przecież to jest najnaturalniejsze
 4 2|          licha? - te dwie damule? A przecież były to łzy prawdziwe, jakby
 5 2|        wycieczkę, ażeby Cezary mógł przecież obejrzeć okolicę. Miał jechać
 6 2|          obsługiwać cudzy zbytek.~- Przecież nie cudzy.~- Tak - nie cudzy.~-
 7 2|            już nie wiem jaką...~- A przecież jest tu młyn. Więc musi
 8 2|           sprężysty i silny, musiał przecież przerwać prysiudy i uwolnić
 9 2|        wytańcowujesz. Co to jest?~- Przecież to ja go namówiłem... I
10 2|            się przed tobą zwierzyć. Przecież nie chodzisz kraść koni
11 3| rzeczywistości najrealniejszej, był przecież także mistykiem. Wierzył
12 3|             niego? Ach, czuli w nim przecież wroga, ponieważ uczestniczył