Czesc

 1 1|     Inne mu już wiatry świstały koło uszu. Ani podsądny, ani
 2 1|        na kamieniach, zebrawszy koło siebie węzełki i tobołki.
 3 1|     wysokości wozu na jego lewe koło. Zdawało się, że po dziewczęcemu,
 4 1|       Prawa ręka opadła na lewe koło i bezwładna w swym stężeniu,
 5 1|     wszędzie na wsi, przy pracy koło krów, koni, kóz i owiec -
 6 2|          Jesienny wiatr świstał koło uszu. Rozkosz żywota, poczucie
 7 2|  kieszeni! Oby ci tylko wlazła!~Koło stołu już było luźniej.
 8 2|         na podsięwodne młyńskie koło. Mostek z okrąglaków nad
 9 2|    półsłówka z "tamtym". Krążył koło niej, wywijając to tą, to
10 2|         spostrzegli... Wtem już koło niej przesunęło się szybko
11 2|        nocny przewinęła się tuż koło niej. Otarła się ojej suknie.
12 3| zatrzasnął drzwi, słyszał wciąż koło siebie kaszel Lulka, jego