Czesc

 1 1| pieszczot. Lecz w gruncie rzeczy duszą i ciałem wyrywał, gdzie
 2 1|         jedynaka, o jakiej tylko dusza jego zamarzyć mogła.~Cezarek
 3 1|          czarnych nietoperzów, a dusza pełna była mroku i strachu.
 4 1|         katem, zbójem, mordercą! Dusza jego runie w przepaść! Umrze
 5 1|          życiu. Wrastał ciałem i duszą w czerwoną glinę bakińską,
 6 1|  zobaczył nie tylko oczyma, lecz duszą czującą - tyranię, o której
 7 2|            Panie, świeć nad jego duszą"...~Maciejunio, dostrzegłszy
 8 2|        ciągnie w swoją dalekość. Dusza jego była jak rola rozorana,
 9 2|    ojciec - świeć Panie nad jego duszą! - szeroko chłopom aplikował.~
10 3|      wodził się za bary ze swoją duszą. Słyszał wewnątrz siebie
11 3|         Gdy wszyscy śpią lub się duszą w lubieżnych objęciach -
12 3|        profesor, najcudowniejsza dusza człowiecza, ozdoba rodu