Czesc

 1 2|         już noc ciemna. U końca alei połyskiwały światła.~- Widzisz,
 2 2|        zarośla. W jednej takiej alei stały wokół zmurszałe, drewniane
 3 2|         zupełny mrok w wielkiej alei lipowej - pchnięty przez
 4 2|       szeroką piaszczystą drogą alei. Światła latarni rzucały
 5 2|    około pięciu wiorst drogi. Z alei odolańskich kareta wypadła
 6 2|         znowu słyszeć huk drzew alei nawłockiej! Cezary klęcząc
 7 2|         nagich konarów grabowej alei. Jeszcze z ramion jej nie
 8 2|      Pognały jak burza środkiem alei. Przy końcu tej alei Jędrek
 9 2|   środkiem alei. Przy końcu tej alei Jędrek odwrócił się do swego
10 3| ramionach, niesiony był w tejże alei przez szczęścia demonów...~
11 3|     wytrwale defilował w pustej alei. Niejeden (niejedna) pomyśłał(
12 3|         tutaj dopiero, u wylotu Alei Ujazdowskich, spiknęli się