Czesc

 1 Rod|       rozszerzyła posiadłości, a samemu jego czynowi nadała piętno
 2 Rod|         tym okresie czasu już mu samemu pachniało to coś delikatne,
 3 1  |        słabej. Stawiał się hardo samemu sobie, tłumacząc swym uczuciom,
 4 1  | kamieniach wciąż coś pośpiewywał samemu sobie. Jak wszyscy ludzie
 5 1  |         samym sobą. Rozkazywałby samemu sobie i szedł obraną drogą.
 6 2  |  objęciach. Cezary, pozostawiony samemu sobie, złaził z wolna z
 7 2  |   błogostanem. Śpiewał półgłosem samemu sobie radosną piosenkę,
 8 2  | wspominać... - zaśpiewał z cicha samemu sobie, jakby słuchaczki
 9 2  |           Przypatrywał się sobie samemu jakby figurze nieznajomej.
10 2  |    granic. Nie tylko podobał się samemu sobie, ale nawet budził
11 3  |    oddali. Wydawał się śmiesznym samemu sobie, gdy zza drzew, to