Czesc

 1 1|      jak niegdyś, Cezary Baryka myślał teraz o świątyni ognia między
 2 1|      figury na baczności. Zrazu myślał o jakimś prawdopodobnym
 3 1|       był na rozdrożu. Z odrazą myślał o poparciu, jakiego nawet
 4 2|     przestał o nich myśleć. Nie myślał także o ideologii najeźdźców
 5 2|        przytłoczyła. Baryka nie myślał teraz, o co walczy i z kim,
 6 2| podwórza. Patrzył na książki, a myślał o tym, że wszystko jest
 7 2|       Konie wróciły.~"Pojadę" - myślał Cezary zabierając swe rzeczy.~
 8 2|        swobodnie usiadł. Ciągle myślał o tym, czy dobrze trzyma
 9 2|     ręką tej niemrawej pannicy. Myślał wciąż o tamtej chwili.~
10 2|    swojemu sobaczemu losowi!" - myślał Cezary siedząc na worku
11 3|      moje zabite, zabite! A tyś myślał, że ja cię na schadzkę?...