Czesc

 1 1|              losy ludzkości~dzierżysz w dłoni Swej,~Stojących na progu
 2 1|                 oddawał nie istniejącej dłoni. Kładł kwiaty te w zimnym
 3 1|                 sądziła. Widział jak na dłoni drogę jej rozumowania. Nawet
 4 1|                zwężeń swego kształtu ku dłoni, nie może nigdy zginąć i
 5 2|              nie popuszczał jej ze swej dłoni aż do chwili, gdy cała trójka
 6 2|             jego dłoń w swej rozpalonej dłoni i pociągnęła go za sobą.
 7 2|        zadumania - były widoczne jak na dłoni dla oczu czuwających.~Pewnego
 8 2|               Cezary palcami lewej swej dłoni przebierał jeszcze ostatnią
 9 2|                przycisnęła wierzch jego dłoni do klawiszów - chude palce
10 2|                 i stanowczo spod tamtej dłoni. Nie wiedział, co robić
11 2| najsprawiedliwszej miary od ramienia do dłoni, wciągnęła go do wewnątrz...