Czesc

 1 Rod| ambicja: nie wypadło się - do diabła! - sroce spod ogona, jak
 2 2  |     pięściami. Jak opętana od diabła, miotając się tu i tam,
 3 2  | serdecznym przyjacielem... Do diabła! to pachnie kabaretem...
 4 2  |  cisnął w nią jakby oszczepem diabła i utkwił w piersiach jak
 5 2  |      perswadował wikary.~- Do diabła! Klecho, do diabła! Wiem,
 6 2  |         Do diabła! Klecho, do diabła! Wiem, co mówię. On nami
 7 2  |     na zawsze utracił. Kto, u diabła, podźwignął jego rękę, ażeby
 8 2  |       obrony. Słaniał się. Do diabła! Horror! ~Cezary wił się
 9 2  |        do rachunków! Zjesz ty diabła czubatego, zanim ja ci dam
10 2  |      że cię to obchodzi.~- Do diabła z tym! - mruknął Cezary
11 3  |      potępieńców opętanych od diabła, o coś twarzą w twarz zaciekle