Czesc

 1 1|   nigdy by na to nie przystał. Czyż nie miałby prawa powiedzieć,
 2 1|         Zawahał się. Przeląkł. Czyż to tylko podobieństwo oczu?
 3 1|    najzdrowsze, najładniejsze, czyż to nie szczyt marzeń dla
 4 1|    Posiadanych bezprawnie.~- A czyż ci, co z pałacu wypędzają
 5 1|        się, Zaiste, na szpady. Czyż ten ojciec był burżujem,
 6 2| wypasłeś się jeszcze bardziej. Czyż mnie wzrok nie myli? Ależ
 7 2| gorszył się młody księżyk.~- A czyż się nie zajmuje gęsiami,
 8 2|    twarzy...~- Daj mi pokój!~- Czyż nie byliśmy żołnierzami
 9 3|       szlachecką z jej życiem. Czyż nie należało tej całej Nawłoci
10 3|     Chłodkami posłać do luftu? Czyż nie należało tego Leńca
11 3| słychać wreszcie głos rozkazu.~Czyż to pan posterunkowy rozmyśla