Czesc

 1 2|     żeby nie widzieć "idioty" Barwickiego, który do swej narzeczonej
 2 2|       ujrzawszy tuż obok pana Barwickiego wyprostował się i począł
 3 2|      się na nogi. Szepnęła do Barwickiego:~- Skąd się tutaj wziąłeś?~-
 4 2|     obecność kobiety, uderzył Barwickiego. Gruba kula rękojeści ugodziła
 5 2|  drugi raz usiłował dosięgnąć Barwickiego poprzez rozkrzyżowane ręce
 6 2|      się w szczęściu, drwił z Barwickiego. Któż wie, może to tamten
 7 2|      w policzek, zadany przez Barwickiego, teraz narywał jak wrzód.
 8 2|    faktu, oczywistość tryumfu Barwickiego dusiła go za gardło.~Cezary
 9 3|    wówczas, gdy walił w głowę Barwickiego i gdy ciął w twarz najbardziej
10 3| wyjechał?~- Poszłaś za mąż za Barwickiego.~- To nie ma nic do rzeczy.~
11 3|      teraz jesteś ślubną żoną Barwickiego.~- Tak.~- I ślub ten staje