Czesc

 1 1|            wracał do domu z matką, zaiste jak grób milczącą, był już
 2 1|         wieszczeniem ponadludzkim, zaiste modlitwą przed Panem. Zdawało
 3 1|            zachcenia i odruchu, że zaiste, był to już jego organ,
 4 1| najobfitszego, samorodnego źródła? Zaiste - nie było komu.~Toteż Baryka
 5 1|           trzeba było potykać się, Zaiste, na szpady. Czyż ten ojciec
 6 2|            jak krew w nich płynie, zaiste, grając przecudną pieśń
 7 2|        trzy razy wydać chrapnięcie zaiste nie tylko nie chrześcijańskie,
 8 2|            w ciemność i zobaczyła, zaiste, źrenicami sowy, posłyszała
 9 3|           gazowych tak dalece, że, zaiste trzeba było anielskiej dobrotliwości
10 3|       zapach był teraz dokuczliwy! Zaiste, jak gdyby szatan mścił