Czesc

 1 1|    sobą, jak dalece świadomie szła do swego celu, jak nieomylnie
 2 1|     było na drodze, po której szła do swego celu. Ona jedna
 3 1| przedmieścia bakińskie. Droga szła w zakosy, stromo rowami
 4 2|     przez zarzewie Radzymina. Szła pod nieprzyjaciela, o którym
 5 2|  kapeluszu kapłańskim. Za nim szła panna Karolina. Dwie pierwsze
 6 2|    balowej, pobiegła w ogród. Szła jakąś aleją, co chwila roztrącając
 7 2|     prawo i w lewo. Długo tak szła w nocy, zabita na duszy
 8 2|  wciąż biegała dokądś i skądś szła z powrotem. Jakże tu było
 9 2|      papierosy i podśpiewując szła w swoją stronę. Cóż tam
10 2|     Wielosławska siadała, gdy szła pomodlić się przy zwłokach