Czesc

 1 2| spostrzegłszy dużą, starą sofę w rogu sali, rzucił się ku niej,
 2 2|       kopyt w kształcie kubka, o rogu niezłomnym i lśniącym -
 3 2|     Pędem prawie dobiegł do tego rogu willi, który mu był w tajnej
 4 2|          na małym podwyższeniu w rogu salonu. Tu "pani dziedziczka"
 5 3|         rzucało się w oczy, że w rogu zacieka tudzież jakoś niewłaściwie
 6 3|           jak nad tym miejscem w rogu jest tylośna dziura? Baran
 7 3|         Cezary wszedł i usiadł w rogu pokoju. Znał już ten duży
 8 3|        do glancu, dopiero co, na rogu.~Jesteś, zbóju! Gdy wszyscy
 9 3|       byłbym ciemny jak tabaka w rogu. Pan także nie wiesz całej
10 3|      oczach obsychał. Już się na rogu ulicy uwijała młoda ulicznica