Czesc

 1 1|  Puszkina, i kazano strzelać w przestrzeń. Strzelał uporczywie. Trwało
 2 2|        gęstej murawy, biegły w przestrzeń, równoległe jak dwie szyny.
 3 2| krzewiło się w polu. - A potem przestrzeń bezdrzewna w jasnej glebie.
 4 2|       omłocie przewalały się w przestrzeń. Krzyczeli poganiacze koni
 5 2|        ustają, a świat kędyś w przestrzeń ucieka. Lecz panna Karolina
 6 2|        pasma włosów i lecieć w przestrzeń... Lecz nie zrobiła nic
 7 2|      fuga koni niosących się w przestrzeń.~Od Odolan do Nawłoci liczono
 8 2|       Wandzi, która patrzyła w przestrzeń struchlałymi oczyma, nie
 9 2|      miejsca przebiegała pustą przestrzeń zdążając ku tancerzowi.
10 2| potaszczyli dokądś w zadymioną przestrzeń.~Na placu został ksiądz