Czesc

 1 1|           na młodego przybysza. On poczuł się w tym tłumie zbiedzonych,
 2 2|        został ksiądz Anastazy. Ten poczuł się w obowiązku zastąpienia
 3 2|     jeszcze ostatnią melodię. Wtem poczuł z najgłębszym zdumieniem,
 4 2|            skoro tylko tam stanął, poczuł, że jest coś złego. Poczuł
 5 2|         poczuł, że jest coś złego. Poczuł czyjąś obecność w tym pokoju.
 6 2|            chwili usłyszał świst i poczuł w lewym policzku potworny
 7 2|        szeroki świat!~I oto Cezary poczuł leżąc na wznak na wygrabku
 8 2|           sam, jak niegdyś w Baku. Poczuł, że nie ma poza nim nic
 9 3|           tych enuncjacji i Cezary poczuł w sobie właściwą mu przekorność.
10 3| uspokojenia sflaczałej imaginacji, poczuł najpiekielniejszą zaciekłość.