Czesc

 1 1|        się nie dadzą. Jest to - mówiła - pospolita grabież. Niewielka
 2 2|     nosić tak długie sutanny! - mówiła kuzynka wydobywając księdza
 3 2| roznieciła światło.~- Ten dom - mówiła - jest to jakoby dawny zbór
 4 2|     Głos jej drżał również, gdy mówiła:~- Nie zawsze, proszę pana,
 5 2|       ust. Z zamkniętymi oczami mówiła szeptem:~- Niech mnie pan
 6 2|       uczucia.~- Co za szkoda - mówiła piękna pani - że nie byłam
 7 2|     pociągnięć cielesnych tańca mówiła mnóstwo niezliczone pochwał,
 8 2|         o twej niewinności... - mówiła pani Turzycka niespokojnie,
 9 2|      natychmiast stąd wynosi!,- mówiła błagając go oczyma, żeby
10 3|      miłe, dźwięczne, głębokie. Mówiła:~- Towarzysze! Państwo -