Czesc

 1 1|   rozpasanie przybierało formy dziwnie pospolite. Koledzy schodzili
 2 1|        którego zionęło uczucie dziwnie bolesne, ściskające, a nade
 3 2|        wspaniałych, aczkolwiek dziwnie ruchomych stopniach schodów
 4 2|      Karoliny dawał odpowiedzi dziwnie niechętne i opryskliwe,
 5 2| czesali, oczyszczali z błota i dziwnie nadobni zjawili się w salonie.
 6 2| zajaśniała teraz inaczej. Było dziwnie, niemal zdumiewająco patrzeć
 7 2|        już tu był. Co więcej - dziwnie niesamowity żal ściskał
 8 2|     się ludzi, lecz zrozumiała dziwnie dokładnie, co to znaczy.
 9 2|       uchodząca woda z cicha a dziwnie przejmująco w tym obcym
10 2|  powtórzył - i wszystko ustało dziwnie raptownie. Lekarz przyłożył