Czesc

1 1|          pracowicie je zasypywano ziemią, tworząc nasyp wydłużony,
2 1|          wiszący kędyś wysoko nad ziemią, Z trudem niemałym odryglował
3 2| popełnionymi zbrodniami. Tam jest ziemia ruska i lud ruski. Mamy
4 2|          jeszcze dzień zwisał nad ziemią. Konie nie nadchodziły.
5 2|   najwyższej i najczystszej, jaką ziemia z łona swego wydała! Cezary
6 2|       Okno było zamknięte. I cała ziemia milczała. Pokiwał głową.
7 2|    żałości. Cóż to się stało z tą ziemią! Folwarki okoliczne na tle
8 3|           zjawiają się, jakby ich ziemia przemarznięta wydaliła ze
9 3|       takich, że od nich ta stara ziemia, co już jęków wysłuchała