Czesc

  1 Rod|           stwierdzenie, że na Sekule był "także" bardzo piękny staw,
  2 Rod|              określonego zawodu. Gdy był czas po temu, nie bardzo
  3 Rod|     przedsiębrać zdecydowane studia. Był tedy przez czas dość długi
  4 Rod|         nadmienić, iż Seweryn Baryka był człowiekiem z gruntu i do
  5 Rod|              i złe tego świata gotów był robić wszystko, co każą "
  6 Rod|     Siedlcach, aliści Seweryn Baryka był nie tylko ojcem urodziwego
  7 Rod|          skarbcu klejnot najdroższy. Był to pamiętniczek z wojny
  8 Rod|       Sołowijówki z przyległościami. Był to w prostej linii dziad
  9 Rod|         tkliwości, lecz szczegółowo, był z obu stron kartki zakreślony
 10 Rod|   lekkomyślnego a wspaniałego dziada był ubogi jak mysz kościelna.
 11 Rod|              kilkaset tysięcy rubli. Był wysoko cenionym osobnikiem,
 12 1  |           SZKLANE DOMY~Czaruś dostał był właśnie promocję z klasy
 13 1  |            zaiste jak grób milczącą, był już wesoły. Pocieszyło go
 14 1  |              i w gronie pieszczotek. Był to rząd samowładny i dyktatura
 15 1  |           tak samo, jak gdyby ojciec był obecny w gabinecie. Postanawiał
 16 1  |              i polskiego języka, ale był to już raczej szereg awantur,
 17 1  |            bez naboi i przechowywany był ozdobny gruziński kinżał,
 18 1  |           się tutaj bała. Dopóki mąż był w domu, on był osobą - ona
 19 1  |            Dopóki mąż był w domu, on był osobą - ona cichym i pokornym
 20 1  |               decyzji. Jakże ten mus był nieznośny, jak uciążliwy!
 21 1  |    niezbadana poczęła go w niej. Oto był maleńki i niedołężny - kruszyna
 22 1  |         pachniała w jej duszy. On to był jej nauczycielem, przewodnikiem,
 23 1  |       nadchodziły listy dość często. Był na linii bojowej, gdzieś
 24 1  |          przystąpiło coś do Cezarka. Był zwyczaj, iż w miejscowej
 25 1  |             Za murami kaplicy Czaruś był sobą, a raczej był we władzy
 26 1  |            Czaruś był sobą, a raczej był we władzy wspólnego szału,
 27 1  |            to już zupełnie skądinąd. Był w Karpatach. Parł na Węgry.
 28 1  |          gdyby słuch zaginął. Baryka był wciąż w armii. Czynił ofensywy
 29 1  |         przyjeżdżał. Raz doniósł, że był ranny, że leżał w szpitalu,
 30 1  |             Gdy potem list nadszedł, był to skrypt nieoficjalny,
 31 1  |      zachcenia i odruchu, że zaiste, był to już jego organ, jak ręka
 32 1  |        znaczy to wcale, żeby Cezarek był złym synem, a jego matka
 33 1  |       zwanego "wilczego biletu" - to był to akt najzupełniej nieszkodliwy,
 34 1  |   wszystkiego na nice.~Cezary Baryka był oczywiście bywalcem zgromadzeń
 35 1  |              nozdrza rozedrgane, gdy był zziajany, wzruszony, uśmiechnięty
 36 1  |        wyjawiał tego matce, gdyż nie był w stanie wymierzyć jej tego
 37 1  |            mrocznej rósł dalekości - był Seweryn. Z morza i z tego
 38 1  |       pogłaskaniem osrebrzał. Cezary był sam i nie sam. Patrzył na
 39 1  |             Cezary - poniewczasie! - był teraz uległy matce. Wsuwał
 40 1  |             jej rękę, jak wtedy, gdy był maleńki i bezsilny. Usiłował
 41 1  |        przecie on sam - Cezary - nie był nią, matką. Był czymś innym,
 42 1  |         Cezary - nie był nią, matką. Był czymś innym, odmiennym,
 43 1  |              a bruk ulic zroszony by był łzami. Albowiem wszędzie
 44 1  |  zobojętnieniu, kiedy do niczego nie był już zdolny okrom niskiego
 45 1  |            dzięki legitymacji, którą był przypadkiem otrzymał od
 46 1  |      wewnętrzny, czyli cmentarzysko, był niższy od fortalicji zewnętrznej.
 47 1  |             fizycznej, do której nie był przyzwyczajony, na nowo
 48 1  |      Gruzinów, Niemców i Żydów, a on był nieco odmienny od wszystkich
 49 1  |          trzymał się w jego pobliżu. Był to chłop rosyjski, brodaty
 50 1  |             o trzeciej. Śpiew zawsze był ten sam. Składał się właściwie
 51 1  |              zginąłeś!~- A gdzieś ty był tak długo? Gdzieś był, tata?~-
 52 1  |             ty był tak długo? Gdzieś był, tata?~- W legionach - daleko,
 53 1  |            mógł z powodu braku siły. Był zbiedzony na wojnie, zrujnowany
 54 1  |              co dla człowieka, który był wyszedł ze stanu barbarzyństwa,
 55 1  |              Sławna walizka, z którą był wyruszył na wojnę: przepyszna
 56 1  |             przedsięwziął, gdzie nie był, jakich nie zażył podstępów,
 57 1  |             twierdzy reakcji. Cezary był na rozdrożu. Z odrazą myślał
 58 1  |             Następny za nimi pasażer był śpiochem, który tylko czasem
 59 1  |        zepsute i ciężkie, iż Seweryn był niby owa wieszczka grecka,
 60 1  |              Słucham.~- Narodził się był w Polsce człowiek jeden,
 61 1  |      podsuwał medycynę, gdym jeszcze był sztubakiem w trzeciej klasie...~-
 62 1  |             pokładem. Pod torfem zaś był szczery, czysty, złoty piasek,
 63 1  |              w żywe oczy, gdybym nie był?~- Ale co to ma wspólnego
 64 1  |       czujące jedynie, jak matka. To był przeciwnik czynny. To był
 65 1  |            był przeciwnik czynny. To był rycerz. Z jego ran, których
 66 1  |              szpady. Czyż ten ojciec był burżujem, stronnikiem bogaczów
 67 1  |     pochlebców bogaczów`? - Nie. Czy był stronnikiem starego porządku
 68 1  |             szał duszy. Jechać! - to był jedyny okrzyk, który się
 69 1  |          sprzecznych w sobie. Cezary był tu i tam, w Rosji i w Polsce,
 70 1  |             tam, w Rosji i w Polsce, był z ojcem i przeciwko niemu.
 71 1  |         tysiąc razy ulegać, ponieważ był synem - a stary ojciec może
 72 1  |            tolerancji względem niego był nie do zniesienia. A tymczasem
 73 1  |     upragnioną. Pociąg miał nadejść! Był to ogromny esze1on wiozący
 74 1  |      Barykowie nasłuchiwali. Starszy był tak zdenerwowany, rozstrojony
 75 1  |              się na stację i stanął. Był to szereg wagonów z obmarzniętymi
 76 1  |       poprawek w lokomotywie. Cezary był w rozpaczy, gdyż na ten
 77 1  |           tajemniczą niemoc. Seweryn był rozpalony. Głowa jego miotała
 78 1  |      Dopytasz się. Powiesz mu o nas. Był w przyjaźni z mamą i Ze
 79 1  |              i zasnął. Lecz sen jego był niespokojny, pełen jęków
 80 1  |           wejść do przedziału, gdzie był Baryka, wyprowadzono go
 81 2  |           matkę Cezarego, którą znał był bardzo dawno w mieście Siedlcach.
 82 2  |           jedną kochał w swym życiu. Był wówczas biednym urzędniczkiem
 83 2  |           snobizm wojenny silniejszy był niż przekonania i sympatia
 84 2  |          motorem, który go popchnął, był powszechny entuzjazm. Szli
 85 2  |           sentymentów. On to właśnie był żołnierzem w każdym calu.
 86 2  |             rodzinie i sentymentach. Był "Hipolit" w szeregu i tyle.
 87 2  |              Wielosławskich. Hipolit był żołnierzem jak się patrzy
 88 2  |              przezacnej "staruszki".~Był to średniego wzrostu, krępy
 89 2  |          przysiadł na poręczy ganku. Był odurzony. Był pijany, ale
 90 2  |         poręczy ganku. Był odurzony. Był pijany, ale nie winem. Pierwszy
 91 2  |      pociągał ze swego kieliszka - a był to jeden z tych większych -
 92 2  |        przejmuje. Po prawdzie rad by był parsknąć żywym śmiechem
 93 2  |             na złość, sens opowieści był tragiczny - nawet traiczny,
 94 2  |              Karusiu, że czas by już był na pana porucznika odpocząć
 95 2  |             Muszę się wtrącać, bobyś był nie wyszedł z tego świerka,
 96 2  |              ipso - mizantrop. Jakem był w Paryżu...~- Dobrze, dobrze,
 97 2  |           doskonale). Pokój Cezarego był niezmiernie wysoki, o ścianach
 98 2  |          ciemności postrzeżony.~Park był bardzo rozległy, schodził
 99 2  |             i basenami wodnymi. Dwór był drewniany, lecz na kamiennych
100 2  |              wewnątrz panowała. Dwór był ogromny, z dachem łamanym.
101 2  |             gorejącego pieca. Cezary był zachwycony tym widokiem,
102 2  |           przegub ciała panny Karusi był pełen niezwalczonego powabu.
103 2  |           wbiegł na ganek. Za chwilę był w jadalni. Maciejunio i
104 2  |             buńczucznie. Dziedziniec był brukowany, niczym plac miejski.
105 2  |           jednak pełne powabu. Dzień był mglisty, zimny i senny.
106 2  |         Czekał na katastrofę. Rad by był wydobyć ręce spod uścisku
107 2  |               Istotnie, cały Hipolit był zabryzgany błotem, lepki
108 2  |            się nie dostrzegać, jakby był czymś daleko mniej interesującym
109 2  |                 Leniec. Kościeniecki był zawsze strupieszały, chory,
110 2  |         nikim w sąsiedztwie. Przykry był człowiek. No, umarł. Teraz
111 2  |           kawalerów, z których jeden był - o rozpaczy! - panem dziedzicem
112 2  |              w jego wywodach zawarty był jakiś zapach mocno nieprzyjemny.
113 2  |     wyrzeczeń panny Szarłatowiczówny był znowu tak wybujały i dostojny,
114 2  |         czerwonego języka, iż mógłby był służyć za chorągiew bolszewicką,
115 2  |              Urysiu. Ksiądz Anastazy był zachwycony tym projektem,
116 2  |             że się rozkoszuje jazdą. Był uśmiechnięty, rozmarzony.
117 2  |               a naprawdę srogi by to był żal, gdyby trzeba było wyjechać
118 2  |          albo wąwozik, który mijano, był od razu, od spojrzenia jakiści
119 2  |           przypatrywali się stawowi. Był piękny w swej barwie, rozległości,
120 2  |          widział niegdyś - że już tu był. Co więcej - dziwnie niesamowity
121 2  |          wierne aż do śmieszności.~- Był taki staw u nas, na Ukrainie... -
122 2  |     prawdziwościami na świecie, choć był już czas i nie brakło okoliczności
123 2  |      dziewcząt odgarniających słomę.~Był to zresztą czas, kiedy całe
124 2  |       pomocników.~Głównym podręcznym był narzeczony, pan Barwicki.
125 2  |         krawatów, lecz mimo wszystko był wzruszony pamięcią o nim
126 2  |           Tymczasem mylił się grubo. Był ktoś, co pilnie śledził
127 2  |          uklepaną mogiłę.~Gdy Cezary był u siebie na dole, podśpiewywał
128 2  |         zacnego wujka, który gościem był w domu - zostawiało pannie
129 2  |            popołudnia Baryka odwiózł był pudła cukierków do Odolan
130 2  |           dnia miał się gorzej i nie był widzialny, a pielęgniarka-
131 2  |        przedpogrzebowy. Obejrzał już był wszystkie obrazy i sztychy
132 2  |       zapadał i stary furman zapalił był świece w latarniach obok
133 2  |          chrząkania.~Lecz Cezary nie był tak znowu bardzo cierpiący.
134 2  |        grobli, którą za dnia widział był jedynie z daleka. Myśl,
135 2  |            tego rogu willi, który mu był w tajnej rozmowie wskazany.
136 2  |             w miejscu, na którym tom był rozłożony, zaczął czytać.
137 2  |            dół stronicy dosyć długo. Był teraz zupełnie spokojny:
138 2  |          rozmowę. - Śmiech. - Śmiech był kobiecy. Ale i męski. Dwie
139 2  |        przyjemnością przeszedłby się był po tym pokoju, tam i z powrotem.~
140 2  |         drzwi, przez które wdarł się był do tego pokoju. Przez chwilę
141 2  |         wpadł we drzwi jej sypialni. Był to pokój duży i śliczny,
142 2  |              się okazało, Maciejunio był nie tylko mistrzem ceremonii,
143 2  |           jakby figurze nieznajomej. Był najzupełniej niepodobny
144 2  |              nią "halka". Powinieneś był z przodu przyszyć sobie
145 2  |        Kościenieckiej.~Lecz i Cezary był rad ze zjawienia się tych
146 2  |         shimmy. Ponieważ środek sali był jeszcze dosyć pusty, zwrócił
147 2  |          odtworzyć nie można.~Cezary był ponury i głucho zawzięty.
148 2  |              ziemi.~W tańcu Karoliny był istny arcywzór zgrabności
149 2  |        arcywzór zgrabności i powabu. Był to jak gdyby obraz nagłej
150 2  |             Hipolitem Wielosławskim.~Był już ranek, kiedy się ocknął
151 2  |            widziało. Wstawać!~Cezary był dokumentnie oszołomiony,
152 2  |             wszystko, co przeżył, to był sen zmysłowy i nic więcej.
153 2  |            nie widział. A tak dalece był zajęty swą skrytą namiętnością,
154 2  |              skrytą namiętnością, że był przekonany o zachowaniu
155 2  |     najdoskonalszej tajemnicy. Pewny był, że nikt absolutnie nic
156 2  |             i wszystek obłęd miłosny był zupełny, lecz była to także
157 2  |     przyjeżdżał w nocy. Przeklęty tu był gość. Nie bał się ciemności
158 2  |         trafiły do drzewa, gdzie koń był przywiązany. Oto tu stratowane,
159 2  |         bezradnie zaszlochał. Cezary był tak oszołomiony, że wybiegł
160 2  |             płakało. Najtrzeźwiejszy był Maciejunio, który wciąż
161 2  |              gdzie nigdy jeszcze nie był. Uderzył go potworny wygląd
162 2  |        dokładała cukru. Choć ten sok był słodki. - Boże drogi! Jeszcze
163 2  |             Pani wie na pewno, że to był cukier, a nie co innego?
164 2  |              lecz czego innego?~- To był cukier z cukiernicy.~- Pani
165 2  |             szkła, w którego połowie był gęsty sok. Hipolit poprosił
166 2  |           zdolność do zbrodni. Gdyby był wcale nie widział wojennych
167 2  |        zanosił swej pani. Szczęśliwy był, gdy mógł dostarczyć czegoś
168 2  |              domu nie było. Turzycki był na folwarku Chłodek. Były
169 2  |         lewym policzku potworny ból. Był tak srogi, że Cezary zaskowyczał
170 2  |               Cezary poznał głos. To był Barwicki. Myśl ta przemknęła
171 2  |             w ciemię - kimkolwiek by był ten człowiek! Ten człowiek
172 2  |         każdym razie w tym lesie nie był jeszcze nigdy, choć zbiegał
173 2  |          przyszedł do owych zarośli. Był to cmentarz nawłocki, leżący
174 2  |              dworem a wsią.~Cmentarz był źle ogrodzony, a raczej
175 2  |        Przypomniał sobie, że przecie był tutaj niedawno na pogrzebie
176 2  |            podniósł zwieszoną głowę. Był to ksiądz Anastazy. W rewerendzie'
177 2  |           nic mi nie wyrzuca. Mogłem był ją uwieść, gdybym był chciał.
178 2  |         Mogłem był ją uwieść, gdybym był chciał. A nic jej złego
179 2  |           Słowo -jeden trupem by się był położył za drugiego. A teraz
180 2  |             po śmierci Karoliny, nie był zbyt dobrze widziany przez
181 2  |             pana do środka...~Środek był tuż, jak gdyby na wierzchu.
182 2  |            życia. Ale ów poszukiwacz był to przyjaciel pana Hipolita,
183 2  |             zabudowań folwarku. Młyn był stary, typu panującego nad
184 2  | Gruboszewskim. Gdzie - Gruboszewski! Był jeszcze za tamtego ekonoma,
185 2  |          myśl, ten grzmot wewnętrzny był pewną siłą duchową, przeciwstawiającą
186 2  |         piątej po południu. Co dzień był gdzie indziej: we młynie -
187 2  |            co by swoim nazwać mogli. Był tego po wsiach, wśród posiadaczów
188 2  |         ksiądz Anastazy odjechał już był do swej parafii, gdzie pełnił
189 2  |              spojrzenia. - Dach nasz był twoim dachem, drzwi nasze
190 2  |   wyświadczyli usługę. Cezary rad by był uniknąć tej wizyty, ale
191 3  |              Buławnika. Ten Buławnik był progenitury szynkarskiej
192 3  |             zgrzytania zębami. Pokój był na trzecim piętrze odrapanej
193 3  |              się jednak nie podobał. Był mały - na jakie dziesięć
194 3  |             drżały jak w febrze. Nie był to, słowem, pokój przyjemny.
195 3  |            przyjemny. I Buławnik nie był przyjemnym towarzyszem:
196 3  |     perfumami. Ach, jakże ten zapach był teraz dokuczliwy! Zaiste,
197 3  |          Laurę w ramionach, niesiony był w tejże alei przez szczęścia
198 3  |             opał. Kredyt u Buławnika był skończony, zaufanie w sklepiku
199 3  |        zawieszone kotarą. Duży salon był urządzony bardzo starannie.
200 3  |           tej kwestii przystąpić, bo był przecie już dłużnikiem Gajowca,
201 3  |           systematyczniej. On jednak był pierwszy. Wszystko zaś o
202 3  |           pomnik. W dawnej Warszawie był publicystą, pisarzem artykułów
203 3  |              Wówczas Polakom wydarty był wszelki czyn, wszelka działalność,
204 3  |          zabrania. Ten felieton wart był więcej niż batalion tęgiej
205 3  |            wymordowali jego rodzinę, był młody chłopiec, narzeczony
206 3  |               gdzie jedynym Polakiem był stróż kamieniczny, i ulice,
207 3  |               gdzie jedynym Polakiem był policjant.~Ulice te mają
208 3  |            który, doprawdy, nie wart był ich fatygi. Płakał w głębi
209 3  |          obyczajach, sposobie życia?~Był tam nadmiar nędzarzy-łachmaniarzy,
210 3  |              mołojec i silny w gębie był zwyczajnym zjadaczem chleba
211 3  |      rzeczywistości najrealniejszej, był przecież także mistykiem.
212 3  |            jak banda napastników. To był istotny, był niewątpliwy
213 3  |         napastników. To był istotny, był niewątpliwy cud nad Wisłą.~
214 3  |            lancetem. Wszakże widział był wieś szlachecką z jej życiem.
215 3  |          często kolega Antoni Lulek. Był to student prawa na jednym
216 3  |           kursów uniwersytetu. Lulek był chorowity, słaby, nikły
217 3  |             wojnie bolszewickiej nie był z powodu złego stanu zdrowia.
218 3  |           złego stanu zdrowia. Lulek był nadzwyczajnie oczytany i
219 3  |         zawsze "przeciwnicy"). Lulek był to już jegomość starszy.
220 3  |              z Buławnikiem. Buławnik był to umysł jasny (cokolwiek
221 3  |             jamie Buławnika. Ostatni był dobrze usposobiony dla tego
222 3  |           zasiłkiem. Tymczasem Lulek był fenomenalnie punktualny.
223 3  |        Śmiech bezgłośny Lulka gorszy był stokroć dla Buławnika od
224 3  |            żadnej tam Tuły, a jednak był poinformowany o sprawach
225 3  |             i wyjaśnień.~Nadto Lulek był nie lada (tak zwanym) "psychologiem".
226 3  |             uczuciom Cezarego, jakoś był mu na rękę. Sam w rozmowach
227 3  |              umysłowaniom Buławnika. Był przecie w posiadaniu prawdy,
228 3  |           zaś tego zgonu Lulek gotów był poświęcić swe mizerne zdrowie
229 3  |           ościenne mocarstwo". Lulek był ideowcem najczystszej wody.
230 3  | najautentyczniejszej biedzie i gotów był zmarnieć i zamrzeć w jakiejś
231 3  |              wojska polskiego, gotów był zniszczyć ten kraj już tylko
232 3  |            wojska polskie, "zmuszony był" szukać pomocy za granicą
233 3  |  obezwładnieniem i karą, lecz winien był złożyć broń u ich stóp i
234 3  |       bakińskich koleżków mógłby się był przyznawać do patriotyzmu
235 3  |           owej Polski. Polska tedy - był to, poniekąd, matczyny reumatyzm,
236 3  |       najcichszym szeptem. Szept ten był istotnie znacznie cichszy
237 3  |       wszystkich obecnych. O ile ten był ruchliwy i baczący na wszystko,
238 3  |           już się rozpostarła, jakiż był nasz obowiązek, obowiązek
239 3  |             na głowie ciosać, choćby był dotknięty defektem braku
240 3  |              miejskiego. Na kopercie był najwyraźniejszy adres, jego
241 3  |              co do pomyłki. W liście był arkusz papieru z następującymi
242 3  |             ty! - wybuchła. - Gdybyś był wtedy nie skroił tej awantury,
243 3  |     przejęciem, śród drzew głuchych.~Był pierwszy dzień przedwiośnia.
244 3  |          Właściwy powód tego pochodu był następujący. W jednej z