Czesc

1 1|  bezcennym naczyniem ducha. Ale łzy niemęskie, które skrucha
2 2|       Wodziła oczyma za synem i łzy szczęśliwe, sekretne, niepowstrzymane,
3 2| wszystko, to jednej, to drugiej łzy najszczersze z oczu kap-kap-kap!
4 2|      damule? A przecież były to łzy prawdziwe, jakby krewnych,
5 2|  najlepszymi przyjaciółmi. Miał łzy w oczach i uśmiech szczęścia
6 2|    zażywania fikcyjnego pedału. Łzy lały się z oczu wygnanki,
7 2|         była zrozpaczona. Miała łzy w oczach. Poprawiała wciąż
8 2|        wylewała długo przeklęte łzy odtrącenia. Wiatr nad nią
9 2|        dał rady: grube, samotne łzy, z całej siły trzymane pod