Czesc

1 1|       Jakże w takich momentach pragnął rozstać się z ojcem, wyprawić
2 1|     rozumnych i silnych! Jakże pragnął dołożyć ramienia do pracy
3 1|   Polski, której ani znał, ani pragnął. Ojciec narzucił mu ideał
4 2|        myślowo i przekonaniowo pragnął wojować z Sowietami, ale
5 2|     tak zaraz pobrać, jakby on pragnął, bo matka Kościenieckiego
6 3|      dojść tam, gdzie on dojść pragnął, gdyż samo życie po tysiąc
7 3| najbezwzględniejszego realizmu pragnął tchnąć ducha proroków i
8 3|   koniecznością duszy. Jakżeby pragnął powiedzieć wszystko, wszystko!