Czesc

  1 Rod|             oka pomiędzy dobro i złe tego świata gotów był robić wszystko,
  2 Rod|              areną dorobku dla ludzi tego typu, zwłaszcza pochodzących
  3 Rod|               w bogatych oprawach. Z tego zaś częstotliwego czytania
  4 Rod|           domowego nie wypuszczały z tego kraju. Nieświadomie czy
  5 1  |           doświadczył. Pod naciskiem tego uczucia wyciągnął ręce i
  6 1  |          rzeczy i czmychnąć. Uciec z tego wygnania! Zwiać! Wiedziała
  7 1  |            że to jest niemożliwe, że tego być nie może, że Seweryn
  8 1  |              na śmierć kochana przez tego wysmukłego, pięknego młodzieńca -
  9 1  |            On jeden stał nad drogami tego kraju jak samotny krzyż.
 10 1  | zeszłowieczny w głębi obraz. O Boże, tego człowieka odrzuciła, podeptała,
 11 1  |       Podarła go wówczas, lecz słowa tego pisma żyły w jej duszy.
 12 1  |               Na wspomnienie imienia tego człowieka, któremu nigdy
 13 1  |          dowolnego rozporządzenia. Z tego matka i syn mogli czerpać,
 14 1  |     tchórzostwa, lecz dla idei! Dość tego życia na koszt ludu! Nie
 15 1  |       wagonów patrole i konfiskowały tego rodzaju indywidualistyczną
 16 1  |              wśród ludzi, którzy się tęgo naśmieją z jego chłopczyńskiej
 17 1  |              na wojnie. Nie wyjawiał tego matce, gdyż nie był w stanie
 18 1  |           był w stanie wymierzyć jej tego ciosu w strudzone serce.
 19 1  |             był Seweryn. Z morza i z tego lądu ruskiego, stokroć obszerniejszego
 20 1  |            Mówił, że czeluść otwarta tego statku to jest jak gdyby
 21 1  |       doskonałą kuracją prowadzącą z tego świata na tamten. Cezary
 22 1  |         przeznaczono inny, daleko od tego miejsca, w czarnym mieście,
 23 1  |              Za życia matki nie znał tego stanu. Tak duży kawaler,
 24 1  |          wolność. Oto tak o sprawach tego świata błędnie sądziła.
 25 1  |              nie była w stanie nic z tego wyssać dla siebie, gdyż
 26 1  |    wszelkiego prawa. Ileż to wskutek tego bestialskiego prawa panowania
 27 1  |             wiadomo było, że w ciągu tego dnia nic się nie zdarzy
 28 1  |              i grabarza. Przywykł do tego zajęcia, przyzwyczaił się
 29 1  |          porozbijane głowy?~A jednak tego dnia, o którym mowa, młody
 30 1  |           pokotem. Tak tedy: jedni z tego stada ludzkiego spali pokotem
 31 1  |             postać ojca w łachmanach tego przybłędy. Jeszcze Cezary
 32 1  |        komunistycznego podziału dóbr tego świata -jako na własność
 33 1  |            zasypiał. Inni mieszkańcy tego ruchomego więzienia gotowali
 34 1  |            cywilizacją"?~- Jakże! Od tego się ta cywilizacja zaczęła.~-
 35 1  |             nabywcy gotowe. W domach tego typu, wiejskich, czyli jak
 36 1  |      rosnącej drożyzny~- A w fabryce tego naszego kuzynka już nie
 37 1  |   ogrzewalnię i wspólną chłodniç. Do tego jednak potrzebna jest powszechna
 38 1  |              i siłę elektryczną. Ale tego światła i tej siły będzie
 39 1  |     niespodziane odkrycia, uchylenie tego, co dotąd było obok nas,
 40 1  |         tylko nie ograniczamy się do tego jednego rozumienia. Oto
 41 1  |               na wspomnienie imienia tego swego monarchy, który skinieniami
 42 1  |          jedyny okrzyk, który się od tego człowieka słyszało. Zdawało
 43 1  |           przezwyciężał w swym duchu tego starego człowieka, wyzbywał
 44 1  |            swej siły od zmurszałości tego pnia. Nękały go więzy, wciąż
 45 1  |          Baryki w sprawie narzucania tego ideału nie zmniejszał się,
 46 1  |        oczekującym wpakowania się do tego pociągu. Przewodnik wiozący
 47 1  |         wisiały jak kudły i kłaki, z tego pasa ruchomych domków na
 48 1  |      inżynier Białynia. Seweryn znał tego człowieka przed laty za
 49 1  |          która popycha ku ich pomocy tego wysokiego i chudego rodaka.
 50 1  |            ratować? Miałże wysiąść z tego wozu i iść niosąc na ramionach
 51 1  |           Gdy pociąg nie odchodził z tego postoju - zaniosło się bowiem
 52 1  |              Cezary szedł również do tego miasta. Po udręce, zgnieceniu
 53 1  |          olbrzymim. Wyciągał ręce do tego szerokiego powietrza, do
 54 2  |            kryje się w samym rdzeniu tego ich entuzjazmu, jaka idea
 55 2  |            Łosicami Cezary wyratował tego Wielosławskiego z opresji.
 56 2  |           bardzo przychylnie witali "tego" Barykę, przypatrywali mu
 57 2  |       Hipolita, lecz mając na oku i "tego drugiego", wypaliła:~- Nie
 58 2  |            niosą?~- A szczęście, żeś tego listu nie wysłał, bo byłabym
 59 2  |         teraz przepij no, Nastek, do tego Czarusia...~- A, Czaruś
 60 2  |          chciałem zapytać, bo to bez tego nieporęcznie.~- No, to panie
 61 2  |            ojciec duchowny.~W czasie tego całego galimatiasu matka
 62 2  |          mocno pijana, gdy patrzę na tego piechura... - rzekła pani
 63 2  |             takim uśmiechem, jakby i tego obcego "jaśnie panicza"
 64 2  |       starszą panią, matkę rodu, ale tego wieczora wszelki porządek
 65 2  |            pewna, czy tam posłane.~- Tego już nie wiem, dziecko. Nie
 66 2  |         ominąć, ani w ogóle przerwać tego dosiadania świerka z jego
 67 2  |              bobyś był nie wyszedł z tego świerka, żeby nie ja.~-
 68 2  |           nie twoja rzecz! Nic ci do tego! Swoich pilnuj!~Po chwili
 69 2  |       żołnierskich śmiałostek. ~- Do tego stopnia i ja się nie ośmielam,
 70 2  |             niebieską, a więc samiec tego hałaśliwego rodu, rzucił
 71 2  |              się jakby nowym szponem tego potwora, niebieski na głowie
 72 2  |        psiakrew! psiakrew!' - i atak tego szarego jajka z mnóstwem
 73 2  |      zielonych kafli. Widok i trzask tego ognia podczas przejmującego
 74 2  |               znowu niepogoda. Nigdy tego dawniej nie mieliśmy w naszych
 75 2  |            Ale my tutejsi nie możemy tego wiedzieć.~- Może być, że
 76 2  |              zwłaszcza "absolutnie". Tego "absolutnie" wprost nadużywał.
 77 2  |            sennie upragnionym. Wśród tego radosnego z końmi obcowania,
 78 2  |           mieści w salonie, w środku tego starego dworu, bardziej
 79 2  |            nie byłby się przyznał do tego nierycerskiego stanu. Milczał
 80 2  |            czy panowie zdają sobie z tego sprawę, że jesteście na
 81 2  |             niesamowity, jakby nie z tego świata.~"Nie! Ona się nigdy
 82 2  |      inteligencji. Cezaremu żal było tego panieństwa. Przypomniał
 83 2  |             nogi zadarte do góry - z tego dwie nogi czarne w lśniących
 84 2  |             Szarłatowiczównę spotyka tego dnia drugie nieprzyzwoicie
 85 2  |       Siedzenia są ruchome i wskutek tego niepewne. To się może powtórzyć.~-
 86 2  |         także wysiądzie i wejdzie do tego domu.~- Nie - odpowiedziała
 87 2  |               Nigdy panu nie zapomnę tego słóweczka o pudlu!~- Zapomni
 88 2  |          słuszność. Ale nie rozumiał tego pomysłu mieszkania na Chłodku.
 89 2  |             z odrobinką pomarańczową tego wyspiarskiego Curaçao, papierosy... -
 90 2  |         łokciami wparła się w piersi tego natręta i oderwała go od
 91 2  |        znalazły. Minęła długa chwila tego pożegnania na półgodzinne
 92 2  |          którą się zaraziła na widok tego obcego pana. Wiedziała,
 93 2  |            Wiedziała, że umrze przez tego pana, a marzenia jej zawierały
 94 2  |              zarazem i z rozpaczy.~I tego dnia, gdy panna Karolina
 95 2  |           oczy, zamierała, konała od tego widoku. Pakowała sobie całą
 96 2  |              koni. Chory pan Storzan tego dnia miał się gorzej i nie
 97 2  |         wdzięczny, a jak szczęśliwy, tego nawet nie próbuję wyrazić.~-
 98 2  |              pani wychodzi za mąż za tego człowieka?! Ach, prawda...
 99 2  |              pani wychodzi za mąż za tego człowieka?~- Wszystko to
100 2  |              Baryka wysłuchał pilnie tego zlecenia i odpowiedział
101 2  |              Pędem prawie dobiegł do tego rogu willi, który mu był
102 2  |             Jeżeli służący wlezie do tego widnego pokoju, żeby zgasić
103 2  |             i służący nie wejdzie do tego pokoju? Może przecie i przez
104 2  |         przez które wdarł się był do tego pokoju. Przez chwilę nasłuchiwała
105 2  |              zaścielał większą część tego pokoju. Stały tu wytworne
106 2  |          paragrafach organizacyjnych tego pikniku, iż nie będzie się
107 2  |              i obiedwie doświadczyły tego, czego właśnie on doświadczał
108 2  |           raz doświadczając rozkoszy tego uczucia - łącząc się niemal
109 2  |            się poza zewnętrzną formą tego tańca kryje, czym oni taki
110 2  |      rekolekcji - gdzie ją los wśród tego balu porzucił, a w gruncie
111 2  |             z daleka nie mogę znieść tego byka.~- Czarusiu! Czarusieńku!
112 2  |         teraz wyprowadza ją do drzwi tego pałacu, w celu wypchnięcia
113 2  |           ręce na białych klawiszach tego świetnego fortepianu i trwożnie
114 2  |            jedna znała dokładnie lot tego wielobarwnego nietoperza
115 2  |              kierunku, lecz dążąc do tego samego, wskazanego mu celu.~
116 2  |             że teraz ma tańczyć solo tego zawadiackiego kozaka...
117 2  |  przyjemnością, jeżeli sobie państwo tego życzą. Ale sama mam tańczyć?
118 2  |              inicjatorka i gospodyni tego pikniku... Lecz nie wypada.
119 2  |        Hipolit - zaproponowali tańce tego przybłędy, tego jakiegoś
120 2  |  zaproponowali tańce tego przybłędy, tego jakiegoś Baryki. Gdzie oni
121 2  |               Gdzie oni go wykopali, tego chłystka, Barykę? Także
122 2  |             się niejako za opiekunkę tego młokosa. Dawała mu przezorne
123 2  |    szpiegowskimi sposoby zbadała, iż tego dnia pani Kościeniecka również
124 2  |            Sama miałaby się otruć?~- Tego nie wiem. Przyszła z ogrodu
125 2  |          dane dla ustalenia historii tego dnia. Ale to szło z trudem,
126 2  |            za minutą, gdzie Karolina tego dnia była: w oborach, w
127 2  |           żal się Boże! saloniku - i tego... Która to była godzina,
128 2  |         żurawinowym. Zrobiłam trochę tego soku porzeczkowego na zimę.
129 2  |       szklankę. A może i co zostało. Tego nie pamiętam, proszę państwa.
130 2  |              na dwie minuty, a potem tego brak, tamtego nie ma. Kto
131 2  |       oswoiła się towarzysko podczas tego na wsi pobytu, nabrała pewnej
132 2  |          przeniosła tacę z kuchni do tego saloniku i tu pani na stole
133 2  |             dóbr nawłockich nie jest tego rodzaju, żeby można sobie
134 2  |         wciąż o tamtej chwili.~ Nikt tego nie zauważył, żeby śmierć,
135 2  |        rozkoszy pierwszego objęcia i tego lotu skróś niebios czułości,
136 2  |              myśli o wyrzeczeniu się tego daru niebios, tego arcydzieła
137 2  |   wyrzeczeniu się tego daru niebios, tego arcydzieła ziemi, tej piękności
138 2  |        czynić ze sobą? Jak wybrnąć z tego piekła wyrzutów sumienia?
139 2  |             które zawsze wkraczał do tego domu.~Nacisnął klamkę. Drzwi
140 2  |          polu. Cezary zbliżył się do tego rodzinnego grobu. Wszakże
141 2  |       wskórasz! Ja jestem właśnie od tego, żeby kruszyć ludzkie zatwardziałe
142 2  |              Milcz! Milcz! Milcz! Ja tego słyszeć nie chcę! A jeśli
143 2  |      roześmiał się serdecznie. Wśród tego śmiechu mówił:~- Niedoczekanie
144 2  |               Bo ja, widzisz, oprócz tego, że jestem gurmandzista
145 2  |         gurmandzista i bibosz oprócz tego, że lubię wesołość, śmiech,
146 2  |          tydzień, na dwa tygodnie do tego małego folwarczku - na Chłodek.
147 2  |           widziany przez mieszkańców tego dworu. Hipolit odprowadził
148 2  |      Gruboszewskiemu. Dokonawszy zaś tego "wręczenia" w sposób urzędowy
149 2  |            jak gdyby centralny punkt tego domu. Stała tam już kawa
150 2  |        wiedzą w domu i w okolicy: od tego słupa z daleka, bo może
151 2  |            Nie mój dom. Nie ma co do tego dyspozycji. Nie mam poręcznej
152 2  |             i tutejszym, że on znowu tego nie rozumiał. Wszystko musiało
153 2  |              swoim nazwać mogli. Był tego po wsiach, wśród posiadaczów
154 2  |              katusze znosiły kobiety tego klanu pariasów, gdy w ich
155 2  |           obwódkami, wlepione były w tego pana Czarusia, który tak
156 3  |         tylośna dziura? Dach jest od tego, żeby w nim właśnie dziur
157 3  |          jest szczytowa ściana, a do tego jeszcze dochodzi taki interes,
158 3  |               lecz właśnie pod oknem tego pokoju. Nadto stał tuż za
159 3  |              człowiek zgłosił się do tego mieszkania, gospodarza nie
160 3  |               spóźni się nieco, gdyż tego dnia ma bardzo wiele ważnych
161 3  |    szczegółach. Nawzajem Cezary ni z tego, ni z owego zapytał Gajowca
162 3  |        przeszłości, pomimo wszelkich tego narodu wad i win. Tę pewność
163 3  |            oto Marian Bohusz napisał tego dnia genialny felieton.
164 3  |            naszych być nie należy.~- Tego wcale nie rozumiem.~- Patrz,
165 3  |            patrząc na to oblicze, na tego ducha, czego robić nie należy,
166 3  |           razy zaprzeczyło marzeniom tego społecznego mistyka.~- A
167 3  |           prawach, w posiadaniu dóbr tego świata, w pracy, obyczajach,
168 3  |     bolszewików w roku 1920.~Pozycje tego "cudu" były takie: Bolszewicy
169 3  |           grup manifestantów, którzy tego dnia po raz pierwszy wyszli
170 3  |           urzędnik legalista', wiele tego rodzaju wynurzeń powierzał
171 3  |    wszczepione jak pług w przyszłość tego kraju. Ale się tą zimną,
172 3  |             luftu? Czyż nie należało tego Leńca z jego panem Barwickim
173 3  |           był dobrze usposobiony dla tego klienta. O swój, a raczej
174 3  |            Lulkiem popadać w romanse tego rodzaju, gdyż on czego innego
175 3  |             o ludziach i działaniach tego zespołu i środowiska, nos
176 3  |              pilnie czyhał na śmierć tego tworu, który stale nazywał "
177 3  |               Dla przyspieszenia zaś tego zgonu Lulek gotów był poświęcić
178 3  |             szukać pomocy za granicą tego kraju. Lulek sztyftował
179 3  |               druki, papiery. Nabrał tego pojęcia w rozmowach z Gajowcem.
180 3  |             gdyż ci, którzy zażywają tego słowa, tej rzekomej idei,
181 3  |       jeszcze cosik nadto. Nie umiał tego wyłożyć na stół, ale to
182 3  |           klasą przestarzałą. Jeżeli tego nie zechce wykonać dobrowolnie,
183 3  |         obawiał się w duszy, na mocy tego wszystkiego, co już za żywota
184 3  |     obróconych białą stroną w stronę tego Cekaeru?~Lulek srodze kaszlał.
185 3  |        proletariacko-pospolity. Oczy tego typu patrzyły ostro, zimno,
186 3  |              gospodarczego. Drogą do tego celu będzie, oczywiście,
187 3  |         krajach rozmaita, ale istota tego wyzysku jest na naszej kuli
188 3  |            innego skutecznie leczyć. Tego chorego musi leczyć ktoś
189 3  |              drwiącym i złośliwym.~- Tego ja nie wiem. Ja przecie
190 3  |             ziemskiej, ani nawet dla tego oto społeczeństwa, któremu
191 3  |           figurze. Obserwował pilnie tego kata. Mierzył go od stóp
192 3  |      ostatnie bicie serca dźwiganiem tego nadmiernego cudzego ciężaru?"~"
193 3  |        odzywa, odwodzi mię zawsze od tego, cokolwiek w danej chwili
194 3  |       wielkorządcy, coście zrobili z tego utęsknienia umierających?
195 3  |             ogonie "Europy". Nigdzie tego nie było, więc jakżeby mogło
196 3  |         obronienia danej tezy. Autor tego tekstu "spychał w otchłań"
197 3  |      powietrzem. Tu jest zaduch. Byt tego wielkiego państwa, tej złotej
198 3  |        państwa, tej złotej ojczyzny, tego świętego słowa, za które
199 3  |            być Laura?"~Laura! Dźwięk tego imienia, szept tego imienia,
200 3  |           Dźwięk tego imienia, szept tego imienia, jego zapach...~
201 3  |           najwykwintniejsza z kobiet tego miasta! O, jakże była piękna!
202 3  |             Trzeba było koniecznie z tego miejsca odejść. Znowu tedy
203 3  |         Wiosna, o ziemscy nędzarze!"~Tego dnia właśnie od Nowego Światu,
204 3  |            na swoich. Właściwy powód tego pochodu był następujący.