Czesc

1 Rod|         bajkę francuską, którą srogi nauczyciel francuskiego
2 2  |       że to gruby pan z panów, srogi magnat, a kuzyn jakichś
3 2  |        konia, stał się dziki i srogi. Bat jego świstał. Ta wariacka
4 2  |     grozi wyjazdem, a naprawdę srogi by to był żal, gdyby trzeba
5 2  | policzku potworny ból. Był tak srogi, że Cezary zaskowyczał i
6 2  | równinę śniegową, ażeby w mróz srogi ogrzać ręce i warzę zgotować
7 2  |  świętym. Zaprawdę, gdy huczał srogi polski wicher - serce mu