Czesc

1 1|     przekonywał ducha. Wyjawiał nawzajem duchowi samego siebie. Uczył
2 1| odprowadzasz, woźnico? - pytały nawzajem igrające palce dziewicze. -
3 1|      nie mogli ukryć przed sobą nawzajem wątpliwości i obaw, czy
4 3|      drobiazgach i szczegółach. Nawzajem Cezary ni z tego, ni z owego
5 3|          musi wojować, by sobie nawzajem wydzierać różne kraje urodzajne,
6 3|        żądz. Zdarliby ze siebie nawzajem nie tylko szmaty i bieliznę,
7 3|       ale wyłupiliby sobie oczy nawzajem i z dygocących wnętrzności