Czesc

  1 Rod|             jakiejś tam szerszej pracy. Ale znakomita w Baku posada,
  2 1  |        angielskiego i polskiego języka, ale był to już raczej szereg
  3 1  |                i że mu nic nie zagraża. Ale sama wtedy nie spała. Popadła
  4 1  |              psuł i, gdzie chce, hasał! Ale on bije w miłość, targa
  5 1  |               wyznanie -długo, tęsknie. Ale on nie powiedział jej nigdy
  6 1  |              skruchy i żalu za grzechy. Ale niechże który z kolegów,
  7 1  |                 się w nikim nie kochał, ale wiedział, że taka pozycja
  8 1  |           tudzież wykonywuje polecenia, ale rządzi piękny Cezarek.~W
  9 1  |           dawnemu ruszało się i łaziło, ale niesłychanie ospale, niemrawo,
 10 1  |           Tęsknił za chlebem i owocami, ale pocieszał się pewnikiem,
 11 1  |                zdrowia nieodpowiednich. Ale nie poddawał się rozumowaniu,
 12 1  |              bezcennym naczyniem ducha. Ale łzy niemęskie, które skrucha
 13 1  |        ogarniające północny horyzont.~- Ale skąd? - pytał syn.~- Ze
 14 1  |               pytał syn.~- Ze świata.~- Ale skąd?~- Z Rosji.~- Powiedzieli
 15 1  |              nogi! Chcesz?~- Och, chcę! Ale razem z tobą!~- To, to!
 16 1  |                 i jak tylko było można. Ale Cezary nie umiał jeszcze
 17 1  |               spodnie, kurtki i czapki, ale brakowało im jeszcze wszystkiego,
 18 1  |         marzeniu, do walizki w Moskwie. Ale nie mogli ukryć przed sobą
 19 1  |               że jadą teraz do walizki, ale potem? Rozumiał, że zobaczą
 20 1  |            źródła, w gnieździe władzy - ale co potem? - Co będzie z
 21 1  |                 duszę na nice wywrócił. Ale nie o tym teraz mowa.~-
 22 1  |                w dziedzinie matematyki. Ale gdy skończył szkołę średnią,
 23 1  |                  żebyś został lekarzem. Ale nie udało się. Wojna, rozruch
 24 1  |              własne środki lecznicze... Ale o tym potem...~- Wszystko
 25 1  |                młodych rewolucjonistów. Ale wracajmy do tamtego doktora
 26 1  |                 oczy, gdybym nie był?~- Ale co to ma wspólnego z "nową
 27 1  |          szklane.~- Oszaleć!~- Oszaleć, ale z zachwytu. Bo te domy komponują
 28 1  |                 od natchnienia artysty, ale i od upodobania mieszkańców.
 29 1  |             który trzyma własne ciepło. Ale to nie jest ideał. Każda
 30 1  |             światło i siłę elektryczną. Ale tego światła i tej siły
 31 1  |            triangulacji na niewidziane.~Ale gdy młody entuzjasta wracał
 32 1  |         rozbitej głowy, nawet śmieszne, ale Z tym trzeba było potykać
 33 1  |                 w ustach twarde wyrazy. Ale samo to przegryzanie twardych
 34 1  |             możliwe - wszystko możliwe. Ale ich zabrać musimy.~- Ja
 35 1  |               od niezbitych argumentów, ale tamten drugi - chudy, wysoki,
 36 1  |                 ojciec mówił tyle razy.~Ale po wszystkich udręczeniach
 37 2  |              losem przejmuje i wzrusza. Ale pan Gajowiec, sztywny i
 38 2  |           wyznał. Raz... pewien list... ale to nie należy do rzeczy
 39 2  |            pragnął wojować z Sowietami, ale musiał iść w obawie niesławy.
 40 2  |         odpowiedzi - otóż i świat cały. Ale w tych marszach, leganiach
 41 2  |              samych imion i spieszczeń, ale nadto z całości sentymentów.
 42 2  |       Przyjechać przejedzie bez Leniec, ale faktycznie miętko.~Hipolit
 43 2  |                ponosić z końmi pospołu. Ale za gruszą samotną na polu
 44 2  |             złaził z wolna z siedzenia. Ale o nim nie zapomniano. Wnet
 45 2  |               się nie tylko kurami...~- Ale i gęsiami... - dorzucił
 46 2  |                 jak kotlet z marchewką, ale musiał pan przecie, leżąc
 47 2  |     przekładaliśmy stale i niezmiennie, ale teraz przepij no, Nastek,
 48 2  |            Lanie było w dobrym gatunku, ale też wymagało chodzenia,
 49 2  |       przysięgła podnosząc dwa palce.~- Ale tę sałatkę - to sama przyrządź...~-
 50 2  |             dorzucił z cicha Hipolit. - Ale niedużo. Jak mię poturbowały
 51 2  |                  Pan Gajowiec - dobrze! Ale skądże - u licha? - te dwie
 52 2  |       uszanowaniem, dziękując za łaskę. Ale i zza drzwi słychać jeszcze
 53 2  |              starszą panią, matkę rodu, ale tego wieczora wszelki porządek
 54 2  |               Był odurzony. Był pijany, ale nie winem. Pierwszy to pewnie
 55 2  |               chciał wyleźć spode mnie. Ale suknie kapłańskie to nie
 56 2  |                 co tam było w Paryżu... Ale musimy iść prędzej. Deszcz
 57 2  |               Cezary chciał iść za nim, ale panna Karolina go zatrzymała,
 58 2  |                Nie mam żadnych wymagań. Ale jakże pani powróci do tamtego
 59 2  | Szarłatowiczówna odsunęła się od niego, ale niezupełnie, niezdecydowanie.
 60 2  |           przykrości mi pan nie zrobił. Ale otóż i dwór! Dobranoc panu!
 61 2  |               ogrzał ręce przed ogniem, ale w pobliżu ogniska było za
 62 2  |             Karusia we własnej osobie - ale w jakimże dezabilu! Oto -
 63 2  |  Szarłatowiczówna wstała już wprawdzie, ale teraz powróciła znowu do
 64 2  |                Ciągłe strzały z armat.. Ale my tutejsi nie możemy tego
 65 2  |             Uchowaj Boże! Nie obłożnie, ale nam jakoś niezdrowa.~- Rozumiem.
 66 2  |                 Sam to doskonale widzę, ale coś ty - przepraszam - robił
 67 2  |                czy nie?~- Absolutnie!~- Ale kto temu winien, że Kasztan
 68 2  |            jakieś z boku ruchome plamy, ale tak niejasno, w takich gzygzakach,
 69 2  |        nakłaniała do uczuć przyjaznych.~Ale piękność jej i oczywista
 70 2  |                 malowanie... To prawda. Ale mogę wytrzymać.~- Szczerze
 71 2  |            godnie przyjąć. Zobaczysz... Ale na wszelki wypadek jazda!
 72 2  |           mieszkał. Matka tam umarła.~- Ale pan tutaj u nas zostanie?
 73 2  |           pewnością podać nie omieszka. Ale dwaj rycerze, którzy wrócili
 74 2  |               po dziewczęcemu wysmukła, ale już po panieńsku "sformowana".
 75 2  |              włosy w warkocz splecione, ale w oczach wyraz szczególny,
 76 2  |              nie tylko władzę nad sobą, ale objęła ją nad tym nieznajomym
 77 2  |           obiedzie. Nie tylko zasiadła, ale zajmowała się ekspedycją
 78 2  |                 Pary z ust nie puszczę! Ale dlaczego? Przecie to jest
 79 2  |                 panna Karolina, Cezary, ale już nie na wariackiej linijce,
 80 2  |                 siedzeniu, obok Jędrka, ale twarzą nie do koni, lecz
 81 2  |              nie tylko z wojska wrócił, ale - powiadali - wojnę wygrał,
 82 2  |              Wnet został daleko w tyle.~Ale pobiegły ku niemu myśli
 83 2  |                  Jest mi raczej dobrze. Ale byłam jedynaczką w bogatym
 84 2  |            tutaj, krewnych mego ojca.~- Ale najbliższa rodzina?~- Najbliższa
 85 2  |                mieć takiego sojusznika. Ale czy to można wierzyć? Mężczyźnie?~- "
 86 2  |         serdecznie, podając mu swoją.~- Ale - ale! Proszę pani, jak
 87 2  |               podając mu swoją.~- Ale - ale! Proszę pani, jak się to
 88 2  |           Dziwny gust!~- Może i dziwny, ale - co robić! Taka natura.
 89 2  |         tutejszymi ludźmi z ust do ust. Ale nie tylko mówić. Chciałby
 90 2  |              najzupełniejszą słuszność. Ale nie rozumiał tego pomysłu
 91 2  |                co ci się żywnie podoba, ale pod jednym warunkiem: nie
 92 2  |          chrześcijańskie, nie świeckie, ale zgoła jakoweś belzebubie.
 93 2  |             jabłka rozmaitych gatunków, ale sam owoc najprzedniejszy
 94 2  |                nadto koszulę już swoją, ale wyprasowaną w taki sposób,
 95 2  |            idzie, skąpcze obrzydliwy... Ale przedtem... Jeszcze raz...
 96 2  |            stopniach zeszedł do ogrodu. Ale deszcz trzepał doskonale,
 97 2  |              pana los czym wynagrodził! Ale cóż pan tutaj robił z tymi
 98 2  |           Śmiech. - Śmiech był kobiecy. Ale i męski. Dwie kobiety i
 99 2  |                po portowemu. Wahał się. Ale wygodna pozycja na sofie,
100 2  |               tylko mistrzem ceremonii, ale i fryzjerem nie lada! Wprawdzie
101 2  |               podobał się samemu sobie, ale nawet budził we własnym
102 2  |                 w tłumie młodych ludzi. Ale nikogo tutaj nie znał, toteż
103 2  |              wesołym na ukłon Cezarego. Ale oczy jej nie zatrzymawszy
104 2  |           Zagrasz, co umiesz najlepiej. Ale żebym się za ciebie nie
105 2  |                proszę pani dziedziczki, ale nie wiem, czy potrafię... -
106 2  |                powszechnemu aplauzowi - ale bez naśladowców. Już młodzi
107 2  |               sobie państwo tego życzą. Ale sama mam tańczyć? Jest tutaj
108 2  |                 śmiechem w jego stronę.~Ale Hipolit w tej chwili już
109 2  |                zapobiegliwy, pracowity, ale pracy nad nim trzeba - po
110 2  |                 Warszawy i na medycynę, ale to tylko dla pozoru i jak
111 2  |           ustalenia historii tego dnia. Ale to szło z trudem, gdyż Karolina
112 2  |             kółko. Wreszcie wybuchła:~- Ale przecie panna Karusia była
113 2  |               można na mnie powiedzieć, ale sok, który ja przygotowałam,
114 2  |                Boże drogi! Jeszcze jak, ale oczywiście z kwaskiem, więc
115 2  |                 niespokojnie, z troską, ale i nie bez ironii.~- Nie.
116 2  |            byłby się ich nie tylko bał, ale i lękał. Wspomnienie groźnych
117 2  |               do Warszawy pan Barwicki, ale to na zapał Cezarego do
118 2  |              chcę pani kompromitować.~- Ale szpiegowałeś mię! Więc już
119 2  |              jako rozrywka, jako flirt. Ale żeby ośmielić się nocą wchodzić
120 2  |                go oczyma, żeby wyszedł.~Ale Cezary popadł w zajadłość
121 2  |            gryzła, jak ja w tej chwili! Ale już nie ma dla nas naszej
122 2  |            mężczyzny? Trza iść w świat!~Ale zamiast odejść "w świat",
123 2  |                 błagał:~- Laura! Laura!~Ale cały dom wzgardliwie milczał.
124 2  |                 od modlitw.~- Ja - tak. Ale ja, to już jakby z urzędu,
125 2  |              spowiedzi.~- Niewątpliwie. Ale tutaj nas nikt żywy nie
126 2  |              przecie, boś się zakochał, ale w innej - a dlaczegoś ją
127 2  |                napojów lepiej ode mnie. Ale skądże pretensja, żeby z
128 2  |               sługa boży.~- Wiem o tym. Ale ja nie jestem z parafii.
129 2  |                dumą. Chodzę po swojemu. Ale jakoś i tak dam sobie radę.~-
130 2  |            piłeś...~- Spałem.~- Dobrze. Ale każże sobie cokolwiek przynieść.
131 2  |                 już wszyscy dawno śpią. Ale Maciejunio coś ci sprokuruje.~-
132 2  |                Ja przecie wiem o tobie. Ale ja nie mam sprawy.~- Kto
133 2  |                 Dostaniesz tam izdebkę. Ale to będzie małe, proste,
134 2  |                poszukiwać istoty życia. Ale ów poszukiwacz był to przyjaciel
135 2  |         wiadomość rzucona mimochodem:~- Ale, ale, czy ty wiesz, Czaruś,
136 2  |              rzucona mimochodem:~- Ale, ale, czy ty wiesz, Czaruś, że
137 2  |              zaczął mówić o czym innym.~Ale ta wiadomość w serce go
138 2  |               stały przed tobą otworem, ale ty dziwnym byłeś gościem.
139 2  |                 był uniknąć tej wizyty, ale nie było sposobu wykręcić
140 2  |                pana. Zbiegł ze schodów.~Ale gdy już miał wyjść z wielkiej
141 3  |                Rozumiem, panie dozorco. Ale tam bije jakiś niemiły zapach
142 3  |                  gospodarza nie zastał. Ale właścicielka pensjonatu,
143 3  |               wrażenia z pobytu na wsi. Ale młody jego przyjaciel niewiele
144 3  |                 do Ameryki.~- Rozumiem. Ale to...~- No, co? No, co?
145 3  |             Doprawdy? Ja sądzę, że nie. Ale, oczywiście, nie znam się
146 3  |            Rosja oraz Niemcy i Austria! Ale nie o tym teraz mowa. Oto -
147 3  |                 na światłych obywateli. Ale całość jego nauki było to
148 3  |                napastnikiem - o litość. Ale on siekierą odrąbał ręce
149 3  |              niewoli?~- Pewnie, pewnie. Ale tu mało się robi, żeby skasować
150 3  |              niezależnej od najeźdźców, ale również niezależnej od romantyków,
151 3  |     dokonywanych przez urzędy zaborców, ale również z nowych źródeł,
152 3  |                w przyszłość tego kraju. Ale się tą zimną, ścisłą, nieefektowną
153 3  |               grosz dbał, co się zowie, ale nie było wypadku, żeby odmówił
154 3  |                oczywiście, wszystkiego, ale o tym i owym napomknął.
155 3  |             spraw radą żadną ani uwagą, ale widać było, że przywiązuje
156 3  |            wszystkim obnaża i obgaduje.~Ale Lulek umiał panować nad
157 3  |             Lulek nie tylko wtedy czuł, ale i działał w duchu - in partibus
158 3  |             umiał tego wyłożyć na stół, ale to było.~Nadto zachodziła
159 3  |         dyskrecja! Nie piśniesz o tym - ale, uważaj - we własnym interesie.~- "
160 3  |       determinacji.~Coś jakby uśmiech - ale nie uśmiech - przewinęło
161 3  |               różnych krajach rozmaita, ale istota tego wyzysku jest
162 3  |          społecznych miało być wieczne. Ale właśnie klasa robotnicza
163 3  |              tak świetnej propagatorki. Ale Cezary nastawał z żądaniem
164 3  |                 słów...~- Więc proszę - ale parę słów! - rzekł z niechęcią
165 3  |          kultury. Po prostu - nie wiem. Ale, być może - mówię to z całą
166 3  |                 robotników jako takich, ale w zatargach robotników z
167 3  |           wielkich fabryk i przemysłów. Ale ja tu mówiłem, że nasza
168 3  |             milczenie było odpowiedzią. Ale milczenie to przeszywały
169 3  |                tylko szmaty i bieliznę, ale wyłupiliby sobie oczy nawzajem
170 3  |           znajdzie wytłumaczenie! Wiem! Ale ja nie chcę, nie chcę pańskich
171 3  |                wolna, w trudzie, mało - ale dajemy.~- Ja teraz stawiam
172 3  |                 Polsce, a nie ku Rosji. Ale wy jesteście mali ludzie -
173 3  |           pańszczyźnianych niewolników, ale drżał przed "męczeństwem
174 3  |                  Zbudujemy dom wspólny. Ale musimy zacząć od przyciesi,
175 3  |                 wysmukła, tak puszysta. Ale jesteś tak blada, tak smutna.
176 3  |                    Cóż mi tam Barwicki! Ale słowo. Dane słowo honoru.~-
177 3  |    niepostrzeżenie pochwycić jego rękę, ale ją wyrwał. Znowu poniosła
178 3  |          rozpaczą, w szalonej męczarni.~Ale już się nie odwrócił. Zaklęsła