Czesc

1 2|   dużym fotelu, nie wydawała głosu. Wodziła oczyma za synem
2 2|      W każdym ruchu, w tonie głosu, uśmiechu i zasmuceniu naśladował
3 2|   się skinieniem głowy, gdyż głosu żadną miarą nie mogła ze
4 2|     na muzykę brzmienie jego głosu radosne albo posępne i nieraz
5 3|   Cezary nastawał z żądaniem głosu. Lulek zaniepokoił się.
6 3| Później udzielę towarzyszowi głosu.~- Dlaczegóż nie teraz?
7 3|   Zrzekam się, zrzekam swego głosu na rzecz towarzysza Mirosława... -