| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Stefan Zeromski Przedwiosnie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Czesc
1004 2 | znowu bardzo cierpiący. Po ciemku, zanim tamci przyszli, wymknął 1005 1 | ludzie przyziemni, tak zwani ciemni, chłopi, kupczyki, mali 1006 1 | czarne, zawleczone jeszcze ciemniejszą niż one nocą nieprzejrzaną, 1007 3 | zwyradnia się w nędzy i ciemnocie. Obecny ustrój kapitalistyczny 1008 1 | Wreszcie pociąg, ogrom ciemnoszary, wtoczył się na stację i 1009 3 | fizycznych i duchowych, pełen ciemnoty i lenistwa, brudu, barbarii 1010 2 | kieliszeczki, z czymś tam ciemnowiśniowym... Słowem, krótki i skromny " 1011 Rod| morze szmerem napełniało cienie nadbrzeżnych gajów, pani 1012 1 | głucho zamkniętych, pod cienistymi powiekami? Jakiś namiętny 1013 2 | pochrapywał, raz grubo, drugi raz cienko. Życie w mieszkaniu rządcostwa 1014 2 | w mgnieniu oka ujął za cieńszy koniec przy pętlicy i grubą 1015 2 | którą panny w Rosji bardzo cierpią. Lecz przyjrzawszy się uśmiechowi 1016 2 | pilnym interesie balowym, nie cierpiącym zwłoki. Spokojnie czekał. 1017 1 | chorzał, drżał z dreszczów i cierpiał z powodu bólu głowy.~ Wyruszyli 1018 1 | narzuconą niedołężnej bierności. Cierpiała nie mogąc dać sobie rady. 1019 3 | rozżarzonym w wielkim ogniu cierpień proletariatu i nędzarzy. 1020 3 | raczy wiedzieć! Mówił o tych cierpieniach utartymi formułami, w sposób 1021 1 | wytworność i delikatność. Samo cierpienie było w tej twarzy odmienne, 1022 2 | załkała matka. Myśl gorzka i cierpka, owoc wszystkiego, co w 1023 1 | lekarza i przyniósł jakiś cierpki i gorzki napój w szklaneczce. 1024 2 | nią i czynił jej do ucha cierpkie uwagi o niewłaściwości tańczenia 1025 1 | nadsłuchiwał i zalecał ciszę, cierpliwość i ostrożność.~Pewnego dnia 1026 1 | kartki, znaczki. Ona uczyła cierpliwości wobec przemocy, kaprysów, 1027 2 | zaagitują najlepiej. Cóż to za cierpliwy lud! Lecz przyjdzie chwila, 1028 1 | prawie pierwotny i niemal ciesielski. Robota wbijana w dno na 1029 2 | kończynami, nie mogąc się z cieśni wydobyć. Zgodny wybuch śmiechu 1030 2 | błogi, a wewnątrz siebie, w cieśniach tajemnych ciała - płomienny, 1031 Rod| osobnikiem, solidną jednostką, cieszącą się powszechnym uszanowaniem 1032 3 | monotonnym głosem.~- Towarzysze! Cieszymy się, że możemy zebrać się 1033 1 | dwukołowy do przewożenia ciężarów, pozbawiony na teraz płóciennego 1034 2 | jakichś połamanych cywilów, ciężarowe automobile, chłopskie wozy - 1035 2 | jak bęben, od automobilów ciężarowych, od przeciągającej artylerii, 1036 1 | je na brzeg samochodami ciężarowymi i wozami. Ryby z dalekich 1037 2 | ziemi i dźwiga na sobie ciężary w tej samej chwili, gdy 1038 1 | Seweryna Baryki. Ani jeden ciężki mebel nie został inaczej 1039 1 | Baryka.~Oczy jego zaszły ciężkimi łzami, które pewnie w tej 1040 1 | północ. Ta druga część była cięższa niż pierwsza. Podróżowali 1041 1 | polskich, tym rewizje były cięższe i sroższe. Nareszcie rozeszła 1042 2 | wołaniem na pomoc jakiejś cioci wysokie przejścia i schody, 1043 3 | chce, może kołki na głowie ciosać, choćby był dotknięty defektem 1044 3 | podłużnym podwyższeniu z kamieni ciosanych przechadzał się posępny 1045 1 | natarczywe pytania zimnym ciosem, z pewnym ironicznym zmrużeniem 1046 2 | ręku narzędzie do zadawania ciosów, bił nim teraz bez miłosierdzia. 1047 2 | Weszli do sieni wyłożonej ciosowym kamieniem, na którym krok 1048 2 | sztucznym świetle wieczorowym ciotczyska liczyły jeszcze na omamienie 1049 2 | Szarłatowiczównie, jego siostrze ciotecznej, oraz starszemu panu, wujowi 1050 2 | dosiadł Urysia w oczach matki, ciotek i wuja z gracją i zręcznością 1051 2 | wytrząsał" i rozprażał najprzód ciotkę Anielę, a później Wiktorię, 1052 2 | chwili, w takiej chwili! ciska.~Antagonista oponował. Łagodnie, 1053 2 | To są barbarzyńcy! - ciskał się pewien pan, grubas w 1054 2 | i w tył odrzucona. Oczy ciskały tysiąc pokus i tysiąc przekleństw 1055 2 | źle wybranym! Ten widok cisnął w nią jakby oszczepem diabła 1056 1 | tłumem.~- Nie ma! - gdy się cisnęli na mostku.~- Nie ma! - gdy 1057 2 | były jeszcze pozamykane i cisza wewnątrz panowała. Dwór 1058 1 | trwożnie nadsłuchiwał i zalecał ciszę, cierpliwość i ostrożność.~ 1059 2 | niezwalczone uczucia panna Wanda ciszej i sprytniej od najzgrabniejszego 1060 Rod| nie puszczał pieniędzy. Ciułał, jeżeli nie nagi i żywy 1061 1 | drewnianym chlewie albo w ciupie szerzącej reumatyzmy, gruźlice 1062 1 | znajdował w tłumie słuchaczów, w ciżbie robotniczej, która za każdym 1063 1 | ruchliwej i krzątającej się ciżby głodomorów nie zwracał na 1064 3 | odczuwał. Były to dlań wówczas ckliwe uczucia matki reakcjonistki, 1065 1 | niezrozumiały, niepożądany i trudny, ckliwy i bezbarwny. Nie sam zresztą 1066 2 | niczym bezlitosna kuna, ćkórz, wytracający całe kurniki 1067 2 | herbata - słowem five o' clock tea z tymi chlebkami, żytnim 1068 2 | uliczkę prowadzącą w poprzek cmentarza do bramy z oberwanymi wrótniami. 1069 1 | przyzostawał na przydrożnych cmentarzach miasteczek. Im bliżej było 1070 2 | reputacji i, o mały włos, cnocie - zamknął jej gadatliwe 1071 2 | tutaj robił z tymi swymi cnotami? Sam jeden w tym ogromnym 1072 3 | anioł boży, zarówno miłujący cnotliwe i grzeszne. Dzwon się na 1073 2 | odczuć spokój wsi i surowość codziennej pracy. Cezary Baryka nie 1074 1 | diabelskim półuśmiechem, ona cofała się przed nim, wlepiała 1075 1 | iż nie wypuszczą, iż każą cofnąć się, iż zamkną wagony, zawrócą 1076 1 | ormiańsko-gruzińskie, poduszczone do cofnięcia się z frontu azjatyckiego 1077 2 | Wielosławski, z Białorusi cofnięty został na Mazowsze i znalazł 1078 3 | smaganie bata.~- O, tak! Consolatio servitutis...~- Właśnie! 1079 3 | Organizacyjno-informacyjna - jest to contradictio in adiecto. Albo organizacyjna, 1080 2 | rodziny, synów, zięciów, córek i ich potomstwa, co się 1081 Rod| gubernator oraz jego dorastająca córka. Pani Barykowa po przetańczeniu 1082 3 | tak dobrze". Było jeszcze cosik nadto. Nie umiał tego wyłożyć 1083 3 | Nigdy?~- Nigdy.~- To po cóżeś mię tu wezwała?~- Wezwałam 1084 1 | świat wyruszył i chciał coš przecie na nim zobaczyć. 1085 1 | objęły chłopca w ramiona. W cuchnącej woni kloacznej, która dech 1086 1 | i znika dwakroć bardziej cuchnący chlewik dla brudnej świnki, 1087 1 | W Moskwie - mówił - cuchnie zbrodnią. Tam wszystko poczęte 1088 3 | istotny, był niewątpliwy cud nad Wisłą.~Innym dowodem 1089 1 | bzdury i głupstwa, śmieszne cudactwa i małpiarstwa dla znudzonych 1090 1 | przez Gdańsk jakąś ogromną i cudaczną maszynę, która za jednym 1091 3 | Cezary przyglądał się pilnie cudacznej szatce i pod sekretem przed 1092 3 | określającymi winę i karę, z cudacznym obcym pieniądzem - kraj 1093 2 | złożenia podzięki za tak cudne wyprasowanie gorsu, kołnierzy 1094 2 | stojącym dookoła - co to za cudo, gdy ona tańczy. Karolino! 1095 3 | roku 1920.~Pozycje tego "cudu" były takie: Bolszewicy 1096 2 | podlegało ciągłemu oczyszczaniu, cudzeniu i szczotkowaniu. Hipolit ( 1097 2 | jest wszędzie, sam. Jakiś cudzoziemiec między rodakami, jakiś zbłąkany 1098 2 | cedzić przez zęby krajowe i cudzoziemskie wyrazy, rozmaitego pochodzenia, 1099 2 | żyjąc w swych kątach, na cudzym przykominiu, śpiąc na ławkach 1100 3 | załatwioną kwestią rolną i cudzymi prawami określającymi winę 1101 2 | czesali panie - jeżdżąc cugami pospiesznymi od dworu do 1102 2 | ganek konie, gniada para cugowa, cała tak w pianach, że 1103 2 | sianem.~Wspaniałe hamany cugowe - czarna para - zaprzężone 1104 2 | mknący pojazd, na zaprząg cugowy buchający kłębami pary - 1105 2 | rana?~- Wyrzucałem spod cugowych nawóz, ewentualnie gnój.~- 1106 2 | miał osiem, witał się z cugowymi i "brakami". Chodził od 1107 2 | uniwersytetu? Medyk? Po co? Na co? Cui bono?~Cezary tłumaczył, 1108 2 | Za jedną tę oto srebrną cukiernicę! Wierz mi, Hipolit! Błagam 1109 2 | otoczony przez maselniczkę, cukierniczkę, stanowiącą piękny zabytek 1110 2 | już z góry słodziła wodę cukrem? - pytał Hipolit.~- Bo panna 1111 2 | pomarańczową tego wyspiarskiego Curaçao, papierosy... - Sprzątają. - 1112 1 | włóczenia się, bezcelowego cwałem wyrywania z miejsca na miejsce 1113 1 | w przeszukiwaniu piwnic, cwaniaki w tej materii, którzy by 1114 2 | musiał przyznać, że wygląda cwanie . Przypatrywał się sobie 1115 2 | Niesie tam pewno kilka ćwiartek kartofli dla kupy swych 1116 3 | osób, co najmniej jakie ćwierć setki. Lulek wynalazł gdzieś 1117 2 | tygrysie pazury zazdrości ćwiertowały jej upodobanie, wszechwładnie 1118 3 | władz bolszewickich, daty, cyfry, dosłowne teksty rozporządzeń, 1119 2 | państwo kochane! Jakie to mają cylinderki morowe, ciepłe na tę porę! 1120 2 | kopeć wybuchnął ze szklanego cylindra. Po chwili zaczął wyciągnięty 1121 3 | spacerującego po Alejach, w wysokim cylindrze (mocno trącającym magazynami " 1122 2 | Tu Sikorski łomoce jak w cymbał. Zdarzenie boże...~Wnet 1123 2 | powiedział, Hip, słowo - cymes! Pijemy za zdrowie życia! 1124 1 | posiadacza, położona na cyplu wchodzącym w morze, była 1125 3 | Żydówki z koszami jabłek albo cytryn na ręku. W pewnej chwili, 1126 1 | by więc tę nową lechicką cywilizację nazywać nie tyle szklaną, 1127 1 | uczniowska bez palmy, marynarka cywilna. Gdy zaś dyrektor gimnazjum, 1128 2 | się w Warszawie w ubranie cywilne, do czego pomógł pan Gajowiec 1129 2 | grupa jakichś połamanych cywilów, ciężarowe automobile, chłopskie 1130 1 | się w porcie, w brudach i czadach "czarnego miasta" lub między 1131 3 | ścianach wejścia zakopconych czadem lamp gazowych tak dalece, 1132 2 | oblężenia. Coś mu zagraża. Coś czai się w tym mroku niemym, 1133 1 | początku udawał posłuszeństwo: czaił się, przymilał, wypraszał 1134 2 | głęboką, nachylona nad poręczą czaiła się tam Wanda Okszyńska. 1135 1 | przysiadało jak najbliżej, czaiło się i plątało wszędzie, 1136 1 | czas pewien, przyniósł im czajnik z gorącą wodą, nieco cukru 1137 2 | kurtce, a nawet w małej czapeczce, którą musiał widywać na 1138 3 | ludzku popychać? Urocza czapeczka z małym daszkiem - zamaskowana 1139 3 | bezgranicznie w swych płytkich czapeczkach i długich, brudnych chałatach 1140 1 | cywilnemu. Niezupełnie zresztą: czapka uczniowska bez palmy, marynarka 1141 1 | podniszczonych rogatych czapkach. Kobiety stare i słabe chwytały 1142 2 | Urysia pod lekkim siodłem i czaprakiem znaczonym. Młody pan dosiadł 1143 1 | bezdrzewnym ogródku bez czarczafów, czyli jedwabnych zasłon 1144 2 | ławki omszałej w czeluści czarnej altany. Jeszcze miała na 1145 2 | ścigałeś nieprzyjaciół jak Czarniecki.~- O nieprzyjaciołach, o 1146 3 | linii tramwajowej? Czy to na czarno - w spodniach - w żakiecie - 1147 2 | wypucowany Jędrek w spodniach w czarno-białe kratki i czerwonym lejbiku. 1148 2 | Machali obydwoje czterema czarno-białymi kończynami, nie mogąc się 1149 3 | przedwojennego, carskiego? Byłby to czarnoseciniec, chuligan, karierowicz, 1150 1 | i to nazwisko miało moc czarodziejską. Ono tu odsłaniało dawne, 1151 2 | innego niż przed chwilą - w czarodziejskiej muzyki instrument boży. 1152 2 | jej" Czarusia Czarusieńka, Czarowniczka... Jeszcze miała w uszach 1153 2 | odtworzył w sobie wspomnienie czarującego, pełnego diabelskiej rozkoszy 1154 2 | wzlot do góry "jej" Czarusia Czarusieńka, Czarowniczka... Jeszcze 1155 3 | śledzi, kartofli, odkrajanych cząstek pomarańczy, cukierków i 1156 1 | zależny jedynie od niej - cząstka jej całości, jak gdyby nowy 1157 3 | wyłapywać poszczególne kawałki, cząstki i obrzynki żelaza, nabywać 1158 1 | ciele dużo ran, a nadto czaszkę nadwyrężoną w szczycie głowy. 1159 1 | potrzebowały. Począł w nocy czatować na jej bezsenność. Wstawał, 1160 1 | jęcząc zalegała drogi i rowy, czatowała na ochłapy tureckie i oblizywała 1161 1 | miasta - Tatarzy i Ormianie - czatowali na się wzajemnie z wy- szczerzonymi 1162 2 | tej nocy jak lis albo wilk czatujący na zdobycz. Brzegiem lasu, 1163 1 | Wyjaśniał jej z miłością i czcią, iż ona nie mogła, gdyż 1164 3 | indziej byłby głośnym i czczonym pisarzem, pracowałby w spokoju 1165 3 | było iść do pana Gajowca, czegoż aż dotąd Cezary unikał. ~ 1166 3 | zimy troszeczkę ogrzać?~- Czekaj! Zaraz! Za dużo na raz pytań! 1167 2 | kartofli dla kupy swych dzieci czekających z głodnym utęsknieniem. 1168 3 | miejsca.~- Czy prawda?! Czekajże pan! Powiem ci prawdę! Kowalowi 1169 1 | róży. Wszystko me zdrowie czekało na szczęście wewnętrzne, 1170 1 | częstotliwie przewijane, czekały cierpliwie na swoje losy. 1171 1 | wagonów były zamknięte. Czekano w tym ruchomym więzieniu 1172 1 | robotnicy naftowi i fabryczni, czeladź sklepowa i domowa, marynarze. 1173 2 | gdzieś daleko, w sieniach i czeluściach domu dało się słyszeć nucenie 1174 2 | nachyliła nad Cezarym.~- Czemużeście nie poszli dalej, dalej, 1175 2 | wybałuszając zamglone oczy i czepiając się rękami bezradnymi nie 1176 2 | Podnosili głos coraz wyżej, czepiali się byle słówka, obrażali 1177 3 | mało?~- Co się pan mnie czepiasz? - krzyknął Cezary w istnym 1178 3 | obrośniętych kłakami. Cała ta czereda poczęła z krzykiem i kłótnią 1179 2 | Odolan" - rzucały nim jak czerepem bezsilnym w jamę rozpaczy 1180 2 | miała usta słodsze ponad czereśnie i maliny.~Cezary mijał uliczkę 1181 1 | Z tego matka i syn mogli czerpać, ile chcieli, na swe potrzeby, 1182 1 | brakiem rządu, a siłę swą czerpało z walki skłóconych plemion. 1183 2 | Prześliczna jej twarz wyrażała czerstwe zdrowie, a nadobna pierś 1184 2 | gdyby nie doskonała cera czerstwego oblicza - nachylał się z 1185 2 | wydarzeń rodził w nim suchość, czerstwość, zdrętwiałość wewnętrzną, 1186 1 | kwiatów na łące pod koniec czerwca, to wszystko, to wszystko 1187 2 | wywieszenie w jego stronę tak czerwonego języka, iż mógłby był służyć 1188 2 | szlagon, niby burżuj, a ty czerwony bolszewik. Och, grubo się 1189 3 | Sam wydrukował wezwanie na czerwonych kartkach i sam je rozrzucił, 1190 2 | bożej. Mył się jedną ręką, czesał drugą, w lot nakładał na 1191 2 | Podśpiewując i balansując czesała swe długie, pozłociste włosy. 1192 1 | wyczuwać, iż była niejako częścią ręki, czymś niby kość czy 1193 2 | powietrznymi Warszawa-Praga czeska śpi smacznie, ułożywszy 1194 3 | zajęcie jedną wadę: zbyt częste przebywanie w towarzystwie 1195 3 | sylabowym, jakby ten wyraz od częstego obracania go w ustach i 1196 2 | klasy szkoły państwowej w Częstochowie. Skończyło się na tym, że 1197 Rod| bogatych oprawach. Z tego zaś częstotliwego czytania snuł się w życie 1198 1 | owinięte w kolorowe bibułki i częstotliwie przewijane, czekały cierpliwie 1199 2 | w prawo i w lewo, coraz częstotliwiej furkocząc.~- Teraz uwaga! 1200 3 | które z roku na rok są częstsze. Głodówki te niejednokrotnie 1201 1 | oficerowie. Władcy niedawni, czinodrały, stupajki, wszelkie ciemne 1202 1 | nędzarzy i nędzników pewnego człeczynę, który stale trzymał się 1203 2 | zakotłowała się pod czaszką człeczyny.~- A co to za przygodę szanowny 1204 3 | Stanisław Krzemiński. Niegdyś członek Rządu Narodowego w roku 1205 1 | uszu. Ani podsądny, ani członkowie karzącego ciała niewiele 1206 3 | dziwaczną fantasmagorię człowieczego życia. W głowie Cezarego 1207 1 | materialistycznego pojmowania dziejów człowieczeństwa, prawa indywidualnej grabieży 1208 1 | dźwigających na noszach kształt człowieczy. Za chwilę jechał znowu.~ 1209 3 | zdawał się być przysadkowaty człowieczyna z zarostem, typ blondynowy, 1210 2 | przewidująco, iż mógłby być nazwany człowiekiem-łasicą czy tchórzem, z gatunku 1211 1 | w węzeł trochę rzeczy i czmychnąć. Uciec z tego wygnania! 1212 1 | płaszczyzną spadzistego czoła? Co też to widać w tych 1213 2 | Karolinę. A ledwie osuszył na czole spracowanym pot kroplisty 1214 2 | działobitni, i że wnet nastąpi czołowe uderzenie nieprzyjaciela. 1215 3 | tych partii i głosom ich "czołowych" wyrazicieli Lulek nie przeciwstawiał 1216 1 | rzepę, rzodkiew, pogryzał czosnek - wystrzegał się jak ognia 1217 1 | szerzyło się w tym pudle dla czterdziestu ludzi z ciał współtowarzyszów 1218 2 | bryczki. Machali obydwoje czterema czarno-białymi kończynami, 1219 1 | czwartej do piątej i skończył czternasty rok życia, gdy Seweryna 1220 2 | wziął wprawnymi rękoma czterokonne lejce i z widoczną rozkoszą 1221 2 | zaprzęgu. Kościsty i muskularny czteroletni biegun wzdrygał się pod 1222 2 | przeleciał przez jego ciało - od czuba głowy do wielkich palców 1223 2 | rachunków! Zjesz ty diabła czubatego, zanim ja ci dam papiery !"~- 1224 2 | baranie łby i kopulaste czuby z epoki oligocenu, miocenu 1225 3 | coś mu ostro przeszkadzało czuć je po dawnemu.~Gdy usiłując 1226 3 | wielkiego, olbrzymiego, na czym czucie zawisnąć by mogło. Rozumiał 1227 1 | wyrozumiały. Teraz dopiero czuciem dotarł do wiadomości, dla 1228 2 | Hipolit. - Teraz ruszymy. Czuj duch!~- Rozkaz!~Hipolit 1229 2 | wiem... - mrukął Cezary czując, jak w nim serce i krew 1230 1 | tylko oczyma, lecz duszą czującą - tyranię, o której mu ojciec 1231 2 | zaprzeczyć, że zasługiwałaś na czujną uwagę legalnego narzeczonego.~ 1232 3 | uśpić, znieczulić, zniweczyć czujność mas i utrzymać w swych rękach 1233 2 | pulsującą i ruchliwą siłą. I czuła go w całej swej istocie 1234 2 | manatki, zapakował walizkę i czule, ogniście żegnany, pojechał 1235 3 | Czego chcieli od niego? Ach, czuli w nim przecież wroga, ponieważ 1236 1 | którego nie wyrzekła jednego czulszego wyrazu, wiosna ojczysta 1237 2 | wiatr stał się dlań dobry i czuły: śpiewał mu gorzką pieśń 1238 2 | barczystego młokosa z podfryzowaną czupryną.~Gdy wszyscy trzej, "trzej 1239 1 | owianą gęstwiną falistej czupryny i - patrząc tak na niego - 1240 2 | widoczne jak na dłoni dla oczu czuwających.~Pewnego popołudnia, już 1241 1 | włada jej ciałem bezsenne czuwanie - gdy jest samym tylko wolnym 1242 1 | jedne, drugie, trzecie, czwarte i dziesiąte drzwi, daremnie 1243 2 | umierzwione zagony i dopiero w czwartym jego modny kapelusz spotkał 1244 2 | na dziedziniec, w gumna i czworaki, do zabudowań we dworze 1245 2 | psiakrew!" Parobcy, baby z czworaków, dziewczyny folwarczne dawno 1246 2 | mogła w swą dal pomykać czwórka kasztanów i lekki pański 1247 2 | zastali oczekującą na nich czwórkę koni zaprzężoną do małego 1248 2 | Zaproponował tej pannicy, czyby nie chciała zagrać z nim 1249 2 | stężałym, skamieniałym. Coś czyha. Poprzez gałęzie już ogołocone 1250 3 | sklepikach, norach i jamach, czyhają na wielki zarobek nic literalnie 1251 1 | małą skórzaną skrzynkę. Czyhały na nią prawa osiągnięte 1252 2 | podejrzewany przez nich o czyhanie na posadę ekonoma. Jadł, 1253 3 | A to ładne spełnianie czyichś zasad przez stosowanie ich 1254 3 | Nie możemy oddać w niewolę czyjąkolwiek naszych rodaków na Rusi. 1255 3 | może być tylko obiektem czyjejś akcji odrodzeńczej, lecz 1256 2 | jejmość... W istocie kroki czyjeś zbliżyły się do drzwi biblioteki. 1257 1 | jakoby zhańbili naturę ludzką czynami swymi - po których przejściu 1258 2 | z tobą! - wołał Cezary, czynem stwierdzając słowne zapewnienie.~- 1259 1 | żeby noktambulista, z dnia czyniący noc, wstawał wraz z ptactwem 1260 1 | miasta na daleką prowincję. Czyniła wyprawy w step urodzajny, 1261 1 | odległych od siebie dołów czynili na przechodniu wrażenie 1262 1 | cień musiał stać się figurą czynną. Cień musiał nabrać woli, 1263 3 | proletariatu zorganizowanego i czynnego?~- Nic nie utrzymuję, bo 1264 3 | eksploatacji. Rola burżuazji jako czynnika postępu i kultury jest już 1265 1 | paszporty, wydane im przez pewne czynniki sprzyjające sprawie ich 1266 2 | niepostrzeżonym zabiegi i czynności gościa. Na pytanie, czy 1267 1 | matka. To był przeciwnik czynny. To był rycerz. Z jego ran, 1268 Rod| posiadłości, a samemu jego czynowi nadała piętno nadludzkiego 1269 1 | miękkie szaty i stworzą nową, czynowniczą i komisarską arystokrację, 1270 3 | Żył zaś, jadł, pił, płacił czynsz przez czas dosyć długi z 1271 3 | być wdrożone w pracę, w czyny, w znajomość rzeczywistych 1272 2 | Pomidor - won! Pijemy! Czyś ty wąchał proch, pomidorowy 1273 1 | wygodniejsze, zdrowsze, czyściejsze, piękniejsze od najwyszukańszych 1274 2 | twierdzić, że my na wojnie czyściliśmy buty w przedpokojach, jak 1275 2 | podwyższenia przy oknie w objęcia czystego szczęścia.~ Wielki dzień 1276 1 | cokolwieczek za dużo tam ma być czystości. Przydałoby się cokolwiek 1277 1 | powiedzmy, przepadający za czystością, jak to jest wszędzie na 1278 3 | Franciszkańskiej ulicy. W czystych alejach przechodnie szli 1279 2 | co prawda, rozumiał, co czyta, lecz jeździł wzrokiem po 1280 1 | pisma żyły w jej duszy. Czytała je w pamięci swej, jak wtedy 1281 2 | tęsknoty do "swego anioła".~- Czyżby śmiał i dzisiaj?~- Raz tutaj 1282 Rod| najzwyczajniejsza Jadwiga Dąbrowska, rodem z Siedlec. Całe prawie 1283 2 | wszystkie wróble na wszystkich dachach ćwierkały.~- Doprawdy?~- 1284 1 | Przedwiośnie zdmuchnęło już z dachów bud najbliższych lód i śnieg - 1285 2 | narzeczonych puściła się przodem, dając z oddali znaki wojownikom, 1286 3 | raz! Pytam się, czemu nie dajecie ziemi ludziom bez ziemi?~- 1287 3 | Wiedzieli, iż taki głos, dajmonion wewnętrzny, trapi i zwodzi 1288 Rod| miękkie, pańskie, co z dalekiego kraju się niosło. Lecz życie 1289 1 | Półwyspem w mrocznej rósł dalekości - był Seweryn. Z morza i 1290 2 | ruszanie naszych koni zaraz dałem w kufę, względnie w mordę, 1291 2 | Mnie nie wyrznęło!~- Daliśmy, moje dziecko, nie lada 1292 2 | w takiej ruinie odbywać dalszą podróż i jak się obcym ludziom 1293 3 | umilkła zbierając argumenty do dalszych wywodów, Cezary podniósł 1294 1 | płynęła w ich żyłach. Kiedy dały się słyszeć kroki nadchodzącego 1295 2 | łydki - do licha! - zupełnie damskie pończochy, sięgające aż 1296 2 | skądże - u licha? - te dwie damule? A przecież były to łzy 1297 2 | zajmowała się ekspedycją dań w sposób żywiołowy. Była 1298 1 | odlane, a raczej ulane według danego architektonicznego planu. 1299 Rod| kościele czy na jakim cmentarzu dany dziadek spoczywa.~Otóż - 1300 3 | sięgnąwszy po władzę w danym społeczeństwie i państwie, 1301 3 | frak z przynależytościami - dar przyjacielski Hipolita Wielosławskiego - 1302 1 | Lwy albańskie i piechota dardanelska, która na polach dawnej 1303 2 | sam... Ech, ty głupcze! Ty dardanelski ośle! Zmarnowałeś Karusię! 1304 1 | pomogło. Nie mogło pomóc. Daremne były prośby i certacje Białynia 1305 1 | czwarte i dziesiąte drzwi, daremnie wyłamywał sobie palce i 1306 2 | dogodzenia ich złudnym a daremnym zachceniom popychał tam 1307 2 | się patrzy i co się zowie. Darł buty w pościgu za czerwonymi 1308 3 | pod gliną żółtawą i pod darnią zieloną. I cóż tak nadzwyczajnie 1309 2 | cały Chłodek na własność darował. Do trupów w czymś tam takim? 1310 2 | tyłem do niego, w postawie "dartego orła"'. Obadwaj mocno oparli 1311 2 | myśli o wyrzeczeniu się tego daru niebios, tego arcydzieła 1312 2 | zatwardziałe sumienie. I twemu nie daruję!~- Moje sumienie nic mi 1313 1 | starszych naszych braci w Darwinie. Chłopom polskim nie przyjdzie 1314 2 | ciała - płomienny, gorący, darzący cichą i tkliwą uciechą owoc 1315 1 | tajemnicy organu oka, w darze niebios, we wzroku - jaka 1316 3 | wzgardą i drwinami Lulek darzył miejscową organizację socjalistyczną 1317 2 | ostatnim wypadku nastały kwasy, dąsy, parogodzinne: "stanowczo 1318 1 | szczegółów, drobiazgów, dat, nazwisk, cyfr, związanych 1319 3 | bezsilne na polu - zaklinając o datek w imię Boga. Całe to zbiegowisko 1320 1 | to skrypt nieoficjalny, datowany z innego miejsca pobytu.~ 1321 3 | zwanych władz bolszewickich, daty, cyfry, dosłowne teksty 1322 2 | dzisiaj. Dawajcież tę zupę! Dawajcie tę cielęcą... A na rożnie 1323 2 | się! I to zaraz, dzisiaj. Dawajcież tę zupę! Dawajcie tę cielęcą... 1324 3 | którzy za czasów niewoli nie dawali usnąć na wieki tworowi nieszczęsnemu, 1325 2 | zrobić. Nie takie rzeczy dawały się zrobić, da się zrobić 1326 1 | przemawiać albo znalazły możność dawania zrozumiałych znaków, to 1327 1 | w robotniczych koszarach dawano coraz gorszy, w miarę jak 1328 1 | miał ojca i nie miał nic z dawnego dostatku. Nawet pokój w 1329 3 | właśnie nowe, tym nowsze, im dawniejsze, gdyż je lepiej, wrażliwszym 1330 1 | głowy - zapomniał z wolna o dawniejszym życiu. Wrastał ciałem i 1331 2 | sposobami" zarzuconymi dawno-pradawno przez geniusz rolniczej 1332 2 | pani Laura kierunku, lecz dążąc do tego samego, wskazanego 1333 3 | utrafić.~Pan Szymon Gajowiec, dążący wszystkimi swymi siłami 1334 2 | iż głównym i zasadniczym dążeniem jest obdzieranie wszelakiej 1335 2 | kim, gdzie jest i dokąd dąży. Maszerował według rozkazu, 1336 1 | fizycznego i duchowego - będą dążyć właśnie burżuje. Boję się, 1337 1 | nieodzowny na bilety. Seweryn dążył do walizki i opowiadał o 1338 1 | trwać w przedsięwzięciu.~Dążyli tedy, obydwaj teraz, na 1339 Rod| srebra i złota przechowywały dębowe i orzechowe szafy, masywne 1340 2 | się elementy inne, nowe, decydujące.~Pewnego razu, gdy wojska 1341 2 | rewolucyjne nie wpłynęły tak decydująco na usposobienie Cezarego, 1342 2 | Nie ty w tych sprawach decydujesz, tylko ja.~- O, to-to! - 1343 3 | Polakami, lecz o istotnym defekcie, jeżeli w rozważaniach filozoficznych 1344 1 | swej płci i swej miłości, defektu miłości - pojąć ogromu burzy 1345 1 | Czynił ofensywy i doznawał defensyw, lecz nie przyjeżdżał. Raz 1346 2 | skromne kury i poważnie defilowały koguty, raz po raz ogłaszając 1347 3 | żołnierzy sprawy niepodległości, defilujących przed Belwederem.~- Dziwna, 1348 2 | Nastek. - Primum edere, deinde philosophari. Nieprawdaż, 1349 3 | bezsilnymi rękami, wbija się w dekę piersi, celuje nawet we 1350 3 | pary rąk chudych, jednej deki piersiowej i jednego brzuszyny 1351 2 | gorszyć - czut'-czut', jak deklarował Maciejunio. Dwaj pierwsi 1352 1 | do domu z wiadomością o dekrecie i oświadczeniem, iż on niezwłocznie 1353 1 | swój skutek. Wydany został dekret komisarski, ażeby każdy, 1354 3 | zawołanie cytaty ze wszystkich dekretów wszystkich najcudaczniej 1355 2 | sprobował go odrobinę. Smakował, delektował się, wreszcie mruknął:~- 1356 2 | do malutkich saneczek z delią` niedźwiedzią na nogi - 1357 2 | nieopisanej dobroci, jesienne delicje jakieś tam malusieńkie kieliszeczki, 1358 Rod| samemu pachniało to coś delikatne, miękkie, pańskie, co z 1359 2 | drogocennej, połyskliwej i delikatnej, o jedwabnych guziczkach - 1360 2 | przedobiednią Maciejunio ukłonami i delikatnymi skinieniami, znamionującymi 1361 3 | Kłamiesz! To ty teraz wszystko depczesz nogami! Nasze szczęście!~- 1362 2 | kokieteryjnych chwaścików, którymi deprawują serca ziemianek, ten już 1363 2 | swój wyraz zalęknienia i depresji. Podała łyżeczkę i odeszła 1364 1 | przez uprzywilejowanych deptani, ciemiężeni, wyzuwani ze 1365 2 | Cezarym spali pod jedną derą i dzielili się po bratersku 1366 2 | z lodowatymi szorstkimi deskami ławki omszałej w czeluści 1367 1 | spojrzeć na matkę. Oderwał deskę nakrywającą świerkowe pudło 1368 1 | płaczu i spazmów matki, desperującej od świtu do nocy. Dopiero 1369 2 | rozkazywał. Łkając. Chwycił despotycznym gestem rękę Cezarego i pociągnął 1370 2 | przedstawienie z naszych dessous...~- Och! Jeszcze o tym 1371 3 | Jest to rola rozkładowa, destrukcyjna. Jeżeli robotnicy nie zdołają 1372 3 | które się już po długich deszczach burzyły w ziemi. Pani Laura 1373 3 | pospieszniej, że śnieg z deszczem chłostał nie na żarty. Pojechali. 1374 2 | zwiędłymi liśćmi i zalane wodą deszczową. Wszystkie aleje i uliczki 1375 1 | obuwie ich składało się z deszczułek poprzywiązywanych do stóp 1376 3 | rozumu i rozsądku, męstwa i determinacji.~Coś jakby uśmiech - ale 1377 3 | i socjologicznych wynika deus ex machina: - Polska. Znana 1378 2 | bawiący się brelokami swej dewizki, leżącymi na jego brzuchu.~- 1379 2 | własnej osobie - ale w jakimże dezabilu! Oto - po prostu w koszuli. 1380 3 | Ledwie się przywitał, rzekł z diabelską uciechą:~- Wracam z zebrania 1381 2 | wspomnienie czarującego, pełnego diabelskiej rozkoszy z nią obcowania 1382 1 | wzruszony, uśmiechnięty diabelskim półuśmiechem, ona cofała 1383 3 | wypalić orację jak sto tysięcy diabłów, ściągnąć na swoją głowę 1384 2 | ponosiły wózek, niczym cztery diabły, po wertepach i łączkach 1385 3 | nadzwyczajnie oczytany i świetny dialektyk. Gdyby nie anemia i astma, 1386 1 | które wnet zamieniały się w dialog armatni, wiadomo było, że 1387 1 | odwrotnego, coś śmiesznie i diametralnie przeciwnego. I oto, wbrew 1388 3 | się czego! Rozgrzać się, u diaska!~Wnet zobaczył przed sobą 1389 2 | piękny jak model salonowca w "Die Dame". Cezary nie dowierzał 1390 Rod| czto wy, barynia, w samom diele k moim briukam pristali! 1391 Rod| a tiebie, baba, czto za dieło!"~Kiedy indziej, już jako 1392 2 | fleuri,~Ta robe blanche~De dimanche~Et tes petits souliers vernis...~- 1393 1 | tam istne łańcuchy tych diun, idące jedna za drugimi, 1394 1 | złoty piasek, taki sam jak w diunach przymorskich, tylko oczywiście 1395 2 | ksiądz chwytając wprawną dłonią gąsiorek ze starką.~- Siwuchę 1396 1 | głowę opuszczoną, ukrytą w dłoniach, oczy przymknięte i schowane 1397 3 | machała przezroczystymi dłońmi, kiwała głowami osadzonymi 1398 1 | pokotem w głęboko kopanej, długiej wyrwie, pracowicie je zasypywano 1399 2 | lot nakładał na opak swe długopołe efekty, byleby jak najprędzej 1400 Rod| ślimaczenie się wpośród długotrwałego wypominania piękności jakichś 1401 2 | On ci majątek oczyści z długów`? A ja - precz! Ja precz? 1402 3 | przystąpić, bo był przecie już dłużnikiem Gajowca, a tutaj trzeba 1403 2 | czasu tych zamieszek. Na dłuższe jednak wylewy opowiadań 1404 3 | więcej nie powie.~Gdy w ciągu dłuższej pauzy widać było, iż towarzysz 1405 2 | wyraźniejszych zaprosin na pobyt dłuższy. Trudno by mu było w tym 1406 2 | wyjść, jak przyszedł, i dmuchnąć do Nawłoci. Zaklął nieładnie, 1407 2 | i pociągnęła go za sobą. Dmuchnęła po drodze w szkło lampy 1408 1 | niegdyś tam, w praprawiekach, dnem jakiejś przedhistorycznej 1409 2 | ja o tobie myślę i myślę. Dniem i nocą! Tylko ciebie na 1410 1 | się jak na złość zlisił, dobijała ją. Jedyną ulgę znajdywała 1411 2 | smugą we mgły przepływał.~- Dobijamy do szosy - rzekł Hipolit. - 1412 2 | przewraca dziko oczyma.~Na dobitkę jeszcze Wojciunio! Już od 1413 1 | później żałował pewnych dobitnych aforyzmów. Gdy się już bardzo 1414 Rod| do kiesy istną strugą - dobrobyt, spokój - wreszcie kraj 1415 Rod| przyzwyczajenie do tamecznego właśnie dobrobytu. Ciepły klimat, znakomite 1416 1 | lecz najzwyczajniejsi i dobroduszni zjadacze chleba tudzież 1417 1 | walką.~- Filantrop to jakiś. Dobrodziej. Dopóki łotrostwo kradzieży 1418 2 | w Nawłoci Dolnej, ażeby "dobrodzieja" przeprowadzić ścieżkami 1419 2 | Wandzia, siostrzeniczka pani dobrodziejki?~- Wandziu - chodź ino tutaj! - 1420 2 | w kierunku kuchni, gdzie dobrotliwa ciotka toczyła wiadome spory 1421 2 | przezorne rady i wskazówki dobrotliwe. Uczyła go niejednej mądrości 1422 3 | zaiste trzeba było anielskiej dobrotliwości serca, ażeby patrzeć na 1423 1 | zaleceniom i pokornym radom, dobrotliwym prośbom, rzuconym wśród 1424 1 | chciała poddać się rozłączeniu dobrowolnemu. Sczerniała, zapiekła rana 1425 2 | Strzeżonego Pan Bóg strzeże.~- Dobrześ to powiedział, panie Czaruś! - 1426 1 | powiekami? Jakiś namiętny krzyk dobywa się z pulsującego gardła! 1427 3 | nie chciał wiedzieć, nie doceniał, nie interesował się - wyłaziło 1428 3 | indziej zostałby znanym docentem, może nawet cenionym profesorem. 1429 3 | szuwaksu stanowi źródło dochodu osób, które w tych wąziutkich 1430 2 | była to nieustanna tęsknota dochodząca aż do zupełnej nieprzytomności 1431 2 | również wyjeżdżała z Leńca. Dochodzenie, dokąd jeździła, po długich 1432 3 | ściana, a do tego jeszcze dochodzi taki interes, że to jest 1433 2 | jadalni (a raczej pijalni) dochodził mniej arystokratyczny chaos 1434 2 | donośnie. Ksiądz Anastazy dociągnął swe ciężkie stopy do drzwi 1435 2 | rozmawiał, interesował się, dociekał, badał, wchodził w istotę 1436 2 | już spalone miasteczka i docierały niemal do przedmieść Warszawy, 1437 1 | geniusz swej rasy, zdolność docierania do najgłębszej, najostatniejszej 1438 3 | Lulek kiedyś odżyje - jeśli doczeka - gdy walka klas już ustanie, 1439 3 | do roboty.~- Wierzymy, że doczekamy się jasnej wiosenki naszej...~ 1440 2 | przeżycia zimy i przednówka, a doczekania drugiego lata. A na drugie 1441 Rod| synem, była to przygodna, doczesna, przelotna suma rzeczy i 1442 2 | wzniesionych tajemnic jego doczesnej powłoki.~Gdy Cezary Baryka 1443 2 | kredensowy nie mógł się doczyścić jego butów, przemoczonych 1444 2 | kupa gruzów. Jakże tu było doczytać się w tym piśmie najeźdźców 1445 2 | Gość w dom, Bóg w dom - dodał już najzupełniej kłamliwie, 1446 2 | dolewając pewien różowy dodatek w mały kieliszeczek, kapłan 1447 Rod| tantiemy i tym podobne dodatki, a co się za te tantiemy 1448 2 | smakołyków podanych żądał dodatków w postaci "serwelatek" ', 1449 1 | zdradził swój sztandar. Lecz - dodawano - i tam, w tych legionach, 1450 3 | Ten sposób w pewnej mierze dogadzał uczuciom Cezarego, jakoś 1451 1 | które już zdołały ubić na dogodne do tańca klepisko. Przedwiośnie 1452 2 | litość bynajmniej i nie dla dogodzenia ich złudnym a daremnym zachceniom 1453 3 | wszystkiego się wyrzeka, żeby dogodzić swej nienasyconej manii 1454 3 | studencie medycyny, co to nie dojada i nie dosypia, a mieszka 1455 1 | Pamiętasz, Czaruś?... Gdybym nie dojechał. Gdybym musiał tutaj zostać... 1456 1 | Nie wywłócz mię na ziemię! Dojedziemy! Już niedługa! Już bliżej 1457 1 | matki. Głęboka żałość i dojmujące ssanie wewnętrzne bolesnej 1458 1 | nadciągającej ciemności dojrzał dwu ludzi dźwigających na 1459 2 | detektyw każde jego spojrzenie, dojrzała ze strasznym zdumieniem, 1460 2 | Znoszono tam masy jabłek, gdy dojrzały w rozległych ogrodach leżących 1461 2 | prawdziwie anielski zapach dojrzałych jabłek. Towarzystwo zabierało 1462 3 | warto było choć część jego dokądkolwiek na zewnątrz wyeksponować. 1463 2 | Pewien młody szlachcic cudów dokazywał w wichrowatym oberku, ku 1464 2 | się jabłkami, gonili się i dokazywali jak dzieci, a raczej jak 1465 2 | Turzycka - panna Karusia dokładała cukru. Choć ten sok był 1466 1 | chłopa dotarł do miejsca! Dokładna znajomość Rosji, jej mowy, 1467 1 | wszystko dawniej zakazane dokładniej obejrzeć. Całe teraz dnie 1468 1 | to za naszych czasów, że dokonało się w naszych oczach! Patrzyliśmy 1469 1 | Przy ceremonii zakopywania, dokonanej w nocy z całą ostrożnością 1470 1 | stawał i tkwił na miejscu dla dokonania przez maszynistę wiadomych 1471 2 | ekonomowi Gruboszewskiemu. Dokonawszy zaś tego "wręczenia" w sposób 1472 2 | wtedy...~Nie miał czasu na dokończenie zdania zawierającego obawy 1473 1 | przewrotu, który się właśnie dokonywał.~Gdy się znajdował w tłumie 1474 3 | ze statystyk i wykazów dokonywanych przez urzędy zaborców, ale 1475 3 | ze wszystkiego, co się tu dokonywuje, i ze wszystkich zgromadzonych. 1476 2 | kapelusza. Karolina umarła. Doktor rzekł:~- Państwo będą łaskawi 1477 1 | Ale wracajmy do tamtego doktora Baryki. Okazało się, że 1478 1 | tamtych okolicach. Naszemu doktorowi udało się skupić w jednym 1479 3 | nakreślonych przez te właśnie doktryny, ujęte w ramy tych właśnie 1480 1 | szczycie głowy. Ostatnia rana dokuczała mu nade wszystko i przeszkadzała 1481 3 | przeczenia, wadzenia się, nawet dokuczania. Milczał, spokojnie przypatrując 1482 1 | poczęstował, nie były tak dokuczliwe, jak owa pustka wewnętrzna 1483 3 | jakże ten zapach był teraz dokuczliwy! Zaiste, jak gdyby szatan 1484 1 | papierów, gdyż wszystkie dokumenty zostały w skradzionej walizce. 1485 3 | pensję miesięczną - osiem dolarów - z redakcji pewnego pisma 1486 2 | Biorąc filiżankę kawy i dolewając pewien różowy dodatek w 1487 2 | rozrzuconym Chłodek leżący w dolinie.~Komornicy - byli to chłopi 1488 1 | oblężenia, pochody, śniegi, doliny i góry, góry, których Cezary 1489 2 | wsi włościańskiej Nawłoć Dolna, a teraz dawał baczenie 1490 2 | starowina z kościoła w Nawłoci Dolnej, ażeby "dobrodzieja" przeprowadzić 1491 1 | ogromnej litery U, brzuścem dolnym zwrócone do lądu, a górnymi, 1492 1 | korzystania z odległych od siebie dołów czynili na przechodniu wrażenie 1493 2 | Ogon, zawsze zgięty ku dołowi, teraz stał się jakby nowym 1494 1 | i silnych! Jakże pragnął dołożyć ramienia do pracy nad realizacją 1495 2 | wszyscy domownicy poczęli domagać się niezwłocznego dopuszczenia 1496 3 | a każda prawda głoszona domagała się wysunięcia i postawienia 1497 1 | W lecie musi być w takim domeczku niczym w Baku na rynku podczas 1498 1 | dobrze zabudowana. Każdy domek szklany jeszcze się w zimie 1499 1 | szlachty. Toteż milczał, aż się domilczał! Przyjechał Seweryn i wydano 1500 2 | stancji stoi napis: Anno Domini 1782. Jest tu na ganku cztery 1501 2 | sam dach, te same graty. Domisko to stare jak świat. Na belce 1502 1 | którego murowane i drewniane domki widać było niezbyt daleko. 1503 1 | kłaki, z tego pasa ruchomych domków na głucho zabitych, zatarasowanych,