| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Stefan Zeromski Przedwiosnie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Czesc
1504 2 | posadę ekonoma na Chłodku, domniemanego swojego następcę. Toteż 1505 1 | rozmokłym gościńcem, ku domom widniejącym tuż obok. Biegnąc 1506 2 | kaganków. Skrzypiały drzwi domostw słomą krytych, niskich i 1507 1 | kapitalistów, lecz i kruche domostwa tatarskie. Ulice były zarzucone 1508 1 | spojrzeniem, wyszedł za ostatnie domostwo.~Przepływała tam rzeczka, 1509 2 | Wiktoria i w ogóle wszyscy domownicy poczęli domagać się niezwłocznego 1510 2 | moja matka! Pan nawet nie domyśla się, co to za szczęście 1511 2 | zapłakał. Cezary nie mógł się domyśleć, czemu to tak jest, czemu 1512 1 | na zasadzie szpiegowskich doniesień siadywał ramię w ramię Z 1513 2 | opiekuna, pana Gajowca, z doniesieniem, iż teraz jeszcze nie przyjedzie, 1514 1 | lecz nie przyjeżdżał. Raz doniósł, że był ranny, że leżał 1515 2 | tajnego spostrzegacza, donosiciela, a nawet kandydata na posadę 1516 2 | na którym krok dźwięczał donośnie. Ksiądz Anastazy dociągnął 1517 2 | jabłek zdarzało się Cezaremu dopadać panny Karoliny, chwytać 1518 1 | bowiem tylko składanie części dopasowanych w fabryce. Materiał, nawet 1519 1 | dom, ze ścianami ściśle dopasowanymi z belek, które się składa 1520 2 | on dobrze, że już ich nie dopędzi. Takiego dają dęba!~- Milczeć 1521 2 | przegięć i wywzajemnień, dopełnień i pociągnięć cielesnych 1522 1 | Czego nie mógł u matki dopiąć samowolnymi kaprysami, to 1523 2 | Dobrze: zobaczymy!~Cezary nie dopił swojej szklanki. Wojna między 1524 1 | zmiany wyuzdanych obyczajów, dopilnować go i wyśledzić miejsca jego 1525 1 | długości i ze wszystkimi dopływami toczyć się poczęła poprzez 1526 2 | pracy. Cezary Baryka nie dopominał się już o posadę na Chłodku. 1527 2 | zgoła portowe. Na szczęście dopomożono mu do zmiany kierunku. Podtrzymany 1528 2 | zawsze będę siedziała w oknie dopóty, dopóki latarnie jego wolanta 1529 2 | to te wszystkie awantury, doprowadzające całą okolicę do stanu białej 1530 3 | spokojnie pracować, można będzie doprowadzić do ładu imaginację sflaczałą. 1531 1 | prawa. Do dzikiej furii doprowadziła go tyrania najzwyklejszych 1532 2 | Jaśnie-Hipcio", pomagać, co doprowadziło za dużą szafą kredensową 1533 2 | spazmatyczna miłosna ekstaza. Doprowadziwszy płomień lampy niemal do 1534 2 | oczekiwał na wypadki. Nie! Nie dopuści, żeby ci dwaj "zobaczyli", 1535 2 | domagać się niezwłocznego dopuszczenia muzyczki do "pałacowego" 1536 1 | wiec Człowiek tam Znany. Dopytasz się. Powiesz mu o nas. Był 1537 2 | kobiet. O więcej się nie dopytuj. Dośpiewaj sobie resztę, 1538 2 | emblemat? Jaki symbol? - dopytywano się ze wszech stron.~- Jestem 1539 2 | niejaki pocieszyciel, wabiący doradca, skinął na nią w mrokach. 1540 3 | podał go Baryce z głosem doradczym: ~- Siadaj.~Skoro ten usiadł, 1541 2 | Gruboszewska poczęła wnet doradzać użycie rozmaitych medykamentów, 1542 Rod| miejscowy gubernator oraz jego dorastająca córka. Pani Barykowa po 1543 1 | zasługującą w każdym wypadku na doraźną konfiskatę. Zawierał się 1544 1 | wszelki wypadek", służyła do doraźnego użytku i dowolnego rozporządzenia. 1545 1 | własnymi rękami - drobni dorobkiewicze i mizerni karierowicze, 1546 1 | przechowanie opasłych i sprośnych dorobkiewiczów, kupców i buchalterów, więc 1547 Rod| przedwojenna była wymarzoną areną dorobku dla ludzi tego typu, zwłaszcza 1548 1 | rwać włosów. Lecz przecie dorosły syn stał przy niej. On także 1549 3 | ostrym śmiechem.~- Lulek w dorożce! Już za to samo powinni 1550 3 | tramwajów i zabryzganych dorożek przesuwa się chyłkiem ananas. 1551 3 | To nie twoje rzemiosło.~Dorożka z właściwymi jej podskoki 1552 3 | autach, i ci, co się tłuką w dorożkach, co się gniotą i popychają 1553 3 | miejski, Lulek skinął na dorożkę. Cezary wybuchnął ostrym 1554 3 | powóz policji nie ścigał dorożki spiskowej!~- Mam wrażenie, 1555 3 | niczym przez sen, Baryka dorozumiewał się, iż niepojęta kędyś 1556 2 | Michał, który teraz dopiero dorwał się do opowieści o swym 1557 2 | oto panna Wanda Okszyńska dorwała się do fortepianu. Wolno 1558 2 | wszystko jest niepewne, dorywcze, przemijające, podległe 1559 1 | siłę koni i wołów. W całym dorzeczu już opanowanym pracują pługi 1560 2 | wspomniał. Po cóż miałby dorzucać sobie liść wawrzynu, a jej 1561 2 | bardzo odpowiedzialnej... - dorzuciła z przejęciem.~- Tak, tak.... - 1562 3 | się na wywody niełatwe do doścignięcia i gubił ślady za sobą. Jednakże 1563 2 | ani w ogóle przerwać tego dosiadania świerka z jego bujnymi i 1564 2 | czaprakiem znaczonym. Młody pan dosiadł Urysia w oczach matki, ciotek 1565 1 | jak zbiorowisko topielców dosięgających wybrzeża. Brama była otwarta 1566 2 | lasu, którego jeden róg dosięgał tej bocznej drogi, dotarł 1567 1 | się wydziera. Czarne włosy dosięgały ziemi i wlokły się po skrwawionej 1568 1 | długo, z natręctwem, aż go dosięgło wreszcie i poraziło wewnętrznie 1569 1 | taki ogrom, iż ono wszędzie dosięgnie. Zobaczymy wnet narzędzia 1570 1 | płucząc i śmiejąc się razem, doskoczyli do sztachet, za którymi 1571 2 | drugi. Posłyszała dźwięki doskonałego instrumentu. Te poszczególne 1572 2 | sam owoc najprzedniejszy doskonałości niegdyś szczepionych. Na 1573 1 | terpentyna. Jest pewien doskonały, niezawodny środek na ciężkie 1574 2 | czy modłów. Młodzieniec w doskonałym usposobieniu wstał szybko, 1575 2 | z kwaskiem, więc lubiła dosłodzić. Wandzia, poczciwości dziecko, 1576 3 | bolszewickich, daty, cyfry, dosłowne teksty rozporządzeń, brzmienie 1577 2 | więcej się nie dopytuj. Dośpiewaj sobie resztę, bo nic ci 1578 1 | bezwładna w swym stężeniu, dostała się między sprychy. Oczom 1579 2 | Każdy pomyśli: "ehe, bratku! dostało się po pysku, ewentualnie 1580 1 | które, oczywista, śledzono, dostały się znowu do srogiej turmy.~ 1581 2 | Dziś dam dyspozycję. Dostaniesz tam izdebkę. Ale to będzie 1582 3 | pewnego pisma skrajnego za dostarczanie temuż pismu, drukowanemu 1583 2 | Szczęśliwy był, gdy mógł dostarczyć czegoś prosto z igły, na 1584 1 | i nie miał nic z dawnego dostatku. Nawet pokój w dawnym mieszkaniu 1585 2 | gospodarstwach włościańskich dostatnich, lepiej prowadzonych i zasobnych 1586 1 | rządzi piękny Cezarek.~W dostatnio urządzonym mieszkaniu wszystko 1587 Rod| upałów na Zychu, wygoda i dostatniość urządzenia domowego nie 1588 1 | wypłacały procentów. Nikt nie dostawał pensji. Rugowano z mieszkań. 1589 1 | zwycięzców, tym mniej jadła dostawali żywi pracownicy. Cezary 1590 2 | Te rzeczy nie są dla nas dostępne, ludzi pracy, pracy bardzo 1591 3 | ogłoszonych drukiem, znanych i dostępnych, ze statystyk i wykazów 1592 2 | znaczy - Nawłoć. A więc dostojne miny, doskonałe formy, zadarte 1593 Rod| czymś dalekim, sławnym, dostojnym, przeogromnym.~Sama ta legenda, 1594 2 | Baryki" zdawała się nie dostrzegać, jakby był czymś daleko 1595 1 | swoim. Robił, co chciał. Nie dostrzegając granic tych obszarów, których 1596 1 | niezbyt grzecznie.~- Nie dostrzegam w tym, com powiedział, nic 1597 2 | jego duszą"...~Maciejunio, dostrzegłszy rannego gościa na sofie, 1598 2 | trzymała za rękę. Obiedwie dostrzegły w tłumie męskim Barykę i 1599 3 | zawróci, nim spojrzy, nim dostrzeże, nim skoczy, aby bronić 1600 2 | okrucieństwem, a przed wojną widoki dostrzeżone w rewolucjach bakińskieh 1601 3 | prawo prądem elektrycznym doświadczać, masz prawo wkładać ołówki 1602 2 | doświadczyły tego, czego właśnie on doświadczał na widok pani Kościenieckiej.~ 1603 2 | młodego ciała. Sama tancerka doświadczała niesamowitej rozkoszy w 1604 2 | wnętrza. Od wczorajszych doświadczeń polegał na zdaniu Maciejunia. 1605 3 | poznałam z bliska i z własnego doświadczenia zgniliznę dzisiejszego świata. 1606 2 | często bywała we dworze, doświadczyła wielu łask i niemało przyjemności 1607 2 | męskim Barykę i obiedwie doświadczyły tego, czego właśnie on doświadczał 1608 3 | co to nie dojada i nie dosypia, a mieszka jak pies na płocie - 1609 2 | snopku kłoci, aby prędzej dosz1i i nie zadręczali żywych, 1610 2 | jeszcze do noszenia portek nie doszedł. Kiszki ci się skręcają, 1611 2 | górze. Drożyna piaszczysta dotarła pod parkan ogrodowy, obrośnięty 1612 2 | takich gzygzakach, że to nie dotarło do jego świadomości. Lecz 1613 2 | CZĘŚĆ DRUGA: NAWŁOĆ~ Dotarłszy do najrdzenniejszej Polski, 1614 2 | tudzież zdarzyło mu się dotknąć w przelocie ustami jej policzka, 1615 2 | wargach, których pierwszy dotknął ustami - i ostatni. Odskoczył, 1616 1 | wątpliwości i obaw, czy ona aby dotrwa. Wielkie bowiem potęgi - 1617 1 | poprzez całą Rosję, ażeby dotrzeć do rodziny zostawionej w 1618 2 | pielęgniarka- gospodyni dotrzymywała towarzystwa młodzieńcowi 1619 2 | interesowała starszego pana, skoro dotyczyła zmarłej. Nie było tematu 1620 2 | Koła wózka zdawały się nie dotykać ziemi, a zamiatały szosę 1621 2 | Wyciągnąwszy we dwie strony ręce dotykał ścian. W jednej z tych ścian 1622 2 | oglądał, rozważał, śmiał się, dowcipkował, a nad jego głową huczała 1623 1 | półżartem, z lekką drwinką, dowcipkując, posiadał nad synem władzę 1624 3 | cicho i nie sadź się na dowcipy. To nie twoje rzemiosło.~ 1625 3 | ta kobieta? Teraz dopiero dowiedział się o niej. Gdyby mógł rzucić 1626 3 | prawdy.~- Od was się jej dowiem!~- Tak! Moja matka umarła 1627 2 | w "Die Dame". Cezary nie dowierzał i poprosił, żeby weszła 1628 3 | niewątpliwy cud nad Wisłą.~Innym dowodem tajemniczego opiekuństwa 1629 2 | realnego przeciwko niej dowodu - to te wszystkie awantury, 1630 3 | Boję się. Ja już złożyłem dowody, jak go się boję. O, ja 1631 3 | fakty na dno, na sam spód dowodzeń, gdyż jest to właściwie 1632 2 | wiadomo było kompletnie, czego dowodzi wikary, a co zbija Cezary. 1633 3 | spierać się, mędrkować i dowodzić, Lulek odcinał się raz, 1634 1 | służyła do doraźnego użytku i dowolnego rozporządzenia. Z tego matka 1635 Rod| jednomiesięczny i w czasie, którym dowolnie rozporządzał, po odtrąceniu 1636 1 | mięsa, jarzyn, owoców! Dowóz ustał i sklepy były na głucho 1637 Rod| załatwił: wyszukał sobie dozgonną towarzyszkę życia, wykonał 1638 2 | żywego, bracie Czarusiu, ulgi doznasz w swym sercu!~Cezary roześmiał 1639 3 | Proszę pana! - zadrwił dozorca, ewentualnie stróż. - Baj 1640 1 | wytrzymał: pchnięta przez dozorcę, padła na drodze i skończyła 1641 3 | i już.~- Rozumiem, panie dozorco. Ale tam bije jakiś niemiły 1642 2 | najzupełniej niepodobny do draba kudłatego i obdartego, który 1643 2 | potężnych gwałciła - drab po drabie - a później ostatni pchnął 1644 1 | wycieczkę jedną do Drohiczyna, drabiniastymi wozami, w licznym towarzystwie 1645 Rod| łokciem na tej rosyjskiej drabinie.~Niewiele upłynęło czasu 1646 2 | dyspozycji. Nie mam poręcznej drabiny. A słup i tak latami stoi. 1647 1 | gronie kilku starych kolegów drałował z lekcyj i bujał po okolicy, 1648 2 | w pościgu za czerwonymi drapichrustami, żarł razowiec i ciągnął 1649 2 | stali. Przymknął oczy i drapieżnym uśmieszkiem pokrywał swe 1650 2 | znalazł się między dwoma drążkami zaprzęgu. Kościsty i muskularny 1651 1 | dziwnego, nienaturalnego, drażniącego. Gdy gwar kopaczów i dźwięk 1652 1 | i nie chciałbym cię sobą drażnić. Dawniej byłem zupełnie 1653 3 | całego polskiego zespołu. Drażnili go wszyscy swym przywiązaniem 1654 2 | przedsennego posiłku. Maciejunio, drepcząc pośpiesznie, przynosi domowe 1655 3 | się już tutaj poza siebie. Dreptał chyżo po schodach na trzecie 1656 1 | gorączkował, chorzał, drżał z dreszczów i cierpiał z powodu bólu 1657 2 | rodzinnym była ławeczka drewniana, na której pani Wielosławska 1658 3 | Kółka wpadają w wyboje drewnianego bruku i siła jednej pary 1659 2 | ścianach bielonych wapnem i drewnianej powale. Okna i drzwi były 1660 1 | jak cięciwa łuku, nozdrza drgają, a wargi niezrównanych ust 1661 2 | prawą rękę Cezarego w zimną, drgającą dłoń Karoliny, okręcił obiedwie 1662 2 | oczyma. Wszystka bez przerwy drgała. Jęknęła:~- Panie Cezary... 1663 2 | dworska popadła w stan istnych drgawek. Fryzjerzy z Częstochowy, 1664 2 | ustawią cię pod murem... Nie drgnie im ręka, gdy cię wezmą na 1665 2 | szeptali. Zrozumiała owo drgnienie brwi pani Laury. Spostrzegła, 1666 3 | Wykręcił się opowieściami o drobiazgach i szczegółach. Nawzajem 1667 1 | Zajmowały go tysiące szczegółów, drobiazgów, dat, nazwisk, cyfr, związanych 1668 1 | podlaskich czy tam z jakiejś drobnej zagonowej szlachty. Toteż 1669 2 | począł ciągnąć polami. Śnieg drobny polatał i prószył niepostrzeżenie. 1670 3 | Uczę się tutaj. Nie kreślę dróg racjonalnego rozwoju ani 1671 1 | matko! Nie chcę już pić drogiego wina, bo ono zmięszane jest 1672 2 | które się nad dolą jego drogiej matki użalały. Tam wujcio 1673 Rod| polskiego języka, najlepszych drogo płatnych korepetytorów, 1674 Rod| pełna tajemnicy cienka i drogocenna nić wiary ubogich potomków. 1675 Rod| nad nimi, lecz raczej jako drogocenne precjoza. Gdy jednak zaszła 1676 2 | rodzaj żupanka z sajety drogocennej, połyskliwej i delikatnej, 1677 1 | przeddzień wyjazdu - oto drogocenny nóż do rozcinania kartek, 1678 3 | to są dla mnie granicą i drogowskazem, czym już w tych nowoczesnych 1679 1 | nie kosztuje nad morzem drożej niż na miejscu drzewo budulcowe. 1680 2 | Ach, jakże piękną była dróżka, dwukolejka, którą jechali! 1681 2 | to tam jest na końcu tej dróżki uroczej, co będzie za tamtą 1682 2 | teren podnosił się ku górze. Drożyna piaszczysta dotarła pod 1683 2 | boczne opłotki, w wąską drożynę między chłopskimi działkami, 1684 2 | polśniewała. Baryka nie opuścił drożyny, którą kroczył - i trafił 1685 2 | później do ptasiego ogrojca. W drucianym odosobnieniu przechadzały 1686 1 | tych diun, idące jedna za drugimi, wzdłuż, wszerz i w głąb. 1687 2 | Lecz były również pomagiery drugorzędne, między innymi Hipolit Wielosławski 1688 3 | rewolucyjne na tajnej maszynce drukarskiej, pracując jako zecer przy 1689 3 | witraże, szczątki, ułamki, druki, papiery. Nabrał tego pojęcia 1690 3 | tylko ze źródeł ogłoszonych drukiem, znanych i dostępnych, ze 1691 3 | dostarczanie temuż pismu, drukowanemu w języku polskim, jedynie 1692 1 | napełnionym mrowisku, które teraz druzgotały wielkie pociski armatnie. 1693 1 | nawet prać, prasować, rąbać drwa, dźwigać wodę i pitrasić 1694 3 | mieszkania, spiżarnie i drwalki, jednakie meloniki, marynarki 1695 1 | stał się impertynencki, drwiący, uszczypliwy, kłótliwy i 1696 3 | pierwszy mówca, z uśmiechem drwiącym i złośliwym.~- Tego ja nie 1697 1 | jego zlatywało. Zaczynał drwić z tych przybyszów. Wskazywał 1698 2 | pławiąc się w szczęściu, drwił z Barwickiego. Któż wie, 1699 1 | strofował półżartem, z lekką drwinką, dowcipkując, posiadał nad 1700 2 | woźnicy. Woźnica ów, młody dryblas w liberii, z wylaniem witał 1701 2 | fllozofie!~- Właśnie! Mówię: dryniu, naszych koni łapą swoją 1702 2 | dłoń, zimna jak z lodu, drżąca spazmatycznie, przycisnęła 1703 1 | mętniały, wargi stawały się drżące, dłonie mięły chustkę, mokrą 1704 1 | jednostajny, wciąż ten sam, drżący, rzewny, ekstatyczny. Wsłuchał 1705 3 | pochlubię, ja przed bliźnich drżę męczeństwem, w otchłań spychać 1706 2 | wspominanie i marzenie, śnienie, drzemanie duchowe, myślenie obrazami 1707 3 | Zdało mu się w półsennym drzemaniu, że to on tam chodzi i wraca, 1708 2 | nawet myśli o sekretnej drzemce, gdy rozległ się turkot. 1709 2 | zdążać w kierunku poobiednich drzemek, aliści Maciejunio chrząka 1710 3 | cieczą po betonie - ci, co drzemią po szynkach, albo bezsennie, 1711 2 | boży. Już nie drżała tym drżeniem wielkim, przerażeniem dziewczyńskim 1712 2 | pośród pól, w kołysaniu i drżeniu była otchłań radości obojga 1713 3 | z niczego i znikąd, jako drzewka mrozu na szybie ciepłego 1714 1 | siebie mężczyzny! Serce twoje drży jak serce psa, który się 1715 3 | jestem Rusin zgodny. Bij go, drzyj za włosy - on zawsze da 1716 1 | ducha. Wyjawiał nawzajem duchowi samego siebie. Uczył go 1717 2 | siedzenie. Potem wywindował duchownego. Panna była zrozpaczona. 1718 2 | Mówisz? - troskał się ojciec duchowny.~W czasie tego całego galimatiasu 1719 2 | jedyny teraz quasi-opiekun i duchowy ojciec, nie powstrzymywał 1720 2 | na wszystkie strony - gdy dudniało, jak bęben, od automobilów 1721 2 | wydawały co pewien czas iście dulskie i klępie głosy podziwu nad 1722 Rod| swą wyższość, która ich w dumę wzbijała. Ojciec Seweryna 1723 2 | Baryki niepowściągliwie dumna i wyniosła. Nie spoglądała 1724 2 | swe piersi. Głowa jej była dumnie zadarta i w tył odrzucona. 1725 2 | malował się zwycięski i dumny wyraz:~- Abssolutnie!~Samo 1726 2 | władczej, ukraińskiej, kresowej dumy. Spojrzała w jego stronę 1727 2 | oczywistość tryumfu Barwickiego dusiła go za gardło.~Cezary musiał " 1728 3 | i wyniszczającą malarię dusz - historyzm - oparty przede 1729 1 | wesoło, jaka wiosna była w duszach!~Po drodze zatrzymano się 1730 1 | długim dniu roboczym. Parna i duszna noc miała się częstokroć 1731 2 | pan Władysław miał ataki duszności, a teraz się to uwidoczniło, 1732 2 | oczyma po raz ostatni kształt dużego okna na górze, barwę ogrodu. 1733 3 | Ty, Lulek, masz chwile dużej wybujałości. A gdzie to 1734 Rod| najfatalniej. Skoro bowiem generał Dwernicki po bitwie pod Boremlem nad 1735 2 | wysłowi!~Bryczka wyminęła dwóch starych chłopów, którzy 1736 1 | człowiek i szybko zdążał do dworca w poszukiwaniu władzy. Dwaj 1737 2 | na tamtej górce, w tym dworeczku? O Boże!~- Cóż by pan tutaj 1738 2 | i w wysokim podkasaniu "dwórek" folwarcznych. Tak to obserwując 1739 2 | objeżdżała pałace, dwory i dworki, wyciągając co najgodniejsze 1740 2 | Maciejunio, Wojciunio, dwórki, żona ekonoma, baby fornali. 1741 2 | obadwaj skierowali się ku dworkowi. Na ich spotkanie wyszedł 1742 2 | Wreszcie zaprosił do wnętrza dworku niezbyt gościnnym gestem:~- 1743 2 | dworem i stanęła. Cezary dwornie ucałował rękę pani Laury 1744 2 | nieprzyjazne przeciwko temu dworowi nie powinny by się były 1745 2 | Kościeniecka objeżdżała pałace, dwory i dworki, wyciągając co 1746 2 | słownych, pogłaskań i uściśnień dwu-, jednosylabowych, których 1747 2 | zagrzmiał komendant oddziału, dwudziestodwuletni podporucznik.~Za chwilę 1748 2 | jakże piękną była dróżka, dwukolejka, którą jechali! Nic w niej, 1749 2 | po śniadaniu: konno czy dwukołówką?... - Ksiądz Anastazy bił 1750 1 | ziemi~ Ogromna arba, wóz dwukołowy do przewożenia ciężarów, 1751 2 | stronę, skinęła ku niemu dwukrotnie głową. A gdy ukłoniwszy 1752 2 | godzina jedenasta, pół do dwunastej... Smutno byłoby iść spać 1753 2 | nic gminnego, jaskrawego, dwuznacznego, ani na pokaz! Jakże uwielbiał 1754 2 | że go pan napalił. Ależ dycha! Kiedyż pan powrócił?~- 1755 3 | właścicielka pensjonatu, od której dygnitarz skarbowy odnajmywał salon, 1756 1 | ojczyzny. Zmiatają - urzędnicy, dygnitarze, panowie, wielcy magnaci 1757 3 | przeziębły do szpiku kości, dygocący, półnagi, po ostrych kołkach 1758 3 | sobie oczy nawzajem i z dygocących wnętrzności wyszarpaliby 1759 1 | stare i słabe chwytały się dygocącymi palcami za balasy owych 1760 2 | cichaczem, wśród śmiesznych dygów, umknęła z salonu.~ Okazało 1761 2 | przyciska swymi piersiami. Lecz dygowanie panny Wandzi zbytnio go 1762 2 | fraki, władała młodzieżą jak dyktator, łaskawy dla posłusznych 1763 3 | socjalistycznych i reakcyjnych dyktatorów papierowych i wszelkiego 1764 1 | Był to rząd samowładny i dyktatura tak niezłomna, iż nic, literalnie 1765 3 | nich zaciągnął się mocno dymem. Założył też nogę na nogę, 1766 3 | okno piwnicy - gdy konie dymią, ludzie stękają i klną, 1767 1 | nastało zaprawdę piekło na tym dymiącym padole. W ciągu czterech 1768 2 | które się jeszcze żarzyły i dymiły, z domami poprzewiercanymi 1769 2 | Widać je było niemal, gdyż dymy płonącego Radzymina ukazywały 1770 1 | nowi panowie, komisarze, dyplomaci, naczelnicy i w ogóle nowi 1771 3 | najnowszych sztukach i figlach dyplomacji współczesnej. Pracował bez 1772 2 | mnie. Na barana mię i w dyrdy przez tę łączkę w dole, 1773 3 | zarobku o 50 procent. Skoro dyrekcja kategorycznie odmówiła, 1774 1 | trostoczkoj - wymierzył dyrektorowi w sensie odpowiedzi dwa 1775 1 | życie takie oto żelazne dyrektywy, takie padają wzniosłe i 1776 3 | Paradne!~- Jest jeden warunek: dyskrecja! Nie piśniesz o tym - ale, 1777 2 | toczyła wiadome spory i dyskusje ze służącą, pod nieobecność 1778 2 | spożyto śniadanie i dano folgę dyskusji, która się wyłoniła z przygodnego 1779 3 | wywodów.~O czymże to Lulek dyskutował z Baryką? Otóż przeważnie 1780 1 | życia i śmierci, a raczej dyspozytorami samej śmierci Tatarów. Tej 1781 2 | bez przerwy dysputując. Dysputa była teologiczna, nafaszerowana 1782 3 | przy stole, w rozmowach w dysputach, w awanturach, wszędzie, 1783 2 | zaostrzał się. Panowie dysputowali głośno, jak u siebie w domu. 1784 2 | całując się i bez przerwy dysputując. Dysputa była teologiczna, 1785 2 | zresztą czas, kiedy całe dystyngowane towarzystwo z "pałacu" wraz 1786 2 | zawias się wyrwał i wszelka dystynkcja została zniweczona Za czarnymi 1787 2 | chłopak z konopiastą grzywą, dyszący tak, że tchu nie mógł złapać, 1788 Rod| gubernatorskie omdlewająco-bolesnym dyszkantem poczęło wołać w kierunku 1789 2 | skok, i pociągnęły za sobą dyszlową parę. Stało się to za raptownie. 1790 Rod| gabinecie, wysłanym puszystym dywanem, tak puszystym, że w nim 1791 1 | Nuri-Paszy w sile pono trzech dywizji ruszyła na zdobycie pogórza, 1792 2 | kawa w imbryku, śmietanka w dzbanku pobielanym, leżał chleb, 1793 2 | poczciwe! Każdy jakby z dzbanuszka wylizał. A wszystko, moje 1794 3 | najciemniejszą, najbardziej dżdżystą, kiedy obieszczyk nadgraniczny 1795 Rod| na jakim cmentarzu dany dziadek spoczywa.~Otóż - ojciec 1796 2 | ostatecznym upadkiem, nad swym dziadostwem tudzież noszeniem cudzych 1797 Rod| z legendami, powiększyła dziadowskie bogactwa, rozszerzyła posiadłości, 1798 2 | Słaniali się po drogach jako dziady, tłukli się po dziedzińcach 1799 2 | tutaj jedynie na miejscu działając w zakresie organizacji i 1800 3 | być sprawnie i skutecznie działające.~- Niekoniecznie!~- Inaczej 1801 3 | tylko wtedy czuł, ale i działał w duchu - in partibus infidelium. 1802 3 | był wszelki czyn, wszelka działalność, wszelka realizacja pragnień 1803 3 | Gdy mówił o ludziach i działaniach tego zespołu i środowiska, 1804 3 | poezja zastępowała nam czyn, działanie. Felieton literacki świstał 1805 2 | drożynę między chłopskimi działkami, gdzie dwie koleje, rozdzielone 1806 2 | bębniącym jakiejś całej działobitni, i że wnet nastąpi czołowe 1807 1 | począł krzyczeć jak istny dzieciak. Lecz znaki uspokajające, 1808 2 | gardle i zadusi nieletnie dzieciątko, niczym bezlitosna kuna, 1809 2 | z przejęciem:~- Karusia! Dziecinko! Musisz nam zatańczyć, kochanko! 1810 3 | wspominając złote, iście anielskie dzieciństwo swoje...~W dnie przedsabatowe 1811 1 | niestrzymana w tym sennym dziecka uśmiechu! A patrząc tak 1812 2 | sprościał, stał się nieomal dzieckiem. Wszystko na nowo, jak za 1813 3 | jeszcze? Damy jeszcze! We wsi Dziedowo, w powiecie mińskim, zasieczono 1814 Rod| Kalikst Grzegorz Baryka, dziedzic Sołowijówki z przyległościami. 1815 2 | przyjaciel pana Hipolita, dziedzica, więc wolno mu było poszukiwać, 1816 2 | plecach nisko się kłaniał panu dziedzicowi, co nie tylko z wojska wrócił, 1817 2 | chwili ucieczki w poprzek dziedzieńca. Była po dziewczęcemu wysmukła, 1818 1 | która ich batem wypędza z dziedzin ich władzy. Przefasowała 1819 3 | wszystkich dziedzinach. Główną dziedziną jego pracy duchowej była 1820 3 | prekursor we wszystkich dziedzinach. Główną dziedziną jego pracy 1821 2 | jako dziady, tłukli się po dziedzińcach zabudowań, plącząc się i 1822 2 | bardziej, ażeby na ojczystym dziedzińcu nie zsunął się z siodła, 1823 2 | Kościeniecka. - Zajechaliście moje dziedziny. "Gdy jeleń wszedł w moją 1824 1 | pozostawiając ani jednej, mazały dziegciem i innymi źle woniejącymi 1825 Rod| rodowód, jak to jest u nas, w dziejach nowoczesnych ludzi bez wczoraj. 1826 3 | posiadające nie rozumieją momentu dziejowego, który przeżywamy. Klasy 1827 1 | cienia nie ujawniał. Ojciec dziękował w listach swych Cezaremu 1828 2 | z należnym uszanowaniem, dziękując za łaskę. Ale i zza drzwi 1829 3 | jego nauce wiele rzeczy i dzieł wysoce wartościowych. Zorganizowaliśmy 1830 3 | Lulka nieszczęsna Polska w dziele swej oświaty, sądownictwa, 1831 1 | sprawy publiczne i społeczne dzieliła (a zarazem w szczególniejszy 1832 2 | Cezarym spali pod jedną derą i dzielili się po bratersku chlebem, 1833 3 | którą mu dawało postępowanie dzielne i niepospolite właśnie w 1834 3 | zaśniedziałych czasach ten oto dzielny dziś mołojec i silny w gębie 1835 1 | powtarzające się trzy razy dziennie i bez odmiany, poczęły szkodzić 1836 2 | spod ręki matek, i czytał w dziennikach opisy, jak po bohatersku 1837 1 | Panie, co losy ludzkości~dzierżysz w dłoni Swej,~Stojących 1838 2 | chłopskie buty, które wydaje na dziesiątą wieś, żeby ich już do końca 1839 1 | drugie, trzecie, czwarte i dziesiąte drzwi, daremnie wyłamywał 1840 1 | to prawo moralne. Poprzez dziesiątki setek lat ludzie nieszczęśliwi 1841 3 | o mordowaniu bez sądu i dziesiątkowaniu zakładników, bladł z rozkoszy. 1842 3 | on siekierą odrąbał ręce dziewczęce, które go miłośnie obejmowały 1843 2 | w pogoń za pierzchającym dziewczęciem z krzykiem swoim, nabierającym 1844 1 | znowu sobą, dawną, młodą dziewczyną. Kochała znowu Szymona Gajowca, 1845 2 | nieugaszony szał rozbudza w tej dziewczynie, gdy ją tak wobec wszystkich 1846 2 | na śmierć i życie. Rzecz dziewczyńska, rzecz ludzka. A ty? Nie 1847 2 | drżeniem wielkim, przerażeniem dziewczyńskim na myśl, iż "osoby" słuchać 1848 2 | Parobcy, baby z czworaków, dziewczyny folwarczne dawno nie miały 1849 2 | aż do brzucha oniemiałej dzieweczki. Ogon, zawsze zgięty ku 1850 2 | nie ustawał, a złośliwa dziewica miotała w zamczyste drzwi 1851 2 | naręcznego! ~Jędrek podniósł bat dziewiczo czysty, nowy i nie używany 1852 2 | białe zęby lśniły wśród warg dziewiczych, a całe ciało miotało się 1853 1 | wybiera i odkłada na boki torf dziewięciometrowy w ciągu godziny w takiej 1854 1 | torfowisk. Torf tam leżał dziewięciometrowym pokładem. Pod torfem zaś 1855 2 | dziobów, haków tak przeraził dziewoję, iż z wrzaskiem przewyższającym 1856 2 | Najcudniejsza Kozaczka z Dzikich Pól', patrz, wygnana z ojczyzny 1857 Rod| uprzęży ściskającej łeb i boki dzikiego, obcego rumaka.~Tak to z 1858 3 | odwrócił. Zaklęsła się w nim dzikość czucia, jakby serce rozjuszonego 1859 1 | sąsiedzi, leżący obok, były to dzikusy zakaspijskie, Sartowie skośnoślepi, 1860 2 | pazurami i groźnie rozwartym dziobem. Skakał wprost z ziemi aż 1861 2 | Także nazwisko! Nieprawdaż, dzióbku?~Tymczasem "chłystek", choć 1862 2 | chłeptały strawę, nurzając dzioby, nogi i brzuchy w korytku - 1863 3 | doświadczenia zgniliznę dzisiejszego świata. Przyszłam do przekonania, 1864 2 | Sekret, o którym przez cały dzisiejszy dzień wszystkie wróble na 1865 3 | podstawa władzy naszych dzisiejszych rozkazodawców i to jest 1866 1 | tchnieniem. Pourywane rynny, dziurawe dachy, spleśniałe ściany 1867 3 | suchego chleba. Wiecznie w dziurawych butach i wystrzępionych 1868 2 | jezuito? Siedziałeś w mysiej dziurze u Pana Boga za piecem, a 1869 2 | przepłynęło przez jego serce dziwaczne a przejmujące boleścią słowo: " 1870 1 | zdać sobie sprawy z tak dziwacznego podobieństwa śpiewu nieznajomej 1871 1 | do pałaców. Jest to praw- dziwie robota i dom szalonych. 1872 2 | Nic nie wiedziałem... - dziwił się Wielosławski. - To widocznie 1873 2 | łączące się ze sobą. Było to dziwne wrażenie podwójnej nowości 1874 2 | przed tobą otworem, ale ty dziwnym byłeś gościem. Bóg z tobą!"~ 1875 2 | kamieniem, na którym krok dźwięczał donośnie. Ksiądz Anastazy 1876 3 | towarzyszki miał brzmienie miłe, dźwięczne, głębokie. Mówiła:~- Towarzysze! 1877 1 | prać, prasować, rąbać drwa, dźwigać wodę i pitrasić jadło. Tłumaczył 1878 1 | ciemności dojrzał dwu ludzi dźwigających na noszach kształt człowieczy. 1879 2 | Maciejunio, który wciąż coś dźwigał i wszystkich uspokajał.~ 1880 2 | suche, a potem wiązki ich dźwigały na plecach upadając pod 1881 1 | wyrzucanych wciąż piasków poziom dźwignął w górę. Cała ta kombinacja 1882 2 | trzeciorzędami w zamknięte na klucz dźwirza. Każde uderzenie wielofuntowego 1883 3 | brzmiały jakby maleńkie srebrne dzwoneczki, wciąż jedno imię powtarzające. 1884 3 | chrzęści pod jeźdźcem, jak dzwonią jego ostrogi i chrapie koń 1885 2 | wielofuntowego minerału olbrzymim echem rozbijało się o ściany i 1886 2 | ksiądz Nastek. - Primum edere, deinde philosophari. Nieprawdaż, 1887 2 | wyżej czy z boku od całej edukacji i zdobytej pewności siebie. 1888 1 | kierunku miejsca najmniej efektownego, do kloaki z tarcic stojącej 1889 2 | folwarczne dawno nie miały tak efektownej rozrywki. Niektórzy z chłopów 1890 2 | nakładał na opak swe długopołe efekty, byleby jak najprędzej wymknąć 1891 1 | takich zbiegowisk wieszano in effigie burżuazyjnych cesarzów, 1892 3 | przyjemnym towarzyszem: egoista i skąpiec za dnia, prześmiewca 1893 1 | zniesienia. A tymczasem egoizm Seweryna Baryki w sprawie 1894 2 | bakińskich papierów, lecz po egzaminie dość pobieżnym został przyjęty 1895 1 | poganiacz wołów patrzał na jeden egzemplarz. Z głębi wozu, jakby z ucisku 1896 2 | Maciejunio. Każdy pomyśli: "ehe, bratku! dostało się po 1897 2 | na korzenistej drodze:~"Ej, wy, ludzie! Słuchajcie! 1898 2 | Nie ma tu rządcy, tylko ekonom Gruboszewski, który wszystko, 1899 2 | która jest nieuniknioną ekonomią życia, życia takiego, jakie 1900 3 | ziemskim globie - uprawnia siła ekonomiczna jednej klasy, burżuazji, 1901 3 | książek przeważnie obcej mu, ekonomicznej i handlowej treści, zwrócił 1902 2 | przymierały.~Zjadł "Wilię" w domu ekonomostwa Gruboszewskich, w gronie 1903 2 | go osobiście i "wręczył" ekonomowi Gruboszewskiemu. Dokonawszy 1904 2 | dla zbadania zastarzałych ekonomskich nadużyć - tajnego spostrzegacza, 1905 3 | potentata lub niemieckiego eks-generała. Najtajniejszym i najszczerszym 1906 2 | Wielosławska przyprowadziła eks-pensjonarkę znacznie bliżej - do klawiatury 1907 3 | tobą gadać! Ja takiego oto eks-żołdaka wprowadzę na posiedzenie 1908 2 | zasiadła, ale zajmowała się ekspedycją dań w sposób żywiołowy. 1909 3 | drugiej powiększy zakres swej eksploatacji. Rola burżuazji jako czynnika 1910 3 | napisem:~"Polex - Polski eksport manufaktury i ziemiopłodów".~- " 1911 1 | ten sam, drżący, rzewny, ekstatyczny. Wsłuchał się w ten dźwięk 1912 2 | niczym spazmatyczna miłosna ekstaza. Doprowadziwszy płomień 1913 2 | witał wszystkich dawnym eleganckim gestem i miłym uśmiechem. 1914 2 | w lustrze niezrównanego eleganta i barczystego młokosa z 1915 3 | było płacić za gaz, światło elektryczne i opał. Kredyt u Buławnika 1916 1 | otrzymuje niezmierną masę popędu elektrycznego, z które- go pomocą topi 1917 1 | narzędzia rolne popędzane elektrycznie. Już dziś na tych obszarach 1918 1 | okolicach, wzdłuż linii elektrycznych kolei i tramwajów.~- Tak, 1919 1 | potrzebna jest powszechna elektryfikacja kraju. To samo stosuje się 1920 2 | Tu jednak przyłączyły się elementy inne, nowe, decydujące.~ 1921 2 | mył się w wielkiej misce emaliowanej na niebiesko. Parskał jak 1922 3 | zasługi położone dla sprawy emancypacji robotników - ze zdziwieniem 1923 2 | ze wszech stron.~- Jestem emblematem tych wszystkich "kadłubków, 1924 Rod| roku, napisany i wydany na emigracji przez autora bezimiennego 1925 1 | wpłynęła na zmniejszenie kary. Emigrantki, które, oczywista, śledzono, 1926 1 | pewnego rodaka, przyjaciela, emisariusza politycznego z Polski, Bogusława 1927 3 | wszystko badacz samoistny. Typ encyklopedysty. Straszna jakaś pamięć. 1928 1 | niewidziane.~Ale gdy młody entuzjasta wracał do dziury pod schodami, 1929 2 | w samym rdzeniu tego ich entuzjazmu, jaka idea zasadnicza, jaka 1930 3 | wszystkimi i wszystkim.~Te enuncjacje towarzyszki-lekarki wywarły 1931 3 | itd. Lecz na skutek tych enuncjacji i Cezary poczuł w sobie 1932 3 | nienawiść większa. Wszelkim enuncjacjom tych partii i głosom ich " 1933 1 | w słowie i odpowiednich epitetów. Zniecierpliwienie ponosiło 1934 3 | sumaryczny i ujęty w nieodmienne epitety, co było nudne i tak jałowe, 1935 2 | jeszcze w tej powojennej epoce i z lekka uderzył jego końcowym 1936 2 | zasady pachniały cokolwieczek epoką młodości Bismarcka niemniej 1937 2 | łby i kopulaste czuby z epoki oligocenu, miocenu i pliocenu, 1938 2 | słowem - nie jakiś sobaczy ersatz niemiecki - "kawusia", rozlewająca 1939 2 | Silne podniecenie, tęga erupcja niezwalczonej siły zdawała 1940 3 | Narodowego w roku 63. Historyk, eseista, bibliofil i biblioman, 1941 1 | jego głowy. To była właśnie esencja rzeczy. Gdy wracał do domu, 1942 1 | kolegami, na grach, zabawach, eskapadach i wagusach. Gdy się skończyły 1943 1 | nadejść! Był to ogromny esze1on wiozący mnóstwo Polaków 1944 1 | Radził poczekać na następny eszelon, który wtedy a wtedy pod 1945 1 | uprawnionych do jazdy z tym eszelonem. Za przemycanie choćby jednego 1946 3 | zysków spadli widocznie z etatu i teraz oto szukają zysku 1947 2 | tudzież najmodniejszymi etcaeterami nadesłany został do Nawłoci 1948 3 | wielkim, powszechnym ruchem etycznym, świat przewidywany, wymyślony. 1949 2 | żyła w stanie nieustającej euforii, pewna, jak zapisał, że 1950 3 | dziesięć lat przed wojną europejską pomalowany na kolor zupy 1951 2 | hôtel'ów w czasie podróży po Europie z nieboszczykiem jaśnie 1952 2 | boleje nad gimnastyczną ewolucją tak dalece naturalną!... 1953 3 | socjologicznych wynika deus ex machina: - Polska. Znana 1954 1 | ulica, robotnicy naftowi i fabryczni, czeladź sklepowa i domowa, 1955 3 | bojkotować szkoły, inspektorat fabryczny, filantropię państwową, 1956 1 | najbliższych ławek, bynajmniej nie fabrykanci, nie bankierzy ani magnaci, 1957 3 | Belwederu. Bezrobotni wskutek fabrykanckiego lokautu', strajkujący wskutek 1958 2 | byle letnisku i należeć do fabrykanta Niemca lub Żyda nowobogacza. 1959 2 | profuzji pudru zasypującego fabrykaty piersi, w sztucznym świetle 1960 1 | właściwie na gromadzeniu facecji, zabawnych nieskończenie, 1961 1 | odstrychnął się od kolegów po fachu.~Oprócz pracowników, zajętych 1962 1 | kwadratowych lub kulistych facjatach, spalonych i rudych jak 1963 3 | dusze żelazek do prasowania, fajerki, ułamki okuć okiennych, 1964 2 | pokręcał ten knot. Już ja mu to fajnie odstawię!~- To straszne, 1965 Rod| Tekst wiadomości o tym fakcie, podany sucho, bez tkliwości, 1966 3 | Gajowca miała być nabita faktami, naładowana jak nabój. Do 1967 3 | Należy raczej schować te fakty na dno, na sam spód dowodzeń, 1968 2 | jak wszyscy jego koledzy z fakultetu. Nie pałał ci on entuzjazmem 1969 3 | podnieść oczu, bo zawalone były falami łez. Nie mogła mówić, bo 1970 1 | trzeba było przysiadywać fałdów dzień dnia i wszystko pilnie 1971 1 | morza i zafarbowała czyste fale. Trupy wyrżniętych Ormian 1972 1 | nieustanną swej czystej fali. Zaszła tedy potrzeba zakopywania 1973 1 | chłopca, owianą gęstwiną falistej czupryny i - patrząc tak 1974 1 | jest wynalazek. Rewolucją fałszywą jest wydzieranie przemocą 1975 1 | siebie, do Moskwy. Mieli fałszywe paszporty, wydane im przez 1976 2 | cienia afektacji, wstydu fałszywego i fałszywej czułości, iż 1977 2 | afektacji, wstydu fałszywego i fałszywej czułości, iż za dawnych 1978 2 | cokolwiek przerwało banialukę familijną o tych Kminkach z piekła 1979 2 | poświęcić na swą prowentową fanaberię. Obiady, kolacje, śniadania 1980 1 | wszelkiej innej manii czy fanaberii jedynaka, o jakiej tylko 1981 3 | oczy smutne, zimne oczy fanatyka.~Nazajutrz o godzinie dziesiątej 1982 3 | razem tworzyli dziwaczną fantasmagorię człowieczego życia. W głowie 1983 1 | podoba. Co tylko bezgraniczna fantazja kolorysty może począć i 1984 1 | do Antwerpii? Tak to owoc fantazji poety Ariosta, koń hipogryf, 1985 2 | niewiedzy, co ma zrobić z tym fantem, który go trzymał w ręce. 1986 2 | od zaschniętej jaskrawej farby. Jędrek trzymał lejce i 1987 2 | grobie, w cichości duszy.~- Farceur! - mruknął Cezary.~Ksiądz 1988 2 | nałogu pensjonarskiego brzeg fartucha.~- To pani podała wodę w 1989 3 | zgrzebnych, ocalałych z jakowychś fartuchów roboczych. Każdy ma w ręku 1990 1 | drogocennych przedmiotów i rzadkich fatałachów, tylko - zdrowie. Najbogatszy 1991 2 | perliczki przez drugą - jako na fatałaszki. Takieź to on sceny widywał? 1992 2 | wszystkie te szpiegostwa fatalną prawdę potwierdzało.~ Jednego 1993 2 | siebie przebaczenie za tak fatalne, haniebne zaniedbanie się 1994 1 | wiadomość, udzieliły mu fatalnej. Według tej ostatniej informacji 1995 2 | wkrótce nadszedł moment fatalny, nie mogli się zorientować, 1996 1 | znalazło się w położeniu fatalnym. Bronione przez artylerię 1997 3 | doprawdy, nie wart był ich fatygi. Płakał w głębi siebie, 1998 2 | w bibliotece na twojego faworyta.~- Na mojego gościa.~- Gość 1999 2 | Baryka.~- Jakoś... Ból głowy. Febra. Bo to teraz te ciągłe zmiany 2000 2 | obejmująca jego rękę wciąż febrycznie drżała i szponami palców 2001 3 | stare mury drżały jak w febrze. Nie był to, słowem, pokój 2002 3 | wszyscy. Opowiedziano w tym felietonie anegdotkę o kimś, kto się 2003 3 | bezcennym dla pewnych sfer felietonistą, tłumaczem i popularyzatorem 2004 3 | niepodobna do ideału tamtych felietonistów.~- Podobniejsza jest w każdym