| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Stefan Zeromski Przedwiosnie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Czesc
11025 1 | jak wtedy na strychu, gdy targała włosy i omdlewała z rozpaczy. 11026 2 | co słyszał w kawiarni, targnęło nim jak żywa zniewaga. Nie 11027 3 | nieopisanej sprzeczki i targu. Niepodobna było zrozumieć, 11028 2 | raku czasu - rosły na niej tarki i głogi najeżone srogimi 11029 2 | odkrycie. Zleciała ze swej tarpejskiej skały. To było coś gorszego 11030 2 | łokciu, albo ją trzeba było taszczyć po podłodze jak worek kartofli. 11031 1 | zgarnęli, co tam jeszcze taszczyli ze sobą, ponieśli na ręku 11032 1 | Prawiła mu tedy, iż ten Tatar albo tamten Ormiaszka daje 11033 1 | kamiennego ogrodzenia pracowitego Tatara jasnym się różem wyróżniało 11034 2 | omszałą flachę, oplecioną w tatarak, którą trzymał w swej prawej 11035 2 | uroczy w swych sitowiach, tatarakach i pałkach. Daleko, na drugim 11036 1 | coś płatał. Wybijał szyby Tatarom, wdzierał się na płaskie 11037 1 | lecz i kruche domostwa tatarskie. Ulice były zarzucone rumowiskiem. 11038 1 | Ormianie spalili meczety wraz z tatarskimi kobietami i dziećmi, które 11039 2 | jakąś "mamę" albo jakiegoś "tatę". Byli tacy, co mieli nawet 11040 1 | na medycynę.~- To i mnie tatko zawsze podsuwał medycynę, 11041 1 | zajmowaliśmy w Baku - co, tatku? - jak my ongi w Baku - 11042 3 | najbezwzględniejszego realizmu pragnął tchnąć ducha proroków i apostołów, 11043 1 | którym wszyscy pogardzali, tchnął weń myśl swoją i na wzór 11044 1 | przejmowała śmiercionośnym tchnieniem. Pourywane rynny, dziurawe 11045 3 | jesteście mali ludzie - i tchórze!~- To jest tylko zniewaga. 11046 2 | nazwany człowiekiem-łasicą czy tchórzem, z gatunku tych tchórzów, 11047 1 | rodzinnego w piwnicy. Nie z tchórzostwa, lecz dla idei! Dość tego 11048 2 | tchórzem, z gatunku tych tchórzów, które mężnie nocą wkradają 11049 1 | bezwstydny sługo? Nędzny tchórzu! Mężczyzno, który się boisz 11050 1 | iż sromotnie przed nimi tchórzyła, jak zresztą wszyscy w mieście. 11051 2 | herbata - słowem five o' clock tea z tymi chlebkami, żytnim 11052 2 | Cezary przybierając również teatralną pozę.~- Niech mi się pan 11053 2 | młokosie! - zawołała z teatralnym gestem.~- Lauro! - rzekł 11054 1 | pracami. Uczył się roli do teatru koleżeńskiego o treści rozbójniczej, 11055 1 | własnością pracowników, techników i artystów. Sam ów Baryka 11056 2 | głowy. Silne podniecenie, tęga erupcja niezwalczonej siły 11057 3 | był więcej niż batalion tęgiej piechoty. On stworzył ze 11058 2 | Warszawskiego Uniwersytetu a obecnie tęgim żołnierzem, imieniem Hipolit, 11059 2 | młodości, gdy się diabelnie tęgimi końmi jedzie na bal ziemiański 11060 Rod| najważniejszymi papierami. Trafiła do teki wyższego aferzysty, do skrytki 11061 Rod| zarabiającym w obczyźnie.~Tekst wiadomości o tym fakcie, 11062 3 | i usiadł. Wnet wyciągnął tekturowe pudełko z papierosami i 11063 2 | tak, w dobie aeroplanów i telegrafów bez drutu, obywał bez żelaza, 11064 2 | Ma stamtąd wysłać pilny telegram do swego przyjaciela i poniekąd 11065 3 | Polska. Znana jest anegdota o temacie "Słoń". Polak, mający po 11066 2 | uczucie miłości, serce, co tempem oszalałym pierwszy raz biło 11067 3 | skrajnego za dostarczanie temuż pismu, drukowanemu w języku 11068 2 | dysputując. Dysputa była teologiczna, nafaszerowana i naszpikowana 11069 1 | wypadła, nie będzie papierową, teoretyczną, niezniszczalną, lecz rzeczywistą 11070 2 | a nawet kalumnie. Spór, teoretyczny w swej istocie, zaostrzał 11071 3 | rzeczach oderwanych, naukowych, teoretycznych, tajnych, a z Buławnikiem 11072 3 | genialny wynalazca, świetny teoretyk awiatyki, profesor, najcudowniejsza 11073 3 | konsekwentnie na stanowisko teoretyka kooperatyzmu praktycznego. 11074 3 | wystarczające i czyste. Gdy Lulek teoretyzował, Cezary uprzytamniał sobie 11075 3 | Filozofia, martwa i daleka, teoretyzująca socjologia, literatura, 11076 3 | mierze ograniczony, a nawet tępy. Rozumiał to, iż Lulkowi 11077 3 | stróż. - Baj baju: nie takie tera caszy , żeby się o dziury 11078 3 | Antoniego Lulka! Tak się zaś terać dla ludzkości! Tak się wyrzekać 11079 3 | W czasie wojny światowej terał się po różnych kryminałach 11080 2 | Za upustem i poza :groblą teren podnosił się ku górze. Drożyna 11081 1 | harmider modny podówczas na terenach rosyjskich. - Radzono. - 11082 3 | w tym społeczeństwie, na terenie, który zajmuje to młode 11083 2 | przystało, choć wiedział, że ta termedia nie ma wcale końca. Skończy 11084 1 | stałych oraz w wiadomych terminach udzielali zwycięzcy. Ostatnimi 11085 2 | przywidzenie.~ Na kilka dni przed terminem zabawy w Odolanach pani 11086 3 | punktualny. Oddawał długi w terminie oznaczonym. Tak się te rzeczy 11087 3 | zera w tym rewolucyjnym termometrze.~- Siedź cicho i nie sadź 11088 1 | wata - przyjaciel wojenny, termos, jest aspiryna, antypiryna, 11089 1 | wiejskiego pewien rodzaj termosu, który trzyma własne ciepło. 11090 1 | kinematograficzna...~- Nowoczesne termy . . .~- Już dziś matki - 11091 1 | aspiryna, antypiryna, jodyna, terpentyna. Jest pewien doskonały, 11092 2 | ze świeżego wosku, oliwy, terpentyny i czegoś tam jeszcze. Pobiegła 11093 3 | Wreszcie, zamiast społeczeństwa terytorialnego - społeczeństwa stowarzyszeniowe. 11094 2 | robe blanche~De dimanche~Et tes petits souliers vernis...~- 11095 1 | a nade wszystko smutne, tęskne, lecz zarazem w niepojęty 11096 3 | reakcjonistki, katoliczki, tęskniącej i chlipiącej zarówno z reumatyzmu, 11097 1 | na jego wyznanie -długo, tęsknie. Ale on nie powiedział jej 11098 3 | Schadzka! Z Laurą! Po tylu tęsknotach, żalach, utracie, beznadziei! 11099 Rod| wzbudzająca coraz większą tęsknotę właśnie za Siedlcami. W 11100 2 | słyszała - och, słyszała! - tętent, a nawet rżenie konia w 11101 3 | Przypatrywał się jedynie owym tezom i wywodom zupełnie tak jak 11102 3 | potrzeby obronienia danej tezy. Autor tego tekstu "spychał 11103 2 | państwu takiego zamętu.~- Th... Gdzież tam! - mówił nieszczerze 11104 Rod| briuki, tak płochije, a tiebie, baba, czto za dieło!"~Kiedy 11105 2 | gorący, darzący cichą i tkliwą uciechą owoc potężnej jego 11106 3 | I cóż tak nadzwyczajnie tkliwego? Zapalenie płuc włóknikowe 11107 2 | cicho-sza popłakuje - rzekł tkliwie Hipolit. - "Wy sobie tam 11108 1 | rozmawiać. Cezary, który takich tkliwizn nie znosił, ruszył w swoją 11109 Rod| fakcie, podany sucho, bez tkliwości, lecz szczegółowo, był z 11110 2 | polach nie włóczy.~Hipolit tkliwym spojrzeniem uspokoił matkę 11111 2 | słupy. Jeden jest niepewny. Tknąć go palcem, wylatuje. Już 11112 1 | poniosą.~Pani Barykowa, tknięta współczuciem, zaprosiła 11113 2 | zjawienia się tych panien. Tknięty nagłą rezolucją, zaledwie 11114 1 | ujęcia przez jego dłoń, tkwi w środku rozłożonego tomu. 11115 2 | mur bielony, obok którego tkwiła. Była wychudła i jakaś zestarzała. 11116 1 | domu. Tak samo wszystko tkwiło na miejscu, jak gdyby tegoż 11117 1 | betonu.~- Szkło się łatwo tłucze.~- Nie takie szkło! Baryka - 11118 2 | rowu do rowu, od pryzmy tłuczonego kamienia do pryzmy. Ten 11119 3 | mkną w autach, i ci, co się tłuką w dorożkach, co się gniotą 11120 1 | wrażenie - krucha i łatwo tłukąca się cywilizacja.~- Przeciwnie! 11121 3 | czoło, niczym odgłos młotów tłukących w kowadło. Lecz głowa jest 11122 3 | Karolina, kiedy to sama jedna tłukła się od drzewa do drzewa 11123 2 | po drogach jako dziady, tłukli się po dziedzińcach zabudowań, 11124 3 | nie chce wiedzieć. Serce tłukło się w piersiach.~W pewnej 11125 1 | jakieś tajemnicze siły tłukły co noc szyby w mieszkaniu 11126 3 | pewnych sfer felietonistą, tłumaczem i popularyzatorem filozofów 11127 3 | chcę, nie chcę pańskich tłumaczeń. Ja chcę zaprzeczeń w czynie!~- 11128 1 | mogą? Białynia znowu począł tłumaczyć, że nie tylko oni dwaj, 11129 2 | zbyt chuda, ani zanadto tłusta. Oczy miała iście lazurowe. 11130 1 | przybyszów. On także przewiercał tłuszczę oczyma i zatapiał wzrok 11131 2 | zaprzęgi lśniące i napuszczone tłuszczem. Bryczka była, widać, świeżo 11132 1 | Żołnierze tureccy rzucali tej tłuszczy niedogryzione kości, nadmiar 11133 1 | pogórza, przekroczyła Kurę, tnąc w pień mieszkańców wiosek 11134 3 | w noc okrutną, bo deszcz tnie, wicher wyje, ziąb, szaruga - 11135 2 | decydujesz, tylko ja.~- O, to-to! - syczała piękna pani. - 11136 1 | zebrawszy koło siebie węzełki i tobołki. Była to rodzina złożona 11137 1 | Worki niosą na plecach, toboły plączą się dookoła ich nóg, 11138 2 | ziemniaków, jak nie mam, tobym nagotowała w łupinach i 11139 1 | zadzierał, wszczynał kłótnie i toczył nieskończone procesy, doznawał 11140 2 | gdzie dobrotliwa ciotka toczyła wiadome spory i dyskusje 11141 2 | jakże! - sam szczerozłoty tokaj jeszcze nieboszczyka jaśnie 11142 2 | obiadu, będące właśnie w toku pod przewodnictwem Maciejunia - 11143 1 | tolerowania, piastowania i uległej tolerancji względem niego był nie do 11144 1 | się na te śpiewy, jednak tolerował je ze względu na liczną 11145 1 | ten ideał, lecz przymus tolerowania, piastowania i uległej tolerancji 11146 Rod| którą się z uszanowaniem toleruje. Było w niej coś z zapachu 11147 2 | nieprawdy, ich odkryć i blagi. Tołstojów - tylko w duchu i w prawdzie - 11148 2 | wyśmieją. W tym jest jakaś tołstojowska czy jakaś tam poza, metoda, 11149 2 | poza, metoda, blaga - bo w tołstojowskich wyrzeczeniach się było bardzo 11150 2 | i w miejscu, na którym tom był rozłożony, zaczął czytać. 11151 3 | u źródeł. Zagrzebany w Tomicjanach, w reformie wychowawczej 11152 Rod| wylewa. Nadto do skromnego tomiku przyrosła pycha domowa i 11153 Rod| subtelny, niejasny.~Wśród tomów pooprawianych bardzo wspaniale 11154 1 | tkwi w środku rozłożonego tomu. Mieszkanie to można by 11155 Rod| rozpływając się w uniesieniu, tonąc w uśmiechach uwielbienia, 11156 2 | śmierć zakochała. Opowiadała tonami mistrza nieśmiertelnego 11157 2 | stajenny. W każdym ruchu, w tonie głosu, uśmiechu i zasmuceniu 11158 2 | Karolina spuściła z wyniosłości tonu i raczyła uśmiechać się 11159 1 | elektrycznego, z które- go pomocą topi piasek nadmorski...~- To, 11160 1 | kotłującym się jak zbiorowisko topielców dosięgających wybrzeża. 11161 3 | Było mu zimno. Lepka wilgoć topniejącego śniegu, przepojonego nawozem 11162 2 | między wielkie pnie lip i topoli. Kareta na wybojach kołysała 11163 3 | chowają miazgę, uzgarnianą do torb i koszyków. Wszystko to 11164 2 | Chłodku i "puścić w świat z torbami". Rozpacz zakotłowała się 11165 3 | ręku koszyczek wiklowy albo torbę u pasa, zeszytą z brytów 11166 1 | dziewięciometrowym pokładem. Pod torfem zaś był szczery, czysty, 11167 1 | ciągnął się tam wąski pas torfowisk. Torf tam leżał dziewięciometrowym 11168 1 | sprzedał na opał, a w ogromnym torfowisku wybierał wciąż kanał idący 11169 Rod| panuje się mimo wszystko - torowały drogę od niższej do wyższej 11170 1 | jedną z najsroższych tortur, torturę czynu narzuconą niedołężnej 11171 3 | mnie także chcesz dostać i torturować jak jego? ~- Ciebie... Ciebie... - 11172 1 | powątpiewania i w żywej torturze nadziei, upadała pod krzyżem 11173 1 | Wszyscy popychali się i bili, torując sobie i swoim przejście 11174 2 | starki kropnie!~- O, widzisz! Toś powiedział, Hip, słowo - 11175 2 | Konie, które go odstawiły z "towarem" do pałacu w Odolanach, 11176 1 | magazynami krajów, składami towarów - a powstaną nowe miasta-ogrody, 11177 3 | sposób stadowy, koleżeński, towarzyski i snobistyczny. Zasady te 11178 2 | i dla zamaskowania swej towarzyskiej prostracji i niewiedzy, 11179 2 | lękała. Zresztą oswoiła się towarzysko podczas tego na wsi pobytu, 11180 2 | zwracał uwagi. Bawiono się towarzystwami, okolicami, można by powiedzieć, 11181 2 | uśmiech. Opowiadał wesoło towarzystwu o jeździe linijką, o wizycie 11182 3 | słów! - rzekł z niechęcią towarzysz-głowacz.~- Chciałem powiedzieć parę 11183 1 | obrzędowy, byli doskonałymi "towarzyszami" nowego porządku rzeczy 11184 3 | Buławnik nie był przyjemnym towarzyszem: egoista i skąpiec za dnia, 11185 Rod| wyszukał sobie dozgonną towarzyszkę życia, wykonał prawidłowe " 11186 3 | piękna w ruchu. Sam głos towarzyszki miał brzmienie miłe, dźwięczne, 11187 3 | wszystkim.~Te enuncjacje towarzyszki-lekarki wywarły na słuchaczach silne 11188 1 | pewnego czasu, na skinienie towarzyszów przedziału, Cezary musiał 11189 3 | towarzyszka. Później udzielę towarzyszowi głosu.~- Dlaczegóż nie teraz? 11190 3 | Prawnik zapłacił co prędzej towarzyszowi-dryndziarzowi sumę tak wielką, iż tamten 11191 3 | lekarz.~- Któż, według was, towarzyszu, ma być takim czynnikiem 11192 Rod| która wraz ze zdrowiem towarzyszyła poszukiwaczowi posady i 11193 2 | Przypominam sobie... Toż to za takim oto stawem, 11194 2 | umiłowanemu zaprzęgowi:~- Trąć naręcznego! ~Jędrek podniósł 11195 3 | wysokim cylindrze (mocno trącającym magazynami "Wałówki"), starannie 11196 2 | wujciem Michasiem, a nawet trącał się kieliszkiem z obydwiema 11197 1 | arkanu. Nieszczęsna matka traciła głowę, rozpływała się we 11198 2 | potem ja pana, bo pan nie trafi.~- Już trafię, skoro mi 11199 2 | policzek.~- Dziwna gałąź, która trafia akurat w policzek. Nawet 11200 2 | wszystkiemu się dziwiła i co krok trafiała kulą w płot, pytając o wszystko 11201 1 | wykrzykiwali mówcy wiecowi, trafiało mu do przekonania, było 11202 3 | Polaków nie było tu już widać. Trafiały się domy, gdzie jedynym 11203 1 | Jakżeś trafił do mnie`?~- Trafiłem... - rzekł z cichym uśmiechem 11204 2 | wyśledziły kierunek śladu kopyt i trafiły do drzewa, gdzie koń był 11205 2 | śmiechem. - A czy aby naprawdę trafisz do łóżka?~- Kpisz czy o 11206 2 | dobrze sformułowane, ściśle i trafnie ujęte w złośliwe aforyzmy. 11207 2 | cichą rozmowę.~- Szept. - Trafnym instynktem, nieomylnym jasnowidzeniem 11208 3 | tych ulicach nad siły jako tragarze, woźnice, pomocnicy, subiekci, 11209 3 | dyszel i popchnąć pospołu z tragarzem ten ciężar nad siły.~- Pięć 11210 1 | nimi pochylony. Potem dał tragarzom znak. Do Cezarego zwrócił 11211 2 | nim wrażliwość na sprawy tragiczne. Cezary zbyt wiele już widział 11212 2 | złość, sens opowieści był tragiczny - nawet traiczny, jak mówił 11213 2 | przejmować do głębi. Przeciwnie - tragizm wydarzeń rodził w nim suchość, 11214 2 | opowieści był tragiczny - nawet traiczny, jak mówił wujcio Michaś. 11215 1 | wolą, nie trwało długo. Traktat wersalski zmusił Turków 11216 2 | swej roboty. Głębokie błoto traktu wlewać się zdawało na podwórka 11217 3 | się gniotą i popychają w tramwajach, i ci, co brną chlapiąc 11218 3 | końcu najdłuższej linii tramwajowej? Czy to na czarno - w spodniach - 11219 3 | przez czas dosyć długi z tej transakcji. Lecz nadeszły dni ciężkie. 11220 1 | gonciarzy. Sam materiał jeno, transport na miejsce i dwu, trzech 11221 3 | głos, dajmonion wewnętrzny, trapi i zwodzi człowieka. Nazywali 11222 2 | w ruinie, w zniszczeniu, tratowaniu, w śladach rabunków, rzezi 11223 1 | wysypiał, obżerał, wypoczywał i trawił wobec niej, goniącej ostatkiem 11224 1 | Śniegi już stajały i pierwsza trawka, szczyk rzadki, bladozielony, 11225 2 | jak skwer i puszystym jak trawnik skweru. Wiatr bił i tłukł 11226 2 | wojennym, nieskończone wozy trenu i fury powracające do miasta 11227 3 | płynący pospołu z gęstą treścią rynsztoka. Wprawnymi ruchami, 11228 1 | okrąg ziemski swym systemem triangulacji na niewidziane.~Ale gdy 11229 2 | powiadali - wojnę wygrał, samego Trockiego pobił na kwaśne jabłko. 11230 1 | że żyją tu od tygodni jak troglodyci, czekając właśnie na możność 11231 1 | która na polach dawnej Troi dała się Anglikom dobrze 11232 2 | dłoni aż do chwili, gdy cała trójka stanęła przed jakimś białym 11233 1 | wieszczka grecka, której trójnóg znajdował się nad szczeliną 11234 2 | jakby się słyszało mowę tronową królowej albo przemówienie 11235 1 | zepchnąć przemocą ramienia z tronu potęgi. Jakże szczęśliwi 11236 1 | chwili była, widać, ściśle tropiona, gdyż przytrzymano ją właśnie, 11237 2 | Turzycka niespokojnie, z troską, ale i nie bez ironii.~- 11238 2 | tej trwogi, tej wiecznej troski! Ach, móc uderzyć, uderzyć 11239 1 | niosąc w ręku sławną odtąd trostoczkę. Skoro zaś dyrektor gimnazjum, 11240 3 | napełniała mu piersi, niczym trucizna ścinająca krew w żyłach. 11241 2 | widziała. Po cóż by miała sypać truciznę do szklanki Karoliny? Lecz 11242 Rod| zapomnieć dobrego wymawiania tej trudnej mowy. Szkoła robiła swoje. 11243 1 | lasach dawnych latyfundiów. Trudniej będzie o światło i siłę 11244 1 | spiętrzyła na tej drodze trudności tak nieprzebyte, iż tylko 11245 1 | polskim nie przyjdzie to z trudnością, nie będą oni ponosili żadnego 11246 1 | niezrozumiały, niepożądany i trudny, ckliwy i bezbarwny. Nie 11247 3 | młodemu kamratowi, jakich to trudów, walk, mozołów -jakiego 11248 1 | Wojska tureckie bez wielkiego trudu "zdobyły" pozycje na wzgórzach 11249 3 | Dajemy co dzień, z wolna, w trudzie, mało - ale dajemy.~- Ja 11250 1 | przymkniętymi oczyma w odurzeniu od trującego zaduchu wędrowców przemierzających 11251 3 | przez policję, szedł za trumną narzeczonej, zalewał się 11252 1 | jednak spuszczono prostą trumnę w głąb dołu, Cezary zapragnął 11253 2 | siebie samego. Słowo -jeden trupem by się był położył za drugiego. 11254 1 | ziemi i sypaniem jej w fosę trupią, mieszkali tymczasowo w 11255 1 | cokolwiek nawet od pracowników trupiarni, tak skąpo żywionych. Pchało 11256 1 | od świtu do nocy na górze trupiej, plątał się tam i wałęsał 11257 2 | miasta. Powraca do swoich trupków w prosektorium. Pan Gruboszewski 11258 2 | wykłady. Z zapałem krajał truposze, uczył się osteologii, chemii, 11259 2 | Skoro zaś zaczęli grać, ta trusia odzyskała nie tylko władzę 11260 1 | wiatrów zachodnich, które tam trwają niemal stale, otrzymuje 11261 1 | podbój świata w panice, w trwodze, w bojaźni wielkiej, która 11262 1 | udręczeniach i po najobrzydliwszych trwogach, zwłaszcza kobiecych - iż 11263 Rod| nie przeszkadzali swymi trwogami i pieszczotami, czy aby 11264 1 | bezsenność białej nocy niż trwogę białego dnia. Och, jakże 11265 2 | niezgodnie ze swą naturą, czegoś trwożył i lękał. Konie wbiegły na 11266 1 | doskonale rewolucja w zębach i trybach swych katowni-czrezwyczajek. 11267 2 | przekrzykiwało wszystkie "korce", tryby, walce, palce i pytle, gadające 11268 2 | golenia. Zdrowie i wesele tryskały z jego oczu, twarzy i pysznej 11269 3 | powalenie kapitalizmu i tryumf socjalizmu. Jeżeli w tej 11270 2 | zielonych kafli. Widok i trzask tego ognia podczas przejmującego 11271 2 | kominie zdawał się strzelać i trzaskać, buzować i huczeć ze śmiechu 11272 3 | tytoń.~Skoro tylko Buławnik trzasnął drzwiami, aż szyby zabrzęczały 11273 2 | dokładnie, co to znaczy. Trzebaż nieszczęścia, że zobaczyła 11274 2 | i waliła tymi pradawnymi trzeciorzędami w zamknięte na klucz dźwirza. 11275 3 | stojącym kołnierzu. Za tymi trzema widać było jeszcze trzech 11276 2 | zeszedł do ogrodu. Ale deszcz trzepał doskonale, więc cofnął się 11277 1 | Baryka wyciągał do niego trzęsące się ręce i rzucał pytanie 11278 2 | Karolina była wciąż zmarznięta. Trzęsła się z zimna i wnętrzności 11279 2 | górę otwierają się, schody trzeszczą i kilka osób schodzi na 11280 2 | Czaruś żyje. I bił się, że aż trzeszczało. I chodzi. I śmieje się. 11281 2 | dokumentnie oszołomiony, lecz już trzeźwiejszy. W mig umył się, uczesał 11282 2 | Wreszcie wytarł się do sucha i trzeźwym głosem zapytał:~- Czaruś, 11283 2 | zmizerowany w bojach obrońca swych trzód, stadnin, obór, powozów 11284 1 | zdołano wystawić więcej ponad trzydzieści- czterdzieści tysięcy ludzi, 11285 Rod| zagmatwany, była tam na stronicy trzydziestej siódmej podana wiadomość, 11286 2 | z procy. Hipolit, mocno trzymający swe lejce, legł w najbliższej 11287 3 | uświadomieni komuniści. Ci trzymali prym, młoda gwardia, a raczej 11288 1 | dziewicze, obnażone piersi trzymały w sobie zaklęty ten sam 11289 2 | samotne łzy, z całej siły trzymane pod powiekami, spłynęły 11290 2 | robaczywi i ułomni, tu i tam tulący się pod cieniem Suchotniczych 11291 Rod| w Symbirsku czy zgoła w Tule, lecz wciąż w Siedlcach. 11292 1 | nie służył zapach baranich tułupów. Chory nie mógł powstrzymać 11293 3 | ani Moskwy, ani żadnej tam Tuły, a jednak był poinformowany 11294 2 | zaćmił się od czarnego tumana, a tylko wichry i szumy 11295 2 | żyła w jakimś błękitnym tumanie. Osoba Cezarego zatracała 11296 1 | bo ono paliłoby mię jak tunika zaprawiona krwią ze śmiertelnej 11297 3 | przechodnie szli wesoło, tupiąc suchymi butami po betonie 11298 1 | pracują. Obracają szeregi turbin, a będą wkrótce obracać 11299 1 | turkmeńskich. Znaczna armia turecka pod wodzą Nuri-Paszy w sile 11300 1 | wolna tam i sam żołnierz turecki z bronią na ramieniu, przestrzegając 11301 2 | iż jest w Baku podczas tureckiego oblężenia. Coś mu zagraża. 11302 1 | się pod ogniem artylerii tureckiej. Na mocy układu zawartego 11303 1 | jedynowierców tatarskich i turkmeńskich. Znaczna armia turecka pod 11304 2 | powierzchnię. Młyn czarny turkotał i w jego pobliżu nie można 11305 2 | czasie na przestrzał otwarte. Turkotały maszyny poruszane przez 11306 2 | zabawił. Ucałował rączki pani Turzyckiej, coś tam naopowiadał przyjemnego 11307 2 | strzały z armat.. Ale my tutejsi nie możemy tego wiedzieć.~- 11308 2 | tutaj się przydarzyć i o tutejsze stosunki zaczepiać. Inaczej 11309 2 | świata w koniec świata. A do tutejszej jego samotni nie przyjdzie 11310 2 | rumaków. Chciałby mówić z tutejszymi ludźmi z ust do ust. Ale 11311 2 | można sobie pozwolić na tuzin szklanek, nie mówiąc o serwisach. 11312 3 | wieśniaczych. Nie brakło i tużurkowych.~Jeden trzymał na ręce paltot 11313 2 | wyrobić, wydębić z okrutnej, twardej ziemi tyle, żeby przejeść 11314 1 | zdrowie - apetyt i pragnienie, twardy sen po ciężkiej pracy fizycznej - 11315 1 | Ale samo to przegryzanie twardych wyrazów było męczarnią, 11316 1 | czyli jedwabnych zasłon na twarzach - tu zorganizował nieznośnemu 11317 2 | białe anioły ze sczerniałymi twarzami i wygniłymi oczyma. Tam 11318 1 | swe oczy żywe i ukazały twarzyczki, przypomniał sobie pisma 11319 3 | więzić i ściąć mieczem twego siedliska mózgu, który jest 11320 2 | Trzeba panów przekonać o twej niewinności... - mówiła 11321 2 | zatwardziałe sumienie. I twemu nie daruję!~- Moje sumienie 11322 3 | nie przeciwstawiał swych twierdzeń ani zaprzeczeń. Przypatrywał 11323 2 | nie wąchało, ośmiela się twierdzić, że my na wojnie czyściliśmy 11324 1 | niestworzone klituś-bajtuś. Twierdziła, że kto by chciał tworzyć 11325 1 | szturm do tej ostatniej twierdzy reakcji. Cezary był na rozdrożu. 11326 2 | śmierć i morderstwo leżą na twoich śladach, choć krok twój 11327 2 | spojrzenia. - Dach nasz był twoim dachem, drzwi nasze stały 11328 2 | pałacu i pałac od strony twojej obory.~- Muszę ci wytłumaczyć, 11329 1 | natchnieniu, sformułowane przez twórczą świadomość, artystyczną 11330 3 | pozbawione są kultury. Ich twórcze siły nie są wykorzystane. 11331 3 | międzynarodówki -jakiego to wreszcie twórczego geniuszu wymaga ów "złoty". 11332 3 | nie dawali usnąć na wieki tworowi nieszczęsnemu, noszącemu 11333 3 | pilnie czyhał na śmierć tego tworu, który stale nazywał "najreakcyjniejszym 11334 1 | łopatę i stanął między ludźmi tworzącymi. Teraz szedł na postronku 11335 1 | strumień wodny. Mechanizm tworzenia ściany szklanej jest prosty, 11336 1 | zacieśnione do jednego zjawiska. Tworzeniem nowych wartości i rozmnażaniem 11337 1 | rozprowadza rurami ciepło i tworzy z małego domu wiejskiego 11338 1 | Twierdziła, że kto by chciał tworzyć ustrój komunistyczny, to 11339 3 | Śnieg z ulic pozgarniany tworzył jakoweś szańce wzdłuż chodników. 11340 2 | o matce, matki się tylko tyczyło i miało pewną swoistą uczuciową 11341 2 | Pozwól mi pojechać na tydzień, na dwa tygodnie do tego 11342 1 | wykopałoby stu ludzi w ciągu tygodnia.~- A to dopiero morowa maszyna!~- 11343 2 | młode serce. Wilcze kły i tygrysie pazury zazdrości ćwiertowały 11344 2 | Dlaczego Kasztan przychudł? Koń tyje od zgrzebła. Wiesz ty o 11345 2 | ziemię huknął go zębami w tylną część czaszki. Na szczęście 11346 1 | klinami szklanymi, wsparte o tylne podpory, zapuszcza w piaszczyste 11347 3 | począł ciągnąć za wielki tylny guzik, przyszyty do kapoty 11348 1 | w fosę trupią, mieszkali tymczasowo w części umocnień wojennych, 11349 2 | Chłodku, siedział już w tymże młynie kilkadziesiąt lat, 11350 3 | zardzewiałe żelazo, ślepy tynk i zapotniałe szyby. Patrzą 11351 Rod| czas dość długi pospolitym typem człowieka poszukującego 11352 1 | sprawie ich powrotu. Odziani w typową odzież robotniczą, mówiący 11353 2 | wąsaty, przysadkowaty, typowy pan okumon. Cezary zapytał 11354 2 | za to także, że się było tyranem, zdziercą, katem parobków...~- 11355 1 | dzikiej furii doprowadziła go tyrania najzwyklejszych pospolitaków 11356 1 | oczyma, lecz duszą czującą - tyranię, o której mu ojciec mówił 11357 3 | zajmowanych bezprawnie "siedlisk tyranii". Siedliska te powinny były 11358 2 | gdy nas znieważają podłe tyrany. Mama przedostała się do 11359 3 | zamknięty organizm o kilkuset tysiącach jednostek. Zrazu widok domów, 11360 1 | duszy!... Wspominała po raz tysięczny ów list jego okrutny, gdy 11361 3 | czerpał materiały do swego tytanicznego dzieła nie tylko ze źródeł 11362 3 | serdelki, bułki, cukier i tytoń.~Skoro tylko Buławnik trzasnął 11363 3 | Dlaczego im pan nadaje taki tytuł ogólny i wspólny? Czy dlatego, 11364 Rod| wzbijała. Ojciec Seweryna pod tytułem broszury wypisał wielkimi 11365 2 | snuły się wstęgą złoconą tytuły. Przypomniał sobie rozkład 11366 1 | skomponowane, ażeby się nasycić i ubawić do syta widokiem cierpienia - 11367 1 | błotem, które już zdołały ubić na dogodne do tańca klepisko. 11368 3 | na muchę? Któryż którego ubiegnie? Pięć kroków w prawo. - 11369 1 | zasypiał. A ledwie świt ubielił dalekie smugi morza, już 11370 2 | tamtejszego mistrza Poola który ubierał Hipolita - i gotowy frak 11371 3 | zapach pewnych niezbędnych ubikacji, które mieściły się na dole 11372 2 | nich na ścieżkę szeroką i ubitą. Myśl jego pracowała nad 11373 3 | rzece ludzkiej stali na uboczu i pochylali się monotonnym 11374 2 | moje współczucie raczej ubodło sąsiada... - ciągnęła złośliwie, 11375 3 | dzielnice zamieszkane przez ubogą ludność żydowską?~Głuche 11376 Rod| a wspaniałego dziada był ubogi jak mysz kościelna. Później 11377 3 | Jagiellonów! Dał wam ludy obce, ubogie, proste, ażebyście je na 11378 2 | zostawiła potomnym na tej ziemi ubogiej, widniała kupa gruzów. Jakże 11379 2 | sposobami widywania się z ubóstwianą miało swój skutek: Cezary 11380 2 | się i wyczesał wzorowo, ubrał i wychylił za drzwi swego 11381 1 | począł nadsłuchiwać. Wyłowił uchem jakiś dźwięk monotonny, 11382 1 | wodę i wszelką nieczystość uchodzą do szklanych kloak, wkopanych 11383 2 | przebiegł, minął upust, gdzie uchodząca woda z cicha a dziwnie przejmująco 11384 2 | rzecznym, szerokim ramieniem uchodzącym między żółte sitowia, dwie 11385 1 | i w jakim celu, gnębili uchodźców do Polski z satysfakcją, 11386 1 | wielkiego carstwa. Uciekinierzy! Uchodźcy! Burżuje! Dają oto drapaka 11387 Rod| Siewierian Grigoriewicz Baryka" - uchodziło wtedy, prześlizgiwało się 11388 2 | pocałunkiem, żeby ją właśnie uchronić od gadania, podsłuchania 11389 2 | zasłyszany, brzmiał w jej uchu jakby melodia osobliwa.~ 11390 2 | mu ciosy zadawano. Baryka uchwycił i szarpnął tę szpicrutę, 11391 2 | drodze łaski! Drzwi się uchylają i staje w nich Wojciunio, 11392 1 | raczej niespodziane odkrycia, uchylenie tego, co dotąd było obok 11393 1 | ten mus był nieznośny, jak uciążliwy! Musiała wiedzieć o wszystkim, 11394 1 | ustała, nie cofnęła się, nie ucichła. Dopiero podła, sobacza 11395 2 | Laurą. - Nasłuchiwała. - Ucichło. - Wiatr huczał. Pewnie 11396 2 | precz? Ja do tajnych jeno uciech, a on oficjalny małżonek! 11397 2 | opowiadać o swej matce i ojcu, o ucieczce z Baku i wędrówce przez 11398 2 | Baryka, gdy się salwowała' ucieczką ścigana przez mściwą perliczkę.~ 11399 1 | wyrwały się wreszcie i uciekają, dokąd oczy poniosą.~Pani 11400 2 | niczym tamta dziewoja uciekająca przed perliczką - i runęła 11401 1 | księżniczki Szczerbatow-Mamajew, uciekające z kraju. Majątki ich, obejmujące 11402 3 | podobny do wahadła, które uciekający piasek ludzi we dwie strony 11403 1 | gniew na burżujów, rodaków uciekających z Rosji przez Baku w świat 11404 2 | wciąż na wschód za wrogiem uciekającym. Przesunęły mu się przed 11405 1 | odchodowej wielkiego carstwa. Uciekinierzy! Uchodźcy! Burżuje! Dają 11406 1 | marzenia futurystyczne, ucieleśnione w podatnym i posłusznym 11407 3 | zagarnięte przez nią narody są uciemiężone. Jesteśmy przeciwnikami 11408 3 | sam odczuwał cierpienia uciemiężonych? Bóg go raczy wiedzieć! 11409 2 | wzdychaniem, chlipaniem i ucieraniem wezbranego nosa. Cóż by 11410 2 | tańczyła bachiczny tan ku uciesze widzów siedzących nisko 11411 3 | przynajmniej nikogo nie uciskała, nie prześladowała, nie 11412 3 | serca kamienie, które je uciskały, dokonać spowiedzi, którą 11413 3 | działaczami narodowości uciskanych. Cztery tysiące więźniów 11414 1 | nasłuchał o prawach człowieka uciśnionego i wyjętego spod prawa. Do 11415 3 | nieprzyjemne. Gwar się wszczął. Uciszył to wszystko przewodniczący, 11416 1 | powietrzu białe ręce ojcowskie, uciszyły go tak nagle, jak nagle 11417 2 | naszym domu, pracą surową i uczciwą na chleb zarabiała. I słuchaj 11418 2 | skromny kawałeczek chleba uczciwie i z trudem zarabia, tylko 11419 Rod| człowiekiem z gruntu i do dna uczciwym, toteż za najwyższą pensję 11420 3 | pogłębienia uczuć społecznych, do uczenia się, czuwania. Inni później, 11421 2 | miejscu zupełnie obcym musiał uczepić się ręki panny Szarłatowiczówny, 11422 1 | wewnętrzna i niemożność uczepienia się za cokolwiek. Życie 11423 2 | była mocna i muskularna. Uczepiwszy się raz - wojak nie popuszczał 11424 2 | trzeźwiejszy. W mig umył się, uczesał i odział. Narzucił paltot 11425 2 | biały krawat i kamizelkę, uczesany i swobodny - gospodarz Odolan 11426 2 | sam środek nieprzyjaciół, uczestniczyć w brawurowym przedsięwzięciu 11427 1 | się skończyły wakacje, "uczęszczał" do gimnazjum i pobierał 11428 3 | wykorzenienia z pamięci ucznia wzruszeń "rycerskich". Toteż 11429 1 | Niezupełnie zresztą: czapka uczniowska bez palmy, marynarka cywilna. 11430 1 | wiem - jęknął woźnica. - Uczono mię imion tyranów przeszłości, 11431 3 | charaktery, doskonałych uczonych, którzy żyli w tłumie, przeszli 11432 2 | gdzie poprzedniego wieczora ucztowano. Pusto tutaj było, lecz 11433 2 | absolutnie nic nie wie o jego uczuciach. Tymczasem każdy jego krok, 11434 2 | tyczyło i miało pewną swoistą uczuciową podnietę. Nie zwierzał się 11435 3 | nimi nie tylko umysłowo i uczuciowo, lecz niejako fizycznie, 11436 3 | najsłodsza". Na tym jego głębokim uczuciu, na najszczerszej jego wierze, 11437 1 | całym zasobem jej myśli, uczuwań, ze wszystkimi odnogami, 11438 3 | przyłączyła się inna sfera uczuwania rzeczywistości. Ręka chwytała 11439 1 | sprzedaje do rozpusty albo je uczy rozpusty - jeżeli widzę, 11440 Rod| się wcale nieźle, a raczej uczyłby się znakomicie, gdyby rozkochani 11441 3 | w mej głuchej prowincji uczyłem ideału - ja, urzędniczyna 11442 1 | ipso jest grzeczną uwagą. Uczymy się, mój mały, do starości. 11443 1 | swoją i na wzór Boga rzekł: "uczynię z tej garści piasku świat 11444 3 | pachnie spod podłogi. Na uczynione w tym przedmiocie zapytanie 11445 1 | śledzić jej kroki, badać jej uczynki - i wzdrygnął się jeszcze 11446 2 | się klepał po kolanach i udach czekając tylko na lada sposobność, 11447 3 | oglądał się poza siebie. Udając, że zapala papierosa, przystawał 11448 2 | uda i nogi z piersiami, udami i nogami Karoliny Szarłatowiczówny. 11449 1 | będzie z nami? Dokąd się udamy?~- Do Polski - odpowiadał 11450 1 | pilnie odrabiać do ostatniego udarienja.~Po roku, dwu, trzech latach, 11451 1 | by znowu przyczaić się, udawać świętoszka, grzeczniusia, 11452 1 | przytakujące albo wprost udawała rewolucyjny entuzjazm.~Nie 11453 1 | jakich nie zażył podstępów, udawań, przeszpiegów, sztuk i kawałów - 11454 3 | Komunistyczny! - zdecydował mówca uderzając pięścią w biurko.~Wszyscy 11455 1 | krew, lecz jakoweś światło uderzające w oczy. On nie tylko wierzył 11456 2 | niepodobna do siebie samej. Uderzająco odmiennie przedstawiała 11457 2 | na własne oczy, było tak uderzającym odkryciem cielesnych sekretów, 11458 2 | pariasów, gdy w ich potomstwo uderzały krosty albo to straszniejsze, 11459 2 | jednak zaznała już skutków uderzenia strzał Kupidyna. Skoro tylko 11460 2 | ujrzała Cezarego Barykę, uderzona została wyż wzmiankowaną 11461 2 | przepływały. Cezary został wprost uderzony przez wrażenie, że już to 11462 2 | czy powtórnie na Warszawę uderzy.~ Cezary Baryka niemało 11463 2 | nowe kielichy starego wina uderzyły do głowy. Zapłakał, gorzko 11464 2 | Wiliją - w oborach, przy udoju wieczornym i rannym. Nadto 11465 3 | kategorycznie, w sposób "medyczny" udowodnił swe twierdzenie, Lulek wypływał 11466 1 | również do tego miasta. Po udręce, zgnieceniu i braku powietrza 11467 3 | więzień i stosowanych tam udręczeń. Natomiast Lulek nie miał 11468 3 | płaczem całowali biedni, udręczeni ludzie. Łatwo mu zresztą 11469 1 | i kawałów - jakie zniósł udręczenia, prywacje, prześladowania, 11470 1 | wewnętrznie, wiła się w udręczeniu powątpiewania i w żywej 11471 1 | tym tłumie zbiedzonych, udręczonych od niespania i głodowych 11472 2 | miłości swej, wszystkie udręki i treść swego cierpienia, 11473 3 | do gardła i nosa, aż do uduszenia skazańca.~- Czy to jest 11474 3 | rokrocznie w dniu 1 maja brał udział. Z prawdziwą jednak kurtuazją 11475 3 | tak nędznej, jaka była ich udziałem - i uświadomieni komuniści. 11476 1 | jakiego nawet w imaginacji udzielał staremu porządkowi rzeczy, 11477 1 | oraz w wiadomych terminach udzielali zwycięzcy. Ostatnimi czasy, 11478 3 | mówi towarzyszka. Później udzielę towarzyszowi głosu.~- Dlaczegóż 11479 2 | czego pomógł pan Gajowiec udzieleniem zaliczki na przyszłe prace 11480 3 | towarzysz pierwszy mówca nie udzieli więcej wiadomości i oświadczeń - 11481 1 | usiłował powziąć wiadomość, udzieliły mu fatalnej. Według tej 11482 1 | srogiej turmy.~ Gościna udzielona księżnej Szczerbatow-Mamajew 11483 1 | dookoła ich nóg, ręce nie mogą udźwignąć gratów i sprzętów. Dają 11484 1 | która silnie i umiejętnie ufortyfikowała się na wzgórzach, i przez 11485 2 | przepiękny. Włosy masz wytwornie ufryzowane. Jesteś zgrabny. Jesteś 11486 1 | Dlaczego, synku? Nie jest ona ufundowana jedynie na poczciwych świnkach. 11487 2 | za wygranę, nie dała się ugłaskać tak wyraźnymi objawami kapitulacji, 11488 1 | ramionach. Podparł go i ugłaskał drżącymi rękoma.~- Gdzie 11489 2 | Barwickiego. Gruba kula rękojeści ugodziła tamtego w bok głowy i w 11490 1 | je po szerokich pustkach, ugorach, polach, lasach dawnych 11491 1 | lodami okute wskróś lasów i ugorów, pustych i niemych jako 11492 1 | których ani cienia nie ujawniał. Ojciec dziękował w listach 11493 1 | fenomenalnym jasnowidzeniem ujawniali geniusz swej rasy, zdolność 11494 1 | jeszcze, zda się, ciepły od ujęcia przez jego dłoń, tkwi w 11495 2 | dzikiej i nieokiełznanej. W ujęciu się pod boki, przysiadaniu 11496 2 | Wtedy dwa obnażone ramiona ujęły jego kędzierzawą głowę i 11497 1 | która z obu brzegów już ujęta została w śliskie łożysko, 11498 3 | zawsze jednaki, sumaryczny i ujęty w nieodmienne epitety, co 11499 1 | zdążający ku wschodowi. Począł ujmować wielką rzekę w szklane łożysko. 11500 2 | strzał Kupidyna. Skoro tylko ujrzała Cezarego Barykę, uderzona 11501 1 | kolorysty może począć i ujrzeć w boskiej tajemnicy organu 11502 1 | wagonach od tylu tygodni ujrzeli upragnione budynki kresowe, 11503 2 | doń rzeka, szeroka w swym ujściu. Tuż zaraz były parzyste 11504 1 | żadną miarą pochwycić i ukarać złoczyńców. Można by powiedzieć, 11505 2 | księżyc oświeci albo gwiazdy ukażą - na tę "sekułę" - i tak 11506 2 | Anastazy i Hipolit Wielosławski ukazali się na grobli i zdążali 11507 1 | otwarły swe oczy żywe i ukazały twarzyczki, przypomniał 11508 1 | niezrównane zjawisko przewrotu, ukazujące się oczom ludzkim w czynie 11509 2 | kiedy odwracał głowę - ukazywała się niosąc mu w ofierze 11510 3 | wyłaziło to spod ziemi i ukazywało niezupełność, ułomność, 11511 2 | na pisarza, na panów, na układ świata - pomstować i wykrzykiwać!... 11512 2 | niedawno ostry, ranny deszcz uklepał - i kopyta jego po pęciny 11513 2 | najprawdziwszych łez swoją świeżo uklepaną mogiłę.~Gdy Cezary był u 11514 2 | jakieś wzgóreczki, czasem uklepane łopatą i otoczone niegdyś, 11515 2 | przedobiednią Maciejunio ukłonami i delikatnymi skinieniami, 11516 3 | Słowo honoru! Słowo honoru!~Ukłonił się z daleka.~- Czaruś! 11517 2 | dwukrotnie głową. A gdy ukłoniwszy się z daleka, wybiegł ze 11518 2 | być musi, a jednak ostre ukłucie, bolesne żądło pszczoły-żalu 11519 1 | iść niosąc na ramionach ukochanego? Pytał się tamtych dwu, 11520 1 | słowy:~"Rosłam na łonie ukochania, u matki mej, jak kwiat 11521 1 | Jakiż śliczny, jakiż ukochany ten łobuz, ten urwis, ten 11522 3 | swoim mieszkaniu, wśród ukochanych książek i pism, do ostatniej 11523 1 | tytułami. Tamten człowiek ukończył medycynę i zaczął nawet 11524 2 | skończyły i inna wąska droga, w ukos do poprzedniej nastawiona,