| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Stefan Zeromski Przedwiosnie IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Czesc
14028 3 | wysłuchać, gdyż ono dopiero zawierać będzie prawdę o sile ich, 14029 3 | pracował. Te stosy papierów zawierają nową ideę Polski.~- To są 14030 1 | niemal urzędowe, suche i zawierające zawsze te same zwroty. Oczywiście 14031 2 | czasu na dokończenie zdania zawierającego obawy tak słuszne, przewidujące, 14032 1 | wypadku na doraźną konfiskatę. Zawierał się w niej przecie pewien 14033 1 | w piwnicy, która niegdyś zawierała skarb rodzicielski, Cezary 14034 3 | że aż ohydne, a jednak zawierało w sobie prawdę nagich rzeczy.~ 14035 2 | tego pana, a marzenia jej zawierały tylko tyle, żeby on kiedyś - 14036 2 | olbrzymi tuman kurzu, żółta zawierucha sięgająca wysoko pod niebo. 14037 3 | Dlatego kazałem wyrysować i zawiesiłem sobie na ścianie mej izby 14038 1 | teraz wskutek przewrotów i zawieszenia robót wracają do siebie, 14039 3 | Myślałem nieraz, że byłaś zawikłaną opowieścią, snem moim o 14040 1 | do z, wyjaśniał arkana co zawilsze. Mówił z radością, z furią 14041 3 | człowiek w trakcie jego zawiłych wywodów, zamknąłby usta 14042 2 | usłał sobie jakby łoże. Zawinął się w siano i przyzwyczajony 14043 3 | obieszczyk nadgraniczny zawinie się w ciepły płaszcz i będzie 14044 1 | Spali obok siebie pokotem, zawinięci w tułupy baranie. Wóz wciąż 14045 1 | gorącą wodą, nieco cukru zawiniętego w strzęp gazety, kawał chleba, 14046 2 | porzeczek. Czym tym Afrykankom zawiniła, Cezary nie spostrzegł. 14047 1 | Obawy i przewidywania nie zawiodły Tatarów. Ormianie spalili 14048 2 | Maciejunio i jego podwładni zawirowali w sieniach i niewidzialnym 14049 1 | wyniszczać w ludziach samą zawiść i samą nienawiść. Można 14050 Rod| nakryły stoły, a na ścianach zawisły "ręcznie malowane" prawdziwie 14051 3 | olbrzymiego, na czym czucie zawisnąć by mogło. Rozumiał prace 14052 2 | własną pieśń miłosną do wtóru zawistnej pieśni duszy. - Leniec!~ 14053 2 | Barykę, jak ongi liczono na Zawiszę. Cezary nie miał do kogo 14054 2 | śladem najgrubszych w tym zawodzie, nie dała jak tamci drapaka, 14055 2 | flaszki wodę w szklance. Zawołałam moją siostrzeniczkę, tę 14056 1 | brzmienia swego niegdyś zawołania, Cezary zbliżył się wreszcie 14057 1 | i kilkanaście szeroki a zawracający wylotem swoim znowu do morza. 14058 1 | cofnąć się, iż zamkną wagony, zawrócą pociąg z ludźmi i odwiozą 14059 3 | mig, nim pan posterunkowy zawróci, nim spojrzy, nim dostrzeże, 14060 2 | faktycznie miętko.~Hipolit zawrócił z gościńca w boczne opłotki, 14061 2 | Pani!~Piękna amazonka zawróciła swego szpaka na miejscu 14062 2 | kiedykolwiek skończyć mogła. Czuł zawrót głowy i mdłości.~Za żadną 14063 2 | jakąś bramą.~- Brama! - zawrzasnął Jędrek takim głosem, że 14064 2 | zlustrowała szeregi i znowu zawrzeszczała:~- Żarłbyś jeden z drugim 14065 3 | kolor jasnozielony, a oczy zawściągały się bielmem. Na inne partie - " 14066 2 | śmiejąc się poprzez swe zawstydzenie.~- W każdym razie, na początek - 14067 2 | swym miejscu, czy głęboko zawstydziwszy się, wstać i wyjść. Został. 14068 2 | ku tancerzowi. Wnet oboje zawtórowali sobie, coraz to żywsze, 14069 2 | bezdennej. Tym usilniej, tym zawzięciej rozmawiał, interesował się, 14070 3 | plotkować. Macież wy w sobie zawzięte męstwo tamtych ludzi - virtus 14071 2 | bohaterze, nie tylko od zawziętego wroga, lecz i od panien... - 14072 2 | Skandal! Czemuż pan nie zażądał koni stąd, z Odolan? Wojskowy 14073 3 | policja otoczyła fabrykę i zażądała od zespołu robotników, żeby 14074 3 | jednej z fabryk robotnicy zażądali podwyżki zarobku o 50 procent. 14075 3 | wtedy kierownictwo partii zażądało od ogółu robotników poparcia. 14076 1 | chłopi staczali pomiędzy sobą zażarte kłótnie, grali w karty, 14077 2 | boleśnie zeń przede śmiercią zażartował sobie. Jednak - być może 14078 1 | odnogami, odgałęzieniami i zazębieniami jej natury. Ze wszystkimi 14079 3 | naszych rodaków na Rusi. To zazębienie ludów ruskich, polskich, 14080 3 | wyrażania opinii, mocno by pewno zażenowało. Muszę oświetlić to twierdzenie, 14081 1 | pięknej zatoki półwyspu zazieleniły się bujną i lśniącą barwą, 14082 2 | rozpętanej. Wesoło i kordialnie zaznajomił się z młynarzem Sylwestrem - 14083 2 | z trudem, gdyż Karolina zazwyczaj była wszędzie, wciąż się 14084 1 | gdzie nie był, jakich nie zażył podstępów, udawań, przeszpiegów, 14085 3 | instynkty, gdyż ci, którzy zażywają tego słowa, tej rzekomej 14086 Rod| wkładał w synka, w zdrowego i zażywnego Czarusia. Chłopiec ten miał 14087 2 | średniego wzrostu, krępy i zażywny księżulo. Włosy miał przystrzyżone " 14088 2 | poznał. Któż jego wie? Kto zbada machinacje wiejskiego Żyda? 14089 1 | szczęście...~- Nie ma strachu! Zbadają oni tę rzecz dobrze, bo 14090 3 | okiem chytrym i świadomym, zbadał stan spodni tudzież kamizelki. 14091 2 | lekarze podczas superrewizji zbadali.~- Życzę panu z serca powrotu 14092 2 | nasłanego przez dwór dla zbadania zastarzałych ekonomskich 14093 1 | robotniczej, która za każdym zbawczym sylogizmem mówcy ciężko 14094 1 | się toczyć bardzo długo. Zbawiciel świata w kazaniu na górze 14095 3 | mur żołnierzy - na czele zbiedzonego tłumu.~Konstancin, d. 21 14096 1 | z powodu braku siły. Był zbiedzony na wojnie, zrujnowany fizycznie. 14097 1 | poczuł się w tym tłumie zbiedzonych, udręczonych od niespania 14098 2 | był jeszcze nigdy, choć zbiegał już całą tę stronę na koniu 14099 2 | cmoknął w wąsiska pana. Zbiegł ze schodów.~Ale gdy już 14100 1 | to mówią, wszystka krew zbiegła do serca Cezarego. Zobaczył 14101 1 | ludowych. Na jednym z takich zbiegowisk wieszano in effigie burżuazyjnych 14102 2 | pani Turzycka. Mój sok! - Zbielała wszystka na twarzy i zatrzęsła 14103 2 | Robiło to wrażenie, że zbiera myśli i przypomina sobie 14104 3 | Handlarze? Pośrednicy? Zbieracze?~Cezary doznał wrażenia, 14105 3 | mówczyni na chwilę umilkła zbierając argumenty do dalszych wywodów, 14106 1 | Nie brakowało wśród tej zbieraniny notorycznych wariatów, półwariatów, 14107 1 | Cezarego ta przypadkowa zbieżność, lecz nie zdołała go zepchnąć 14108 2 | czego dowodzi wikary, a co zbija Cezary. Podnosili głos coraz 14109 3 | rudego, który się ściskał i zbijał w jedno ciało. Oficer przypatrywał 14110 2 | wytrzeszczonymi oczyma patrzyła na ten zbiór wysoko postawionych person. 14111 2 | wydane, a w chwili powstania zbiorowego od stołu bryczka zajechała 14112 1 | kopaczów i dźwięk ich pracy zbiorowej nacichał, Cezary słyszał 14113 3 | mu przebywać wypadło, są zbiorowiskiem ruchliwych i gadatliwych 14114 1 | sensie odpowiedzi dwa z dawna zbiorowo wyśnione indywidualne ciosy: 14115 3 | chuligan, karierowicz, drab, zbir .~Polskiego patriotyzmu 14116 3 | napadną na mnie jakieś zbiry. Dobre miejsce, bo zaraz 14117 2 | nieszczęścia zgęstniała, zbita w upiór nocny przewinęła 14118 2 | wstrzymane w swym ruchu i biegu, zbite w jedną masę. Nareszcie 14119 1 | iż wobec nich zagaśnie i zblednie wszystko, co dotąd było.~- 14120 2 | roztoczone nad głową, gdy on się zbliża. Grała spółmiłośnicy, Karolinie, 14121 2 | monotonnym i nudnym mógł to zbliżać się do tamtej, to się od 14122 2 | się pod boki, w skokach zbliżał się do Karoliny raz prosto, 14123 2 | rzeczywiście spostrzegł "sąsiadkę". Zbliżała się młoda dama sadząc ślicznymi, 14124 1 | ponurej i pustej. Dudnienie zbliżało się, wzmagało, rosło. Zamigotały 14125 2 | misterium, nieskromnego zbliżenia się ciał, iż wprawiło ją 14126 3 | poruszyli się i jakoś bardziej zbliżyli się do Cezarego. Jego ogarnęła 14127 2 | W istocie kroki czyjeś zbliżyły się do drzwi biblioteki. 14128 3 | mundurem otwiera jak rana, zbójeckim zegadłem otwarta!~Pięć kroków 14129 1 | nieszczęsnym! Będzie jakimś katem, zbójem, mordercą! Dusza jego runie 14130 3 | instytucjami rządowymi. Na miejsce zbojkotowanych instytucji państwowych, 14131 3 | dopiero co, na rogu.~Jesteś, zbóju! Gdy wszyscy śpią lub się 14132 2 | mówiła - jest to jakoby dawny zbór ariański, przerabiany wielokrotnie. 14133 2 | dobrego snu w ariańskim zborze...~Cezary skłonił się przed 14134 2 | stanie nad popełnionymi zbrodniami. Tam jest ziemia ruska i 14135 2 | okrucieństwie i jeżeli nie samą zbrodniczość instynktu, to pewien surogat 14136 2 | instynktu, to pewien surogat zbrodniczości, snobizm uwielbiający zdolność 14137 3 | lepsze. Poczytywał to za zbrodnie, większe od jawnych skoków 14138 3 | zniszczyć szczupłą polską siłę zbrojną, gdyż za plecami wojsk polskich 14139 1 | Widziałem szkołę wiejską zbudowaną według nowych planów. Były 14140 1 | muzealne i umieścić je w gmachu zbudowanym komunistycznymi siłami w 14141 3 | rozjuszonego jastrzębia zbudziło się w jego piersi, jakby 14142 2 | żeby nie zdychać z głodu! Zbuntujcież się, chłopy potężne, przeciwko 14143 2 | Pewnego dnia słyszał na zburzonym moście żelaznym nad Wisłą 14144 3 | wszcząć dzieło nieznane, zburzyć stare i wszcząć nowe? Umiecie 14145 1 | być odegrany sekretnie w zburzyszczach starych bakińskich fortalicji. 14146 3 | całej władzy w ręce ponad zburzyszczem wszystkiego. Nie sądził 14147 2 | niestety, spróchniałe i zbutwiałe przyciesie nie mogły ich 14148 2 | w tym stogu siana ciemno zbytecznie nie było. Przy świetle tamtego 14149 2 | przeznaczoną i wychowaną do zbytków, a teraz muszę obsługiwać 14150 1 | plutokrację, lubującą się w Zbytku i zepsuciu starej. Plebs 14151 3 | Jeżeli panu na chęci nie zbywa, proszę zobaczyć się ze 14152 1 | rozcinania kartek, jeszcze, zda się, ciepły od ujęcia przez 14153 1 | Czaruś - Czaruś...~Nie mogąc zdać sobie sprawy z tak dziwacznego 14154 2 | prawicę.~- A czy panowie zdają sobie z tego sprawę, że 14155 2 | ich życia na nic się nie zdała. Nie wiedzieli, że zarabiają 14156 2 | ni w dziewięć w zwykłych zdaniach oznajmiających. Jędrek mówił 14157 2 | wczorajszych doświadczeń polegał na zdaniu Maciejunia. Wniesiono uroczyście 14158 3 | w jedno wężowisko żądz. Zdarliby ze siebie nawzajem nie tylko 14159 1 | ręki - że ta złota obrączka zdarta została z palca wraz z nieżywą 14160 1 | wyszczuplał i stracił na sile. Zdarzały mu się minuty zamroczeń 14161 Rod| przelotna suma rzeczy i zdarzeń, wzbudzająca coraz większą 14162 2 | Sikorski łomoce jak w cymbał. Zdarzenie boże...~Wnet się sekretnie 14163 3 | Inaczej być nie może! Zdarzył się tutaj w tym czasie napad 14164 2 | lampy, gdy on odjeżdża i zdąża przez pola do szosy. Takie 14165 2 | rozdzielać się, zmniejszać i zdążać w kierunku poobiednich drzemek, 14166 2 | przebiegała pustą przestrzeń zdążając ku tancerzowi. Wnet oboje 14167 1 | słony prąd morski, z zachodu zdążający ku wschodowi. Począł ujmować 14168 1 | Wyruszyli w zimie na statku zdążającym do Carycyna jako dwaj robotnicy, 14169 1 | jakiś człowiek i szybko zdążał do dworca w poszukiwaniu 14170 2 | ukazali się na grobli i zdążali ku tamtym dwojgu, zatopionym 14171 2 | zorientować, co to znaczy, i zanim zdążył ręce obmyć po drodze, drzwi 14172 2 | jej płaszcz, którego nie zdążyła zapiąć na guziki. Wyszli 14173 2 | Leniec?~- Jedź, jak chcesz. Zdążymy na pociąg.~- Bardzo kopno 14174 2 | wypędzali na zawieję. - Zdechł. Dał nam wzór, że powinniśmy 14175 1 | gabinetu przez dziury w oknach zdechłe szczury, urządzały pode 14176 2 | drogą wjazdową, więc musiał zdecydować się na okrążenie stawu i 14177 2 | W ciągu jednej sekundy zdecydowali tę sprawę. Cezary wyruszył " 14178 Rod| późno już było przedsiębrać zdecydowane studia. Był tedy przez czas 14179 2 | złośliwy!~- Co mówisz? Albo zdejm te wszystkie księże kokieterie 14180 1 | tiepłuszkach, a potem na statku nie zdejmowała od tygodni w obawie rewizji 14181 1 | gdyż te spokojne wywody zdejmowały, zdawało się, z ramion przeogromnego 14182 2 | lękał się, że go pochwycą i zdemaskują, że go powitają strzałami, 14183 1 | zjawisko, iż stara, schorowana, zdenerwowana kobiecina zmarła. Zwłaszcza 14184 1 | nasłuchiwali. Starszy był tak zdenerwowany, rozstrojony i słaby, że 14185 3 | niewzruszone cegły nieme, zdeptane i oślizgłe kamienie, głuchy 14186 2 | porucznikiem, znalazł swój zdezelowany kapelusz i wyszedł za przewodem 14187 Rod| Papieńka! Papieńka! Mienia zdieś obiżajut!~Skądże pani Jadwiga ( 14188 2 | iskrzącej się wolantki, zdjąć buty, ciapać nogami po błocie, 14189 2 | naręcznego wałacha. Obadwa konie, zdjęte panicznym przerażeniem wobec 14190 2 | przysunęła się do stołu i zdmuchnęła lampę. Barwicki zbliżył 14191 1 | tańca klepisko. Przedwiośnie zdmuchnęło już z dachów bud najbliższych 14192 2 | Jędrek posiądzie odwagę i zdobędzie się na siłę, żeby jaśnie 14193 1 | najfantastyczniej, najbogaciej zdobione, według wskazań artystów 14194 3 | właśnie klasa robotnicza chce zdobyć władzę nie po to, aby ciemiężyć 14195 1 | nocy czyhał na sposobność zdobycia jakiego takiego pożywienia, 14196 1 | trzech dywizji ruszyła na zdobycie pogórza, przekroczyła Kurę, 14197 2 | skrwawiło się, pokryło ranami i zdobyło kalectwo w walce o wolność 14198 1 | tureckie bez wielkiego trudu "zdobyły" pozycje na wzgórzach bakińskich 14199 2 | boku od całej edukacji i zdobytej pewności siebie. Do takich 14200 2 | Przyszedłeś Warszawę zdobywać, śmierdziuchu moskiewski, 14201 1 | którego jedynym celem było zdobywanie za wszelką cenę najnędzniejszego 14202 2 | pochodzenia brnęli ci młodzi zdobywcy świata pod strażą małych 14203 3 | destrukcyjna. Jeżeli robotnicy nie zdołają zmusić burżuazji do ustąpienia, 14204 1 | rzezi. Któż by zaś wyśledzić zdołał łotrów, hapencucyków i hyclów, 14205 1 | którzy się od śmierci wykpić zdołali, do zakopywania licznych 14206 1 | przeważającą siłą. Ośmiuset zdołało odpłynąć, ośmiuset zostało. 14207 1 | pobytu w szkołach zdradzał zdolności niesłychane. Zwłaszcza w 14208 1 | kiedy do niczego nie był już zdolny okrom niskiego szyderstwa, 14209 2 | robotników. Wahał się w sobie, iż zdradza sprawę robotniczą. Lecz 14210 3 | jak u nas karzą takich, co zdradzają, co się buntują przeciwko 14211 1 | już za pobytu w szkołach zdradzał zdolności niesłychane. Zwłaszcza 14212 1 | subtelne, a twarz matki zdradzała, pomimo łachmanów odzienia, 14213 2 | gdyby obraz nagłej napaści i zdradzieckiego wypadu, którego ofiara ucieka 14214 2 | którego ofiara ucieka równie zdradziecko i nagle. Usta jej były boleśnie 14215 1 | przystał do polskich legionów, zdradził swój sztandar. Lecz - dodawano - 14216 1 | powierzał sekrety. I tak go oto zdradziła... Wspominała wycieczkę 14217 3 | tym nie mogło być mowy! Zdradzilibyśmy byli sprawę robotniczą.~ 14218 3 | wszystkie plotki wywrotowców, zdrajców, wrogów...~Idąc ulicami 14219 2 | przekleństw w oczy złoczyńcy i zdrajcy.~Oparta o pudło fortepianu 14220 1 | prowadzony za rękę. Teraz dopiero zdrętwiał, nie znajdując już w próżni 14221 2 | nim suchość, czerstwość, zdrętwiałość wewnętrzną, a nadto rozniecał 14222 2 | przenikliwe zimno jesienne i zdrętwienie pleców od zetknięcia się 14223 1 | Cezaremu znane. Nieraz w zdrętwieniu swym i półzwierzęcym zobojętnieniu, 14224 2 | słowy wyrazić cię, szczęście zdrowej młodości, gdy się diabelnie 14225 1 | odmiany, poczęły szkodzić na zdrowiu wszystkim.~Cóż dopiero mówić 14226 1 | plany - są wygodniejsze, zdrowsze, czyściejsze, piękniejsze 14227 1 | budzą ciekawość w ludziach zdrowych na umyśle, tak samo ten 14228 2 | niesłychany. Szli i szli zdrożeni jeńcy mijając mały oddziałek, 14229 2 | w tym było dziwnego albo zdrożnego, że przyjechała? Cóż by 14230 1 | idylla rodzinna została zdruzgotana. Cezary znalazł się sam 14231 2 | doznał uczucia głębokiego zdumienia. Gdy bowiem starał się najbardziej 14232 2 | inaczej. Było dziwnie, niemal zdumiewająco patrzeć na nią tak odmienioną. 14233 1 | drżały. Chciał skoczyć. Zdusił krzyk w piersiach. Zawahał 14234 2 | Obydwaj wydawali teraz zduszone szepty nienawiści bijąc 14235 3 | żoną!~Zaniosła się niemym, zduszonym, spazmatycznym płaczem, 14236 2 | to tylko żyją, żeby nie zdychać z głodu! Zbuntujcież się, 14237 3 | przybiegł do mieszkania Cezarego zdyszany i niezwykle podniecony. 14238 2 | pyłu. Konie te w ciemności zdziczały i odwykły od światła. Ich 14239 3 | gdy ona mogła spodleć i zdziczeć, dawał jej wszystko, co 14240 1 | antyrewolucyjne bzdury po prostu zdzielić potężnie i raz na zawsze 14241 2 | oto Wielosławski począł zdzierać lejcami swego skakuna. Linijka 14242 2 | także, że się było tyranem, zdziercą, katem parobków...~- A gdyby 14243 1 | pęt ucisku przemysłowców i zdzierców. Bywał na wszelakich wiecach 14244 3 | emancypacji robotników - ze zdziwieniem wejrzał na młokosa przerywającego 14245 2 | bolszewikiem.~- Tak? Pan? - zdziwiła się owa panna Karolina mierząc 14246 3 | chamów i starodawnego łamania żeber obcasem - to wszystko jest 14247 3 | przekupnie, a na wpół nadzy żebracy w tej rzece ludzkiej stali 14248 2 | ortograficznymi błędami i prośbą żebraczą o modlitwę, której nigdy 14249 3 | załamek muru utkany jest żebrakami? Czemu tu dzieci zmiatają 14250 2 | stacji. Zanim konie nadeszły, zebrał swoje manatki, zapakował 14251 1 | Nie na samych wiecach i zebraniach bywał młody Baryka. W tłumie, 14252 3 | kawiarni wrócić na tamto zebranie, wyznać swoją omyłkę, wypalić 14253 2 | Hipolit przedstawił Barykę zebranym na ganku. Ten kłaniał się 14254 2 | panna Wanda i dygnęła przed zebranymi. Znała już wszystkich, często 14255 1 | kuczki tuż na kamieniach, zebrawszy koło siebie węzełki i tobołki. 14256 1 | sześciu stronicach, błagalny, żebrzący, zamazany strugami łez, 14257 3 | drukarskiej, pracując jako zecer przy ogarku świecy - a później 14258 3 | otwiera jak rana, zbójeckim zegadłem otwarta!~Pięć kroków w jednym 14259 1 | obrączki, nie mówiąc już o zegarkach, ulegają gruntownej konfiskacie. 14260 1 | skalnego oleju we wnętrzu ziemi zegnało w to miejsce tyle nacji 14261 2 | Jęknęła:~- Panie Cezary... Żegnam pana.~- Co pani zrobiła? - 14262 2 | tej sali do przedsionka, żegnani przez starego kamerdynera, 14263 2 | walizkę i czule, ogniście żegnany, pojechał do Nawłoci. Pani 14264 2 | kamieni i marmurów, głazów i żelaz na pomnikach.~- Dzień dobry, 14265 3 | żelaznych, klucze, dusze żelazek do prasowania, fajerki, 14266 2 | Bismarcka niemniej jednak kręcił żelazkiem, próbując jego siły na wargach, 14267 2 | podrzędną stacyjkę drogi żelaznej dwaj przyjaciele zastali 14268 3 | myślałem.~- Więc mówisz, żem schudła? Widzisz - to przez 14269 3 | tak długo, aż ta ofiara zemdleje. Wówczas doprowadza się 14270 3 | jego piersi, jakby szpony zemściwego jastrzębia u rąk mu wyrosły. 14271 1 | uchowaj Boże! - nic nie zepsuć w tej pieśni, co się stała 14272 2 | pana" ukłonem. Te to ukłony zepsuły poranek ideowemu komuniście, 14273 3 | obcym pieniądzem - kraj zepsuty przez najeźdźców, złupiony 14274 3 | stada wróbli spadających na żer rozsypany, ruchy prędkimi 14275 3 | ma cię za pewien rodzaj zera w tym rewolucyjnym termometrze.~- 14276 3 | Pod pachę lewej ręki ujmie żerdź, którą w ciemności będzie 14277 2 | Zmurszałe płoty z sękatych żerdzi sięgały aż do wysokości 14278 3 | do żołnierza, jeśli weń żerdzią natrafi i gdy się walka 14279 2 | próchno. Leżały na ziemi żerdzie przegniłe i śniegiem przydęte. 14280 2 | znalazł się w małym miasteczku Żerominie. Obadwaj wojacy wdali się 14281 2 | Szymon, jak się masz! Tyś to, Zerwa? Pawełek, chudzino, ta noga 14282 2 | biegło po krzyżu. Cezary zerwał się z miejsca i pognał w 14283 2 | polsku ścinacie z ramienia!~Zerwała się z miejsca i nachyliła 14284 1 | swoją pulsującą w jego żyły Zeschnięte i wypędzi Zeń tajemniczą 14285 2 | urządził! - zawołał Hipolit zeskakując z linijki na ziemię.~- Który 14286 2 | Hipolita i w pełnym biegu zeskoczyć, lecz Wielosławski nie popuszczał 14287 3 | iż składały się jakby z zeskorupiałej pozłoty tłuszczu - łazili 14288 1 | otrzeźwiająco. Jakoś spoważniał, zesmutniał. Począł spostrzegać rzeczy 14289 3 | wydane przez pewne ideowe zespoły i kółka, i nie dochodziło 14290 2 | nastali. Człowiek się na dobre zestarzał w tym samym miejscu. Mchem 14291 2 | tkwiła. Była wychudła i jakaś zestarzała. Oczy jej, podkute czarnymi 14292 2 | brzucha i utrudzającą kości zestarzałe! Cezary wołał w duszy do 14293 2 | paru betonowych stopniach zeszedł do ogrodu. Ale deszcz trzepał 14294 1 | Gajowca, oczy wzniesione na zeszłowieczny w głębi obraz. O Boże, tego 14295 2 | ona leży w ziemi, okropnie zeszpecona, a on siedzi przy jej grobie. 14296 1 | obliczu zgasłej. Splatając jej zesztywniałe palce do snu wiecznego, 14297 3 | wiklowy albo torbę u pasa, zeszytą z brytów zgrzebnych, ocalałych 14298 1 | zapachem. Wszystko, z czym się zetknęłam, było szczęściem. Ze szczęścia 14299 1 | potężne skały. Znał nie tylko zewnętrzne agitacyjne mityngi i półzewnętrzne 14300 1 | maści i stopnia zapaprania zewnętrznego, na chlewy i kałuże, na 14301 1 | był niższy od fortalicji zewnętrznej. Pracownicy, we dnie i w 14302 3 | przestali zajmować rozmaici zewnętrzni dobrodzieje! Tamci ludzie, 14303 1 | pracowitej woli, zobaczysz w zewnętrznych i wewnętrznych kompozycjach 14304 2 | ciągłym zmaganiem się z zewnętrznym wrogiem. Czekali cierpliwie - 14305 2 | zajmować się tymi zjawiskami zewnętrznymi i myśleć o nich niejako 14306 3 | okrutnie biją głodujących. Zeznania wymusza się za pomocą bicia 14307 2 | chcesz?~- I kiedy chcę.~- Zgadzam się, moja pani, i zaraz 14308 3 | nie widziane i po prostu źgał go w serce. Poruszał w nim 14309 3 | karykatura ludzkiej postaci. Zgarbieni, pokrzywieni, obrośli, brodaci, 14310 1 | wyglądała na sześćdziesiąt. Zgarbiła się, skuliła, zmalała. Była 14311 1 | nasuniętej nisko na czoło, plecy zgarbione. Nikt z ruchliwej i krzątającej 14312 1 | roztworzono drzwi wagonów. Ludzie zgarnęli, co tam jeszcze taszczyli 14313 2 | tego widnego pokoju, żeby zgasić światło, co wtedy? A może 14314 1 | przypatrzył się obliczu zgasłej. Splatając jej zesztywniałe 14315 2 | oknem, w którym już światło zgasło, i całą potęgą duszy błagał:~- 14316 3 | potężnym środkiem przypomnienia zgasłych rozkoszy. Niejasno, niedokładnie, 14317 2 | Zagadka jej nieszczęścia zgęstniała, zbita w upiór nocny przewinęła 14318 2 | kałużach i mięsiły błoto zgęstniałe. Gadali. Gadali zawzięcie, 14319 2 | z osobników starych, ze zgiętą szyją i nieproporcjonalnie 14320 2 | dzieweczki. Ogon, zawsze zgięty ku dołowi, teraz stał się 14321 2 | najbliższa rodzina?~- Najbliższa zginęła od bolszewików.~- Jak to? 14322 3 | znowu nałożą.~- Nie nałożą! Zginiemy, zanim jarzmo nam nałożą! 14323 1 | prowadzano na światło, ażeby ich zgładzić. Znał piwnice zalane i zachlastanie 14324 2 | minionych, przez stare noże, zgładzone od ostrzenia i krajania, 14325 3 | skutek owego ogłoszenia zgłasza się do podróżnika jegomość 14326 1 | lecz i inni z Charkowa. Zgłaszały się setki i setki petentów, 14327 2 | Radzymina, małego miasta ze zgliszczami, które się jeszcze żarzyły 14328 1 | niemych ulicach. Ta to gawiedź zgłodniałych i spragnionych stękając 14329 3 | narodów jest naruszona i zgnębiona. Od chwili powstania państwa 14330 1 | tego miasta. Po udręce, zgnieceniu i braku powietrza w przedziałach 14331 1 | słabość i miejsca chore, zgniłe, obumarłe konającego świata 14332 3 | zepsuciu, nikczemności, zgniliźnie duchowej kobiet sfery ziemiańskiej 14333 1 | wśród innej woni - fetoru zgniłych trupów, którą tu wiatr wirujący 14334 2 | nieprzyzwoicie śmieszne nieszczęście. Zgodnym odruchem zleciała po prostu 14335 2 | poruczniku!~Cezary, który zgodził się nawet na to, że będzie 14336 2 | jeszcze pamiętał wcale dobrze. Zgodziła się skinieniem głowy, gdyż 14337 2 | się pogodnie Skończyło.~Zgodzili się na jedno:~- Zobaczymy...~- 14338 3 | praktyce odwlec nieunikniony zgon Polski. Dla przyspieszenia 14339 2 | w kieracie - wiatr dął w zgoniny i plewy, niecąc wieczystą 14340 3 | przyspieszenia zaś tego zgonu Lulek gotów był poświęcić 14341 2 | się zamknięty powóz, żeby zgorszenia nie szerzyć i żeby go oko 14342 2 | szczodrze, aż mu niektóre zgorszony Maciejunio musiał delikatnie 14343 2 | straszne płomienie wybuchły, zgorzały i zgasły w jej piersiach! 14344 3 | poszukiwał. Chodziło mu o zgorzknienie Baryki, o jego przejście 14345 2 | srogi ogrzać ręce i warzę zgotować przy ogniu świętym. Zaprawdę, 14346 1 | zgryzienia i strawienia pochwycić zgrabiałymi albo drżącymi palcami. Zarobki 14347 2 | przed nią, wykonywał bardzo zgrabne przytupywania. Skoro, powtarzając 14348 2 | Karoliny był istny arcywzór zgrabności i powabu. Był to jak gdyby 14349 3 | policjant w dobrym, ładnym i zgrabnym uniformie.~Pięć kroków w 14350 1 | był oczywiście bywalcem zgromadzeń ludowych. Na jednym z takich 14351 2 | rozłożyła tę wiadomość przed zgromadzeniem w tak zwanym "pałacu" i 14352 3 | które nowe polskie urzędy zgromadziły. Z tym wszystkim, z ogromem 14353 2 | nigdy nie obejmie i nie zgruntuje marzenie człowieka. Słuchał 14354 1 | było jaki taki kąsek do zgryzienia i strawienia pochwycić zgrabiałymi 14355 3 | mokry, czarny miał opada ku zgryzocie przechodniów na oślizgłe 14356 3 | Gajowca - nieciło w jego duszy zgryzotę śmiertelną, mękę serdeczną, 14357 2 | głęboko, iż własne jego zgryzoty przymierały.~Zjadł "Wilię" 14358 2 | Kasztan przychudł? Koń tyje od zgrzebła. Wiesz ty o tym czy nie?~- 14359 1 | zamieszkał na wsi, chodził w zgrzebnej bieliźnie, bez kapelusza 14360 1 | niedorosłych młokosów do starców zgrzybiałych. Mimo to nie zdołano wystawić 14361 3 | na te ściany i schody bez zgrzytania zębami. Pokój był na trzecim 14362 1 | że drzwi odsuwają się ze zgrzytem i że bardzo zimne powietrze 14363 2 | Wszystkie jednak huki, zgrzyty i krzyki zwyciężała wiecznie 14364 1 | który notabene mógł ich zgubić. Toteż na stacjach i podczas 14365 2 | natrętnie labidziła o tej swojej zgubie, straconej reputacji i, 14366 2 | może wejść i wtedy będzie zgubiona. Zobaczą, że była sam na 14367 2 | rozmowy i - "ewentualnie" - zguby. Wtedy na dobre zamilkła. 14368 1 | przeszłości, którzy jakoby zhańbili naturę ludzką czynami swymi - 14369 1 | jednak zjawił się na obiad zhasany i zgłodniały, żądał jedzenia 14370 3 | deszcz tnie, wicher wyje, ziąb, szaruga - oto się skrada 14371 2 | pełną znoju i przeszkód, ziębiącą nogi, kolana, stawy aż do 14372 2 | w gronie rodziny, synów, zięciów, córek i ich potomstwa, 14373 2 | chłodna, prawdziwie jesienna, ziejąca już wichrem zimowym. Lecz 14374 2 | drewniany z wianuszkiem ziela wonnego. Czasem napis na 14375 1 | pozłotą i posrebrzeniem, zielenią i spłowiałością, barwami 14376 3 | gliną żółtawą i pod darnią zieloną. I cóż tak nadzwyczajnie 14377 3 | leje się strugą po twarzy zielonej. Cera tej twarzy, zaprawdę, 14378 2 | się na wielkim kominie z zielonych kafli. Widok i trzask tego 14379 2 | którymi deprawują serca ziemianek, ten już jest poplecznikiem 14380 2 | marszach, leganiach po rowach i ziemiankach były obok niego ludzkie 14381 2 | tęgimi końmi jedzie na bal ziemiański w Polsce! Chłodna noc i 14382 3 | zgniliźnie duchowej kobiet sfery ziemiańskiej w ogóle mówił "laury, laurynki". 14383 2 | tak miała z parę koszyków ziemniaków, jak nie mam, tobym nagotowała 14384 1 | monterów. Sam dom - bez robót ziemnych - buduje się w ciągu trzech, 14385 1 | świeżej kupy gliny przesyconej ziemnymi gazami, gdzie leżało zakopane 14386 3 | przez choroby: "Wiosna, o ziemscy nędzarze!"~Tego dnia właśnie 14387 1 | nie cenił. Posyłał jej do zimnej głębi grobu wiadomość tamtymi 14388 3 | która mu głos odbierała. Zimnymi swymi oczyma "przypatrując 14389 3 | ulicami miasta, gdy mgła zimowa zawisła nad opuchłymi domami, 14390 3 | przezroczystej, białej cerze zimowej. Nie mogła podnieść oczu, 14391 2 | czasu jesiennych szarug i zimowych odwilży, a wielkie letnie 14392 2 | jesienna, ziejąca już wichrem zimowym. Lecz wędrowcowi było gorąco. 14393 2 | olszyny i zapach wodnych ziół rosnących poza groblą w 14394 1 | jakiś ciemny, z którego zionęło uczucie dziwnie bolesne, 14395 1 | najzwyczajniejsi i dobroduszni zjadacze chleba tudzież kaszy jaglanej, 14396 3 | silny w gębie był zwyczajnym zjadaczem chleba albo i kanalijką 14397 3 | stworzył ze zwyczajnych zjadaczów chleba, z łobuzów i głuptasów - 14398 2 | towarzystwo zajmowało się zjadaniem co najprzedniejszych okazów 14399 2 | jego zgryzoty przymierały.~Zjadł "Wilię" w domu ekonomostwa 14400 2 | młodości, ciekawość tak zjadliwa, iż wysuwała się na czoło 14401 2 | widział, nasunęła wewnętrzne, zjadliwe pytanie:~"Kiedyż nadejdzie 14402 3 | długim puginałem szyderstwa i zjadliwej drwiny. Baryka znalazł się 14403 Rod| polonii rosyjskiej rozmową zjamszczykiem. . Gdy bowiem powóz, w którym 14404 3 | przechodniów na oślizgłe chodniki - zjawiają się, jakby ich ziemia przemarznięta 14405 Rod| poszukiwaczowi posady i na zawołanie zjawiała się nie siana i nie pielęgnowana - 14406 2 | Lecz i Cezary był rad ze zjawienia się tych panien. Tknięty 14407 Rod| powstrzymywały na miejscu. Zjawiło się nawet pewne przyzwyczajenie 14408 2 | musiał zajmować się tymi zjawiskami zewnętrznymi i myśleć o 14409 2 | swego szpaka na miejscu i zjechała z szosy na boczną drogę, 14410 2 | stron do starych na Chłodku zjechało. Nie chciał być w Wigilię 14411 Rod| wykonał prawidłowe "konkury", zjednał sobie przychylność rodziców, " 14412 3 | pokoleniu, stworzone będą stany zjednoczone, wolne i równe. Wypracujemy 14413 3 | krajach, które się teraz zjednoczyły i w jedno ciało zrosły, 14414 1 | najrozmaitsze kryminały, zjedzone przez choroby, krosty, brud, 14415 1 | próchniejącym, gnijącym i zjedzonym przez grzyby drewnianym 14416 2 | do ksiąg, do rachunków! Zjesz ty diabła czubatego, zanim 14417 1 | nie przez Tatarów i Ormian zjuszonych na siebie, jak to miało 14418 3 | bojkotu państwa za pomocą złączenia ludzi w związki, stowarzyszenia, 14419 2 | zmarłej. Nie było tematu z nią złączonego, który by nużył słuchacza. 14420 2 | związanymi.~Twarz Karoliny złagodniała. Światło białe przez nią 14421 3 | was duszy Ludwika XI, żeby złamać szlachecką przemoc i przemienić 14422 2 | pomniki ze złoconymi napisami, złamane kolumny z granitu i białe 14423 2 | wściekając się i wijąc jak lis złapany w żelaza, jak wilk we wnyku. 14424 2 | poczuwszy zapach perfum Laury, zlatywała w otchłań szaleństwa. Zresztą 14425 1 | moskiewskie wyzwisko z warg jego zlatywało. Zaczynał drwić z tych przybyszów. 14426 2 | pozostawiony samemu sobie, złaził z wolna z siedzenia. Ale 14427 2 | Baryka wysłuchał pilnie tego zlecenia i odpowiedział niemym ukłonem. 14428 3 | dalekiej rozlegał, jak gdyby na zlecenie anioła lecącego przez niebiosy 14429 2 | panicznym przerażeniem wobec zlekceważenia ich cnoty, skoczyły raptem 14430 1 | nauczył świat, że nawet złemu oczywistemu nie należy przeciwić 14431 2 | niebiesko. Parskał jak źrebiec, zlewał sobie głowę i znowu parskał. 14432 2 | śpiewa w nadgrobnych bzach. Zlewała potokami najszczerszych, 14433 3 | kloaki, śmietniki, ścieki, zlewy, rynsztoki i same bruki! 14434 2 | nawłockiego! Któż by to zliczył! Ile się to mąki przemełło 14435 1 | który się jak na złość zlisił, dobijała ją. Jedyną ulgę 14436 1 | papiery i rzeczy, a wszelkie złocidła, pierścionki, ślubne obrączki, 14437 2 | koła wdzięcznie rozparta w złocistym fotelu, widoczna w całej 14438 2 | środku, marmurowe pomniki ze złoconymi napisami, złamane kolumny 14439 1 | miarą pochwycić i ukarać złoczyńców. Można by powiedzieć, iż 14440 2 | tysiąc przekleństw w oczy złoczyńcy i zdrajcy.~Oparta o pudło 14441 2 | Długo musiał, bardzo długo, złodziej w tym parku bawić.~Cezary 14442 3 | cztery...~Nie wzruszą go mali złodzieje węglowi, wybiegający z zaułków, 14443 2 | strzałami, jak należy nocnemu złodziejowi. Oczy Karoliny wyśledziły 14444 2 | tej niewygodnej, na poły złodziejskiej sytuacji - powstrzymała 14445 3 | najmniejsze, okruszyny od złomów odbite, bryłki minimalne. 14446 2 | powstrzymała go. Czytał pękając ze złości, wściekając się i wijąc 14447 3 | państwie polskim odciął się ze złością Baryka.~- Dobrze! Ja jestem 14448 2 | gadał do Jędrka. O coś się złościł. Krzyczał swe: - trzymaj 14449 2 | ściśle i trafnie ujęte w złośliwe aforyzmy. Narzeczona akceptowała 14450 3 | cudzych pleców i wciąż coś złośliwego i ośmieszającego szczebiotał 14451 3 | z uśmiechem drwiącym i złośliwym.~- Tego ja nie wiem. Ja 14452 2 | spryciarza, iż osioł obładowany złotem wejdzie do najbardziej niedostępnej 14453 1 | zwąchali i spenetrowali złotko, choćby było na sto łokci 14454 1 | przyszła znowu - iż ptaszek złotopióry, wiwilga boża-wola, którego 14455 3 | może przekraczać dwudziestu złotych. Trochę żelaziwa, skór, 14456 1 | cudze, niepojęte, groźne, złowieszcze. Po wyjeździe męża wszystkiego 14457 2 | przesunęło się szybko coś złowieszczego, przeraźliwego. Zagadka 14458 1 | oto teraz obcy się staje i złowieszczy. Obraca się przeciwko niej. 14459 2 | sapanie coraz głośniejsze i złowrogie szamotanie się w mroku. 14460 3 | na bok przewraca szukając złowrogiej wysypki? Cóż - że boleść 14461 2 | panience.~Na sposobność złożenia podzięki za tak cudne wyprasowanie 14462 1 | ośmiuset zostało. Nie pomogło złożenie broni i wyciąganie bezbronnych 14463 1 | wykopała znaczną część skarbu złożonego przez męża. Tę większą i 14464 1 | wykarmić tej ormiańskiej armii, złożonej z najrozmaitszych żywiołów 14465 3 | na ręce paltot starannie złożony, z ładną jedwabną podszewką. 14466 2 | umarcie w mróz, zawieję, złożonym na snopku kłoci, aby prędzej 14467 3 | i karą, lecz winien był złożyć broń u ich stóp i w ogóle 14468 2 | żelaza. Cezary nachylił się i złożył pocałunek na tych wargach, 14469 3 | Czaruś?~- Boję się. Ja już złożyłem dowody, jak go się boję. 14470 1 | przywrzeć ustami. Potem złożyli ciało na marach i mieli 14471 3 | oznaczonym. Tak się te rzeczy złożyły, że Lulek rozmawiał z Baryką 14472 2 | i nie dla dogodzenia ich złudnym a daremnym zachceniom popychał 14473 2 | korowodu impulsów czucia ulegał złudzeniu, iż jest w Baku podczas 14474 1 | stary może z łaski bożej złupić, a świat nowy przypuści 14475 3 | zepsuty przez najeźdźców, złupiony z dóbr fizycznych i duchowych, 14476 2 | idąc w stronę Radzymina - zlustrowała szeregi i znowu zawrzeszczała:~- 14477 3 | tajnego łożyska, żeby ująć zły dyszel i popchnąć pospołu 14478 2 | i urwipołciów, dobrych i złych, mądrych i głuptasów. Chciałoby 14479 1 | wcale, żeby Cezarek był złym synem, a jego matka niedołężną 14480 2 | ogólnymi biedami i ciągłym zmaganiem się z zewnętrznym wrogiem. 14481 2 | nie zobaczył! Sam tu jakoś zmalał, sprościał, stał się nieomal 14482 1 | Zgarbiła się, skuliła, zmalała. Była siwa, pomarszczona, 14483 1 | zdenerwowana kobiecina zmarła. Zwłaszcza w warunkach tak 14484 2 | nikogo zapytać. Zrozumiał, że zmarły ojciec boleśnie zeń przede 14485 3 | w Warszawie 25 000 było zmarłych na suchoty. Cała klasa robotnicza 14486 3 | najautentyczniejszej biedzie i gotów był zmarnieć i zamrzeć w jakiejś pace 14487 2 | głupcze! Ty dardanelski ośle! Zmarnowałeś Karusię! Uradziliśmy byli 14488 3 | przewinęło się po jego zmarszczkach, gdy niejako witał zgromadzonych. 14489 2 | Twarz jego była surowa, zmartwiona i wyrażająca nieopisane 14490 2 | oto tu obdarta kora. Koń zmarzł na wichrze i wtedy rżał. 14491 2 | kamień. Leży jak skiba gliny zmarzniętej i wmarzniętej w głuche pole. 14492 3 | brudu, pełen wyrw, plam, zmaz, zacieków i wstrętnych zapaprań, 14493 2 | i wyrażająca nieopisane zmęczenie. Oficer ten wgramolił się 14494 2 | spać! Strasznie jestem zmęczona.~- Kładziesz się zaraz?~- 14495 1 | przeciętnych, szarych ludzi, dla zmęczonych dzisiejszą walką.~- Filantrop 14496 2 | tym mieście skąpawo, toteż zmęczonym rycerzom nudziło się w tym 14497 3 | wprowadzeniu w życie małych zmian na lepsze. Poczytywał to 14498 2 | wojna... - westchnął Cezary zmiatając najprzedniejszą marmoladę 14499 1 | przesunie się po polach wrogów, zmiażdży przeszkody jak marchew czy 14500 2 | rozumiejąc ani jednego zdania. Zmieniał pozę na coraz wygodniejszą, 14501 2 | Jeszcze przyprasowywano, zmieniano, wykańczano na ostatnią 14502 1 | nerwami.~Nie mógł jednakże zmienić od razu postępowania - niby 14503 2 | recytacji utworu. Twarz jej zmieniła się, ożyła, rozgorzała i 14504 1 | legionach do gruntu się zmieniłem. Jakby kto moją duszę na 14505 2 | Nic się w tym domu nie zmieniło przez te długie lata. Te 14506 2 | czasami tylko z melodii zmiennej wznosiły się ku niemu ściskające 14507 2 | że społeczność nawłocka zmierza ku obiadowi. Jakaś wycieczka 14508 2 | Polską i Rosją sowiecką, zmierzając do pomniejszenia tych obszarów, 14509 3 | sowiecką, która to wojna zmierzała do uszczuplenia obszarów, 14510 2 | załatwienia, a wszystkie zmierzały do wyszukania pretekstów. 14511 1 | pić drogiego wina, bo ono zmięszane jest z potem męczenników. 14512 2 | oświetlonym, słychać było zmięszany gwar licznych głosów męskich 14513 1 | zabijać. Zabijamy padalce, żmije, wilki,~- Najprzód nie bardzo 14514 1 | tym ruchomym więzieniu na zmiłowanie się nieubłaganych władców.~ 14515 2 | Biedny bohater, inwalida, zmizerowany w bojach obrońca swych trzód, 14516 2 | zaczyna rozdzielać się, zmniejszać i zdążać w kierunku poobiednich 14517 1 | narzucania tego ideału nie zmniejszał się, lecz powiększał. Ojciec 14518 2 | czego światło omdlewająco zmniejszało się, niczym spazmatyczna 14519 1 | najzdrowszą na ziemi. Przy zmniejszeniu okropnej ich pracy na roli - 14520 2 | działać w tym kierunku, żeby zmniejszyć, a nawet zniweczyć już uzyskane 14521 2 | Poruszyła całą okolicę, zmobilizowała wszystko, co żyło, miało 14522 1 | niezwalczoną dla żadnej siły, zmocowane hakami i klinami szklanymi, 14523 3 | rynsztoków, odzienie ich było zmoczone i brudne. Para ta była wynędzniała 14524 2 | po chrześcijańsku: pan by zmókł.~- A więc postąpmy po chrześcijańsku, 14525 1 | owych sztachet, mężczyźni, zmordowani drogą, całowali słupy w 14526 1 | stare miasta, te straszne zmory starej cywilizacji, będą 14527 1 | ażeby mu ulżyć w cierpieniu. Zmorzony męką duszy, zapomniał się