Rozdzial
1 3 | lecz niewątpliwej szkodzie języka polskiego, ma się takie
2 3 | dziedzinie opanowania plemiennego języka przez pismo, - usiłuje cofnąć
3 3(8) | Aleksander Brückner. "Dzieje języka polskiego".~
4 3 | zwłaszcza w dziedzinie języka, iż warto go podnieść jako
5 3 | stosunku do dziejowych podwalin języka, a 2) nie wydają pisma literackiego,
6 3(9) | Stefan Ramułt. "Słownik języka polskiego". Kraków, 1893,
7 7 | literatury polskiej jest odbiciem języka szlachty i mieszczaństwa,
8 7 | musi się uczyć wymawiania języka pisanego i drukowanego,
9 7 | Nieprzebrane zaś bogactwo języka i sposobów wyrażania się
10 7 | Feliks Gwiżdż i inni co do języka podhalańskiego, Władysław
11 7 | Władysław St. Reymont co do języka Księżaków, poniekąd Jan
12 7 | iż można przełamać obręcz języka wielkomiejskiego, a nawet,
13 7 | Najdawniejszym świadectwem tego języka jest bulla z roku 1136,
14 7 | znakomitego znawcy dziejów języka polskiego, - ten dokument
15 7 | kolei dawności śladem tegoż języka są kazania gnieźnieńskie
16 7 | krakowskich wprowadziły do języka sporo wyrazów postronnych.
17 7 | nie tłumaczenie z obcego języka". Oto jak brzmiała ówczesna
18 7 | Składowe części wzięte są z języka niemieckiego: komin, lufty,
19 7 | który wtłoczył do naszego języka kilka tysięcy wyrazów, nasycając
20 7(12)| Aleksander Brückner "Dzieje języka polskiego". ~
21 7 | jest nie z łaciny, lecz z języka czeskiego, skąd pochodzi,
22 7 | ówczesny~(około roku 1551) stan języka polskiego:~"Dlaczegóż ty
23 7 | Polak może się obejść bez języka czeskiego? Przecie sam wiesz
24 7 | język polski bez pomocy języka czeskiego i Ksiąg Świętych
25 7 | nim nie może, kto nie zna języka czeskiego; mógłbym ci przytoczyć
26 7 | na swój język, jeśli jest języka czeskiego nieświadom, jako
27 7 | zrywa się jednolitość języka polskiego; język ludzi piśmiennych
28 7 | drogami potoczyły się dzieje języka. Przyszła czeska terminologia
29 7 | się ze wschodem weszły do języka rozmaite "basałyki".~Oprócz
30 7 | przeważnie, nauczyciele języka - Mikołaj Volkmar w Gdańsku (
31 7 | napotykanych dzielił przedmiot języka na trzy klasy, - aczkolwiek
32 7 | graniczące z pogardą dla języka ludowego i dla dialektów,
33 7 | Kopczyńskiego i Słownik języka polskiego, ułożony przez
34 7 | polskiego. Z tym zasobem odłamu języka warstw, które Polskę stanowiły
35 7 | jałmużnę"...~Gorsze dla języka polskiego nadeszły czasy,
36 8 | Lindemu, mieć w zasobie języka i używać ich w dziełach
37 8 | również o to, ażeby rugować z języka jakikolwiek wyraz niemiecki,
38 8 | one swe miejsce w dziejach języka. Lecz jeśli ktoś użyje zamiast
39 8 | wykroczenia przeciwko czystości języka, za neologizmy, rusycyzmy
40 8(1) | Słownik języka pomorskiego, czyli kaszubskiego,
41 8 | wszystkich wyrazów i całości języka. Dla narysowania map dwunastu
42 8 | Najeźdźcy zagrażali całości języka i rugowali go za pomocą
43 8 | gwarę podhalańską do wyżyny języka pra-polskiego, entuzjazmowano
44 8 | jest tedy czystym wzorem języka staropolskiego, jak utrzymywano,
45 8 | dowodem istnienia owego języka królewskiego, pańskiego,
46 8 | wyrazów i określeń tego żywego języka powstała w drodze onomatopei
47 9 | poznania i rozszerzenia granic języka polskiego, mają w ręku doniosłe
48 9 | doniosłe prace dla dobra tego języka podjęte, a w sferach literatury "
49 9 | urobieniem literackiego języka w Polsce. Zgromadzeni na
50 9 | literatury byłoby, wzbogacenie języka co najmniej dziesięciokrotnie
51 9 | istniejącego, historycznego języka szeregu, czy szeregów wyrazów
52 9 | wpakowywać do istniejącego języka i niezrozumiałym go czynić
53 9 | już nie zdoła wydrzeć z języka cegły, ani zerwać dachu,
|