Rozdzial

 1 1 |          snob i snobizm. Spotkał on ten wyraz gotowy jako prastarą,
 2 1 |         Rzymie, to przede wszystkim ten, kto może wskazać na swego
 3 2 | najwymowniejszy głos miłości. Krzyk ten nie zostanie nigdy zapomniany
 4 2 |            dłonie raz wraz chwytały ten widomy znak, objaw i symbol
 5 2 |          tamtejszej gleby. Człowiek ten umiał na pamięć "Księgi
 6 3 |            tysięcy widzów. Olbrzymi ten teatr zapchany był od szczytu
 7 3 |           realizacji pobudek, jakie ten poeta pragnie rozniecić
 8 3 |         Vaux, albo Douaumont, - jak ten:~"Nous sommes ton colier,
 9 3 |      wdziera się w państwo Wilsona. Ten rozcina szablą Iwana, naładowanego
10 3 |        Rosji pozostawiają Wschód. W ten sposób dwa wielkie narody
11 3 |              lecz sam wszechświat w ten sposób się układa". Pomimo
12 3 |         przecie wszystko jedno, jak ten proces tajny wyrazić graficznie
13 3 |    szczerego i śmiałego ducha,-to i ten, wtórny motor twórczości
14 4 |        całej siły, iż należy zwalić ten sparciały ustrój biblioteczny
15 4 |         swego nazwiska. Wywołuje to ten sam efekt końcowy, co w
16 4 |             gdzie było jej miejsce. Ten świetny językoznawca kontynuował
17 4 |          język polski owa książka i ten w niej postulat zjawiły
18 4 |            Jesienina i innych. Może ten argument będzie miał jakie
19 4 |          choćby gwizdaniem melodii, ten niebywały fakt, iż ziemia
20 4 |          Lambra", mówiąc: "myli się ten, kto sądzi, że narodowość
21 4 |        przez artystę polskiego. Gdy ten strzęp piastowskiej dziedziny
22 5 |          Konopnickiej, sprawiło, iż ten poeta nie jest w modzie,
23 5 |          jesień płowiejące gałązki. Ten to, - jak gdyby zdumiony
24 5 |             Callota narysowany jest ten niezapomniany krajobraz:
25 5 |        Warszawy. Każde dziecko umie ten poemat na pamięć, - o, hańbo
26 5 |           siebie tego dzieła. Język ten wypłynął z duszy autora,
27 5 |        gorzkiego za nim żalu. Utwór ten przeszedł bez wrażenia,
28 5 |            je do błękitu oddalenia. Ten to błękit nadaje barwę całej
29 5 |         jedynego pocałowała w usta. Ten tylko wiersz napisał, a
30 6 |           drugi wychwala i podnosi. Ten wymyśla srodze na autora, -
31 6 |       odgrywać swe własne dzieło. W ten sposób z naszych wiejskich
32 7 |          czytania ludowi. Tymczasem ten lud za kilka, czy kilkanaście
33 7 |         dziejów języka polskiego, - ten dokument dowodzi, iż "mimo
34 7 |             się) oszołomiony, czyli ten, kto pierwszy raz ciężki
35 7 |             się po polsku. Psałterz ten najmniej posiada wpływu
36 7 |             polsko-krakowski. Język ten płynie z biegiem Wisły,
37 7 |         rości pretensje do woźnicy, ten powiada z godnością:~- A
38 8 |          prof. dr Kazimierz Nitsch, ten geograf wyrazów, który obiega
39 8 |     przedstwiała by się ta sprawa w ten sposób, by człowiek, układający
40 8 |            na mapie kraju, wybierał ten, któryby był najbardziej
41 8 |            Chęcinach, Suchedniowie. Ten to leśny kraj, przegrodzony
42 8 |             Świętej Trójcy i wzięli ten gród i wysiekli wszystkich
43 8 |            W roku 1831 skatalogował ten rękopis, jak wszystkie inne
44 8 |             kodeksu pod sznurek, by ten papieru nie nadwerężył,
45 8 |            tę samą niemal gwarą..."~Ten tak dawny zabytek jest tedy
46 8 |            mowie ludowej tamtejszej ten zbieracz notuje takie wyrażenia,
47 9 |           odtwarza bicie serca,-jak ten oto wiersz rosyjskiego poety:~ ~"
48 10|         wszystkim na oścież otwiera ten sam ustrój, zagarnia w kluby