Rozdzial
1 1| idealnego wzoru, wyszydza braki, których ona wyzbyła się pracowicie,
2 2| naśladownictwa i cudzoziemszczyzny, o których wyżej była mowa. Podobnie
3 2| przytomni ojcowie-twórcy, z których natchnienia i pracy wywodzi
4 2| innych w każdym narodzie, których pisma są rozkoszą umysłu
5 3| przymiotników, zaimków i spójników, których pozostawienie, w ślad za
6 3| światopoglądu "chłystów", z których środowiska Jesienin pochodzi,
7 4| wrogów zewnętrznych, wśród których postawiło nas nieszczęśliwe
8 4| już została przez autorów, których nazwiska od tej litery się
9 4| przez dzieła bezimienne, których pierwszą literę rzeczownika
10 5| najcudaczniejszych wyrazów, których nikt z "tamtych", czyli
11 5| krwiożerczych instynktów, których pełne są starożytne sagi
12 5| podglebie "smętarzów", na których już się lasy wysokie wyniosły,
13 5| wielkiej poezji, iż ludzi, których na ziemi wszystko rozdziela,
14 5| ginącej. Dla tych zaś, których szczęśliwe dzieciństwo upłynęło
15 6| przepisów i zwyczajów urojonych, których przekroczyć nie wolno. Stan
16 6| tak zwanych "praw teatru", których znajomość ci wyjątkowi eksperci
17 6| twórczości teatralnej, do których tutejszy pegaz musi się
18 6| owe mniemane szranki, w których jedynie twórczość polska
19 6| obojętne mu najzupełniej, których on przy czytaniu poematu
20 6| nie słyszy, - dialogi, w których zatraca się piękno wiersza,
21 6| już zespół dekoratorów, których można by nazwać mistrzami
22 6| niedokładnego spisu miejscowości, w których obszarze dziwne szczerby
23 6| zamki i twierdze krzyżackie, których podziemne jaskinie zbroczone
24 7| niemieckich, technicznych, których suma wyniosła kilka tysięcy.
25 7| sam używasz czechizmów, których ani nasz lud, ani nawet
26 7| wiele wyrazów łacińskich, których ani jeden Polak nie przełoży
27 8| wyobrażenie jakichś górali, których można by nazwać wyśnionymi.
28 8| sochą, wyrąbywał polany, na których, lasem ze wszech stron otoczone,
29 8| zjeżdżali w leśne strony, o których mowa, zbrojno i hucznie,
30 8| osobny klasztor "eremitów", o których mówił Krzysztof Warszewicki
31 8| osiemnaście owych pasków, z których trzynaście tworzy jedną
32 8| Święta Katarzyna, Wilkowa, których ludność do tegoż kościoła
33 8| zasłyszane z ust ludu, których nie ma w spisie ks. Siarkowskiego,
34 8| a bezradnych smutków, na których wyrażenie język warstw górnych
35 8| o prastarych kościołach, których wybudować zły nie dozwolił,
36 8| formuł wierszowanych, w których nieraz trudno dopatrzeć
|