Rozdzial

 1 1|               snob i snobizm. Spotkał on ten wyraz gotowy jako prastarą,
 2 3|           enclos vivant et vrai comme on imagine les anges et non
 3 3|            żalu i wrogach łez, to sam on przede wszystkim udowodnił,
 4 3|              i owych "guberni", które on z poczuciem oparcia o nie,
 5 3|             przestaje zajmować to, co on tam przed tłumem wyprawia
 6 3|            lecz niewiele wspólnego ma on z poetą francuskim. Natomiast
 7 3|           niemi dźwięk nosowy. Stawia on obok siebie litery a i n,
 8 4|        niedorzeczności. I Polska, jak on, szuka swojej litery X,
 9 5|              w samym obrazie, iż jest on owocem podświadomego jasnowidztwa.
10 5|              żyje dziecko, - lecz sam on dzieckiem nie jest. Suma
11 5|     przepływają przez poetę, lecz sam on nie jest poezją. Daleko
12 5|               to się może wydawać, iż on tajnym widzeniem swoim miał
13 6|              mu najzupełniej, których on przy czytaniu poematu nie
14 7|              własnej literatury, gdyż on to będzie narodem. Romantycy,
15 7|               gwara wielkopolska. Był on, zapewne, w zaraniu lat
16 7|           miłe! Nasz Chryst miły jest on swe święte apostoły temu-to
17 7|               bydlić mieli, a przetoć On rzekł jest był k nim, rzekąc
18 7|             ji chcą zabić, tedyć więc on swą głowę kryje i szonuje
19 7|            kryje i szonuje a o całość on nics nie dba... Wtoreć przyrodzenie
20 7|               to wążewe, iże gdyż się on chce odmłodzić, tedyż więc
21 7|         gorzkie korzenie a potem więc on wlezie w durę ciasną a tako
22 7|               durę ciasną a tako więc on tam to z siebie starą skórę
23 7|        Psałterzem Floriańskim, notuje on słowa zaginione o brzmieniu
24 7|          muszę przecież zaznaczyć, że on to utworzył nazwy polskie
25 8| rzeczy-wyrazów i ich synonimów musiał on przejść, czy przejechać
26 8|          określające przedmiot, który on ma do słownika, a przez
27 8|             lud, mówiący tym samym co on "wiślańskim" językiem. Szczep