Rozdzial

 1 2|              jest człowiekiem, lecz w nim jednym skupione są uczucia
 2 2|            literackiej, a wszystkie w nim mieszczą się, jako w swoim
 3 3|         Polski wskrzeszonej i karmili nim swe spragnione dusze. A
 4 4|      Rembowski czy Radliński, - cóż z nim począć? Gdzie postawić jego
 5 5|          sokoła, lecz porwany razem z nim w niebiosa, otrzymuje naturę
 6 5|        wykonywał niezrównane rysunki, nim stał się sobą, a Pablo Picasso
 7 5|        kopiował Puvis de Chayannes'a, nim ze sztuki murzyńskiej wysnuł
 8 5|      odpustach, król musiałby się nad nim głęboko zadumać, jaśnie
 9 5|            dzieciństwa i gorzkiego za nim żalu. Utwór ten przeszedł
10 5|         mieszać świętości z brudem. W nim ciągle żyło święte dziecko.
11 5|              wiersz napisał, a całe w nim życie. Jedyna spowiedź,
12 6|             srodze na autora, - niech nim, dajmy na to, będzie Bernard
13 7|           przetoć On rzekł jest był k nim, rzekąc tako: bądźcie tako
14 7|            wieku8 "Czechizmów wcale w nim niema, a formy językowe
15 7|             dobrze i należycie władać nim nie może, kto nie zna języka
16 7|          łaciński i wedle trudności w nim napotykanych dzielił przedmiot
17 8|     pra-polskiego, entuzjazmowano się nim i stawiano na miejscu naczelnym.
18 8|             którzy od północy szli ku nim, - ale do nich nie dotarli.
19 8|              Góry Kassynu przybywali, nim wreszcie zarzucono stary
20 8|              wstępować do klasztoru i nim rządzić", Długosz tedy poczytywał
21 8|         kazania gnieźnieńskie; między nim a świętokrzyskim istnieje
22 9| Wojciechowskiego, gdzie się pospołu z nim odzyskuje wzrok sowy, czy