Rozdzial

 1 1|           prawzorem, zaczątkiem i niejako klasą snobów. Zawzięcie
 2 2|       Sztuka pisarska powinna być niejako kołem zamkniętym, które
 3 3|       cieniem drzwi Ghiberti'ego, niejako w objęciach Donatella, Veroccia,
 4 3|   wewnętrznego napięcia, celowo i niejako partyjnie nurzają się we
 5 4|     wszędzie na świecie przyjęty, niejako komunistyczny. Zdecydowaliśmy,
 6 5|       treścią są tylko dodatkiem, niejako pretekstem, dla wyśpiewania
 7 5|          reprodukować umówionych, niejako, normalnych uczuć, mających
 8 5|        podświadomych, zwapniałych niejako przeżyć i doświadczeń, -
 9 5|         człowiek, któryby sam był niejako utworem poetyckim. Gdy dziś
10 6|       przebieg wydarzeń, tworzyli niejako zewnętrzną scenę tragedii
11 7|      językiem obozowym, wojennym, niejako przenośnym, gdy wielki wojennik
12 7|      Króla Jegomości skodyfikował niejako język polsko-krakowski.
13 8|           jak gdyby zasadniczej i niejako normalnej, zanotować na
14 8| pograniczu, lecz właśnie w głębi, niejako w łonie, macierzystego kraju.