Rozdzial

 1 1|              się wyżej, podpatrujący wciąż i na każdym kroku świat,
 2 3|             i sprośnym, zapewniający wciąż o fantastyczności swych
 3 4| wskrzeszonego i odrodzonego w duchu. Wciąż jeszcze najcięższy grzech,
 4 4|          powierzchni ziemi wyrastały wciąż przed oczyma cerkwie, zielone
 5 5|            dziecko. Zachwyt jego był wciąż pierwotny i taki sam w uniesieniu.
 6 6|       recenzentów warszawskich, trwa wciąż jeszcze w stanie czynnego,
 7 7|              że tekst polski zdradza wciąż swe czeskie pochodzenie.
 8 8|          Litwinisko tak stare, a tak wciąż głupie. Ale już drugi swój
 9 8|         zbożną pracą nam odsłonili i wciąż odsłaniają. Nie chodzi o
10 8|       Zachodniej Galicji", grasujący wciąż jeszcze w Kielcach bryftrygier (