Rozdzial

  1 Wstep|           sercem, to go pyta: a masz ty talent? - przyjdzie człowiek
  2 Wstep|        talentem, to nań woła: a masz ty serce? - i tak ciągłe wymagania
  3 Wstep|               kto za i kto przeciw - ty sama, Gabriello, głos pierwszy.~-
  4 Wstep|               ja będę gminem waszym, ty zaś, Teofilu, jako dzieciak
  5 Wstep|           chorobę milczenia.~- Po co ty mu się zawsze sprzeciwiasz,
  6 1    |     powiedziała stanowczym głosem:~- Ty, maleńki, będziesz Beniaminkiem.~
  7 1    |          pamiętaj, że nie moja.~- To ty biedny, Adasiu, że masz
  8 1    |      odpowiedziała mu prędko:~- Nie, ty nie biedny, ty bardzo bogaty,
  9 1    |        prędko:~- Nie, ty nie biedny, ty bardzo bogaty, Adamie.~-
 10 1    |              dosłyszeć mogłem.~- Czy ty śpisz, Ludwinko? - spytałem.~-
 11 1    |           już cierpiał.~- Ale kiedyś ty nie spała - rzekłem na ostateczne
 12 1    |              czy i ja go zabiję?~- I ty, chłopcze, tylko uważaj,
 13 2    |             twoich, Cyprianie, tylko ty dwa słowa przyjmij ode mnie -
 14 2    |        słowem "piękny" powitałeś - a ty, jak teraz poznaję, tylko
 15 2    |           walka z nieszczęściem, jak ty ją sobie wyobrażasz, Beniaminku.
 16 2    |       starszy od ciebie - on dziś, a ty jutro.~W żaden sposób nie
 17 2    |        głowie przyszłość, sława... a ty kaszel przypominasz i gdybym
 18 2    |           zaczął mię częstować. Czyś ty Niemka rozkochana, czy siostra
 19 2    |              nic nie powiem - lepiej ty mów, czego chcesz?~- Chcę
 20 2    |           synem ojców moich.~- Alboż ty wiesz, Beniaminie? może
 21 2    |           tłumu wielu śpiewało, lecz ty sam zwyciężyłeś, tobie tłum
 22 2    |              Prawdę rzekłeś, bracie, ty lepiej ode mnie moje własne
 23 2    | najsławniejszymi gonitw bohaterami - ty, taki młody, taki niewprawny -
 24 2    |              rozsnuwać - daj pokój - ty dziecko, ty słaby, ty śmieszny,
 25 2    |              daj pokój - ty dziecko, ty słaby, ty śmieszny, w głowie
 26 2    |                ty dziecko, ty słaby, ty śmieszny, w głowie ci się
 27 2    |     krzyknąłeś i przy mecie jesteś - ty pierwszy! Spojrzyj teraz
 28 2    |            twojej... Beniaminie, czy ty rozumiesz tę chwilę, w której
 29 2    |           już kocha i kochana? - czy ty rozumiesz tę chwilę? A kobietę
 30 2    |          gorąca i przenikliwa... Czy ty śniłeś o niej? Ej! daj mi
 31 2    |             bije... a jej miłość!... ty nie znałeś własnej potęgi,
 32 2    |        rozpustnik tak nie używa, jak ty czuć będziesz wszystkimi
 33 2    |           władzami duszy twojej, jak ty użyjesz całą męskością twej
 34 2    |      wiecznie kochaną będzie; gdybyś ty po jej miękkich wezgłowiach
 35 3    |              już cierpisz.~- Oh! cóż ty znowu o cierpieniu mówisz! -
 36 3    |          wolno, z namysłem.~- Bo też ty niczego nie rozumiesz, ani
 37 3    |         szczęścia, ani nieszczęścia, ty dziecko jeszcze!~- Mylisz
 38 3    |            Aspazja!... moja!... Lecz ty będziesz jej - o tak, Beniaminie -
 39 3    |         ciebie dał, Beniaminie! Jaki ty szczęśliwy! jaki piękny
 40 3    |              smutek ci nie przystoi. Ty powinieneś być szczęśliwym -
 41 3    |            do ciebie, i znowu, znowu ty byłeś tym, którego po świecie
 42 4    |             To najbogatsze.~- Co też ty wygadujesz - ten pan, taki
 43 4    |          uciech? Prostaczku! a wiesz ty lata nasze? Ot, patrz, z
 44 4    |          przebąknął - a ja sama...~- Ty, pani - przerwałem z żywością -
 45 4    |             chwili - jam Aspazją - a ty?~- Mnie rodzice Beniaminem
 46 4    |           Beniaminem nazwali.~- Więc ty, Beniamin! Oho! Beniamin
 47 4    |      dotykającej mnie szaty: - Jakże ty kochasz, Beniaminie - dodała
 48 4    |              krwią plusnęły.~- A jak ty kochasz, jak ty kochasz,
 49 4    |                A jak ty kochasz, jak ty kochasz, kobieto, Aspazjo?~-
 50 4    |          szatan tak nienawidzi.~- Co ty wiesz, góralski chłopcze?
 51 4    |         wiesz, góralski chłopcze? co ty wiesz, Beniaminie. Szatan
 52 4    |         zbladło biedne dziecko - oh! ty zapewne inaczej kochasz,
 53 4    |              szczęśliwi,~Jaką piękną ty!~Przez świat idźmy! Niech
 54 4    |             mnie tak ciemno, ~Jakbyś ty nie była ze mną,~A był przy
 55 4    |            precz z nimi do szatana, ~Ty mię kochasz, tyś kochana;~
 56 4    |              wierzy, ~Że kiedyś może ty już wątpić będziesz, ~A
 57 4    |             błotem cię zarzuci, ~Gdy ty sam nawet skłócisz się z
 58 4    |         świętością i swymi prośbami;~Ty ku niej idąc złe drogi porzucisz, ~
 59 4    |           idąc złe drogi porzucisz, ~Ty za nią idąc, znów do nieba
 60 4    |        zachichotały głośno.~- Więc i ty się śmiejesz - rzekłem do
 61 4    |            okropnie!~- To cóż, alboż ty słabszy od nich? czemu się
 62 4    |              ku temu sposobność, ale ty, pani, skarby złota cisnęłaś
 63 4    |           sam do siebie - wstydź się ty, co kochasz Aspazję, a macasz
 64 4    |     wyobraźni przemawia jedynie? czy ty szukasz zdarzeń i okoliczności
 65 4    |           cierpi i rozum się błąka - ty nie objawisz Boga, ty nie
 66 4    |                ty nie objawisz Boga, ty nie dasz nieba, biedna potępiona -
 67 5    |        biedne dziecię, co tobie? czy ty doprawdy ubogi i nieszczęśliwy
 68 5    |          łzami jak kobieta.~- Czegóż ty płaczesz, chłopcze? - pytała
 69 5    |       poznaję.~- I któż ja jestem?~- Ty jesteś... - zatrzymałem
 70 5    |         spoza łez moich i rzekłem: - Ty jesteś piękną kobietą.~-
 71 5    |           mnie zjawienie się twoje - ty musiałaś przyjść, musiałaś
 72 5    |            już nie uwierzę nigdy, bo ty mię kochać będziesz - widzisz
 73 5    |             mnie śmierć zagrażała, a ty zstąpiłaś ku mnie, wzięłaś
 74 5    |           przywołałaś ubiegłe. Jakże ty mię kochać będziesz musiała,
 75 5    |          pięknie ci było, jak gdybyś ty, młody bożek szklistych
 76 5    |         usunąć, wzięłam ją do rąk; a ty wtedy westchnąłeś i ożyłeś...~-
 77 5    |        powiedział, co mi pokazał, że ty mnie kochać będziesz...~-
 78 5    |              Aspazjo, Aspazjo! jeśli ty nie chcesz lub zdolną nie
 79 5    |               mów prawdę tylko. Może ty pragniesz hołdów, uwielbienia,
 80 5    |        uwielbienia, miłości? - możeś ty dumna i chcesz, bym w proch
 81 5    |               Aspazjo, miej litość - ty nie pojmiesz nigdy, jeśli
 82 5    |              szczęściem moim.~- Któż ty jesteś, Aspazjo?... - mówiłem.~-
 83 5    |       księżniczka spytała go:~- Czyś ty mię kochał, rybaku?~- Jakżeż
 84 5    |          rybak odpowiedział - kiedyś ty umarła, a ja się trupa twojego
 85 5    |           wypisane: "Wszystko było - ty jesteś - wszystko zawsze
 86 5    |           moich piersi mleko ssałeś, ty wrócisz, kiedy matka w smutku
 87 5    |           przypadek dał tobie - mnie ty wybrałeś, ty wziąłeś sobie
 88 5    |            tobie - mnie ty wybrałeś, ty wziąłeś sobie spośród świata
 89 5    |              cały świat twój - alboż ty rośliną jesteś, żeby miejsce
 90 5    |               Ja ciebie nie kocham - ty mię nie kochasz, rozstańmy
 91 6    |       okropny głos wołał na mnie: - "Ty ją zabijasz - zabijasz!"~
 92 6    |    przynajmniej rozrywa go i dzieli, ty dzisiaj wszystkie władze
 93 6    |           zagadłem ją nieufnie - czy ty mi ręczysz, że znośniej?
 94 6    |             i ludzi nie gorszy.~- Co ty mówisz, Ludwinko, że Boga
 95 6    |          życia wyrzucić potrafi. Czy ty masz nadzieję, Beniaminku?~
 96 6    |            nagle do siostry - co byś ty zrobiła ze mną, gdybym ja
 97 6    |          taki miły jak śmierć...~- I ty wiesz o tym, Ludwinko?~-
 98 6    |        złudzeniu wyrzekła.~- Oh! toś ty jeszcze bardzo szczęśliwa! -
 99 6    |         rzeczy twoje odwiózł i gdzie ty byłeś, słowa powiedzieć
100 6    |             jesteś, piękny jeszcze i ty byś tak kochał przecie?~
101 6    |         dlatego ja byłem zazdrosnym, ty okrutną. Ale ja cię kocham,
102 6    |         czemuż ja się mam lękać, żeś ty już przestała. Czyż to podobnym
103 6    |          uświęcenie życia ludzkiego, ty mię kochałaś, Aspazjo, więc
104 6    |              kochałaś, Aspazjo, więc ty mię kochać będziesz - obraz
105 6    |             Wszak czytając te słowa, ty już mi wierzysz i sobie
106 6    |         pójdę do ciebie - tam, gdzie ty jesteś, martwość i zepsucie
107 6    |          krzyknąłem całym głosem: - "Ty kłamiesz! ty kłamiesz!" -
108 6    |              głosem: - "Ty kłamiesz! ty kłamiesz!" - i druga myśl
109 6    |          podchwyciła Felicja - a cóż ty zowiesz pracą użyteczną?
110 6    |            dzielność ramienia... Cóż ty chcesz, by im dzisiaj przyniósł
111 6    |           Bracie mój! Bracie! Gdybyś ty miał matkę!... - zawołał