Rozdzial

  1 Wstep|                 od niej zależało, to by nawet Judasz był kiedyś zbawionym,
  2 Wstep|           Według zdania Felicji łatwiej nawet wznosić, niż zniszczone
  3 Wstep|             zwrotnego odwdzięczenia, bo nawet gdy ją kto kochał, Seweryna
  4 Wstep|             Seweryna nie dowierzała, bo nawet gdy przyjazną rękę kto do
  5 Wstep|          dobrego zrobiła, Seweryna, źle nawet robiąc, miała niezawodnie
  6 Wstep|                okoliczności. Szczęściem nawet nie jest ukochanie nas przez
  7 Wstep|                  nieszczęściem nie jest nawet śmierć najdroższych naszych -
  8 Wstep|             rozwinąć nie mogła i nieraz nawet zły pozór przybrała; nieszczęśliwą
  9 Wstep|               jej nieraz i zdarzało się nawet, że potem silniejszą byłam
 10 Wstep|         dziecięcia.~Jadwiga rzuciła się nawet we wprost przeciwny poezji
 11 Wstep|               kobietą i prawie była nią nawet. Wewnętrzna za to jej duszy
 12 Wstep|               jednak była to prawdziwa, nawet zdaje mi się wielkopolska
 13 Wstep|                 wiedzą tacy ludzie, oni nawet się nie domyślają, ile prawdy
 14 Wstep|             mężczyzna, młody i namiętny nawet, daleko prędzej mógł zapomnieć,
 15 Wstep|         przyjaźni, w dobrej znajomości, nawet w uczuciu względem rodziców,
 16 Wstep|                  Przedmiot zdolnym, był nawet samolubstwo usprawiedliwić.
 17 Wstep|                 ja tego nie próbowałam, nawet ją w rękę całowałam nieraz,
 18 Wstep|            kierunek sił jego, zaczynała nawet grozić ich wyczerpnięciem,
 19 Wstep|             celu ułatwiał. Z upodobania nawet wybierał makiawelsko-zręczne
 20 Wstep|         wszystkiego, przez matkę, gdyby nawet religia w sercu jego wygasła,
 21 Wstep|                 co nic nie przynoszą, a nawet i takich, co wynoszą ze
 22 Wstep|       usposobień i przekonań była w nim nawet zupełnie odrębną oryginalnością.
 23 Wstep| najucieszniejsze sprzeczności, mogłabym nawet powiedzieć, że to była jedna
 24 Wstep|          obłoczne fantasmagorie, więcej nawet, w nich było słychać zmieszane
 25 Wstep|            Humboldcie był dosyć surowym nawet. Nie mogła mu przebaczyć,
 26 Wstep|          przedsięwzięć. Byłabym ręczyła nawet, że jego martwa spokojność
 27 Wstep|            żonaci obywatele - niech was nawet oszukują, niech was krzywdzą.
 28 Wstep|           kochają, i często grzeszni są nawet, ale dlaczego? bo gdy ich
 29 Wstep|          szczęściem.~W pierwszej chwili nawet tak nią potrząsnął wdzięcznie
 30 1    |             hodowania czekają, ani ojca nawet, że ciężkie czasy, że wychować
 31 1    |              namiętnym uściskiem, że go nawet spytać zapomniałem o wytłumaczenie
 32 1    |      niezrozumiałych wyrazów. Później - nawet niedługo - pojąłem całą
 33 1    |                z nas się nie uśmiechnął nawet, nikt żartem chwili szczęścia
 34 1    |                polu pod skwarem słońca, nawet dłużej będą żyły.~- Ale
 35 1    |       zbezcześcił; chciał mu je zmienić nawet, ale mu w tym Ludwinka przeszkodziła.~-
 36 1    |         człowieka.~- Ha, tak, człowieka nawet - co najsilniejszy, swej
 37 1    |                 jeszcze, małym i słabym nawet, od wojskowych, kwatery
 38 1    |          przedawał, a co ładniejsze, to nawet do samego Lwowa posyłał.
 39 1    |             kopytami ziemi dotknęła się nawet. Oj, Zitta! Zitta! Niedawno
 40 1    |               tak pysk utopił, że mu go nawet już widać nie było, nie
 41 1    |               wilczysko ani zipnęło już nawet. Brat prosto poszedł do
 42 1    |              wspomniał go i w zapytaniu nawet;~dał mi uczuć szczęście
 43 1    |            unoszących się orłów. Czasem nawet przepłynęła jakaś łódka
 44 1    |                 wzrosłem i nie pamiętam nawet, żeby mi kto w podobnych
 45 1    |          zamykały i otwierały - kto wie nawet, czy klamka nie za zbyt
 46 1    |              bałyśmy się ani troszeczkę nawet całej surowości spojrzenia.
 47 1    |          zniszczeją, których już nie ma nawet, choć my jesteśmy jeszcze.
 48 2    |                  zawsze smutna, zawsze, nawet w chwilach radości swojej,
 49 2    |            zbrzydniesz tak okropnie, że nawet Ludwinka, która wszystko
 50 2    |                 chwili - rzekłem - może nawet dziecinną jeszcze, ale skąd
 51 2    |          rzekłem po chwili - choćby się nawet miała ziścić twoja przepowiednia,
 52 2    |            słówka sobie nie przypominam nawet, a choćbym chciał z natchnienia
 53 2    |             Zmęczonemu podróżą, choremu nawet, jak to z twarzy jego było
 54 2    |            niespodzianego przebudzenia, nawet sobie wyrazów na zapytanie
 55 2    |               Narodzenia wstawać boso i nawet płaszcza nie zarzucić.~Brat
 56 2    |           głębszy, czasem trochę drżący nawet.~- Może też ci się śniło,
 57 2    |                 nie matki, nie siostry, nawet jeszcze nie kochanki twojej...
 58 2    |               już potem nie być, choćby nawet szczęśliwym inaczej. A nie
 59 2    |               okropniej, niż wtedy było nawet.~
 60 3    |                 gdy nas to zadrażni, co nawet innym na jeden uśmiech pustoty
 61 3    |              myśl twoja uleci, kiedy to nawet przedążysz sławy pragnieniem
 62 3    |                mnie wcale nie rozumiesz nawet.~- Wcale nie rozumiem, prawdę
 63 3    |              tak ubogi, ale zabrakło mi nawet ideału do stworzenia godnego
 64 3    |                odzyskałem, oh! i więcej nawet! Jakżebym chciał już wziąć
 65 4    |              dopatrzeć, ni domyślić się nawet. Wtem chrapliwy i natężony
 66 4    |             która mię w przelocie lekko nawet z boku musnęła.~Zerwałem
 67 4    |                 ciała, bez zaokrąglenia nawet w pełność wydatnej głowy,
 68 4    |               pas, i kapelusz, i łapcie nawet, z jedwabiem lśniącego łyka
 69 4    |              chcecie, ochrzcijcie sobie nawet pospolitym zmysłem, zawszeć
 70 4    |                 w stanie powiedzieć wam nawet, jaką to była ta kobieta,
 71 4    |                    mówiono dokoła, a ja nawet nie uczułem najlżejszego
 72 4    |             prędko, że nie miałem czasu nawet spytać ich się: - Kto wy
 73 4    |         srebrnych chmurek na błękicie, ~Nawet z szklanki i z talerza, ~
 74 4    |                z szklanki i z talerza, ~Nawet z grzywy klaczki mej -~Wszędzie,
 75 4    |               dzieckiem być!...~~Toć ja nawet nie umiałem ~Nazwać tego,
 76 4    |               zaczynało - nie śmiał się nawet z łysin swoich nauczycieli,
 77 4    |          Śpiewak oświadcza wreszcie, iż nawet niewiadomość ową już postradał
 78 4    |                mieczem straszy, z lekka nawet o grobie kochanki nadmienia,
 79 4    |                cię zarzuci, ~Gdy ty sam nawet skłócisz się z sumieniem, ~
 80 4    |          Beniamin odjedzie, nie wiedząc nawet, co mu tak dlatego nad uchem
 81 4    |                 więc jegomość przyrzeka nawet, że będzie bardzo grzeczny,
 82 4    |        odwróciwszy się, nie spojrzawszy nawet, wzięła mnie za rękę, a
 83 4    |            jałmużny dobrego wspomnienia nawet, strząśnie pył z obuwia
 84 5    |              ode mnie leżały, co więcej nawet, składała je dni powszednich
 85 5    |                baranka - i miano mi raz nawet jakąś podwiązkę koło nogi
 86 5    |             taka, jaka od najsurowszych nawet sędziów wysokiej arystokracji
 87 5    |                 bywa, i przed którą się nawet rozwarły pyszne pokoje Margrabiny ***,
 88 6    |           nieruchomy. Ja nie zapłakałem nawet, tylko mi coraz trudniej
 89 6    |            Podobno że się rozchorowałem nawet, ale ja nie wiem - chyba
 90 6    |                tylko: żadna chwila snem nawet nie zginęła mi, widziałem
 91 6    |               słowa Cypriana: "Ludwinka nawet minie cię ze wstrętem" i
 92 6    |             twarzy, których bym się tak nawet w złudzeniu wyrzekła.~-
 93 6    |         zazdrosny, iż gdy wspomnę sobie nawet, jak to patrzą okropnie
 94 6    |             zapomniał, że coś trzymałem nawet.~- Ach! to obrazek, który
 95 6    |                nic to miałem, co więcej nawet: oburzenie tak niesumiennym
 96 6    |        przeszłość uznaję - tak całą, że nawet zabójstwa i występku nie
 97 6    |                 mię z radością, nikt mi nawet nie wspomniał o przebaczeniu,
 98 6    |        przestała. Czyż to podobnym jest nawet? - Nie, Aspazjo, jeśli ci
 99 6    |                   czasem przypuszczałem nawet, że Aspazja sama już zajeżdża,
100 6    |                 rzucił, to ręczę, żebym nawet oszczędził ich sobie. Z
101 6    |          doskonała martwość, już mi się nawet zabijać nie chciało i poszedłem
102 6    |       mizantropem, samolubem, obojętnym nawet nie jestem - między złem
103 6    |            tonącego człowieka, serce mi nawet uciechą nie drgnęło. Byłem
104 6    |                o czym innym myślę - raz nawet uderzyło, choć nie wiedziałem,
105 6    |                 Jeśli chcesz, to możemy nawet po więzieniach kryminalnych
106 6    |                 kochają, czy ci, którzy nawet do potrzeby szczęścia ukochać
107 6    |                dzień ich, każdą godzinę nawet potrzeba im zapełnić pracą,
108 6    |             nadużywają, są inni, którzy nawet w szlachetnych nie mogą
109 6    |        wdzięcznego nie było - po chwili nawet ciekawość przygasła, zimną
110 6    |                 garstka, do której może nawet z nas, tu siedzących, żaden
111 6    |          Augusta.~Beniamin nie wznosząc nawet oczu równie półgłosem szepnął:~-