Rozdzial

 1 Wstep|         spostrzec, jak oni różni od tego, czym byli, lub jak my sami
 2 Wstep|         siłę potrzebną do moralnych tego wieku zapasów, namiętne
 3 Wstep|            do szczęścia, o prawo do tego, co dobrym dobroć ułatwia,
 4 Wstep|     wytrwałością szła ku spełnieniu tego, a szła przez własną boleść,
 5 Wstep|           ducha wzniesieniem i obok tego jeszcze dar malarstwa, podwójny,
 6 Wstep|          przyjmował stosunki, o ile tego godny, o tyle szczerym zostawał
 7 Wstep|          wtajemniczyła jej w objawy tego instynktu, a przecież objaw
 8 Wstep|           posłuszeństwa wyłamać, ja tego nie próbowałam, nawet ją
 9 Wstep|              a priori" pojęcia, dla tego lub owego stosunku, który
10 Wstep|             byłby się dał zabić dla tego, a jeszcze wielu bardzo
11 Wstep|          zdusił. Strach czasem było tego dziecka z błękitnymi oczyma,
12 Wstep| przedsiębiorczy i odważny, więc dla tego wszystkiego "metodystą"
13 Wstep|         zapierajcie się tej cechy i tego chryzmatu. Gdyby nie entuzjazm,
14 Wstep|  niesprawiedliwi! Czego oni chcą od tego chłopca? Wyrysował im tyle
15 Wstep|       raczej jakby na odpokutowanie tego wszystkiego, rozmiłował
16 Wstep|        zwyczajnie jak dziecko, i do tego trochę zepsute a bardzo
17 Wstep|          stawało na przeszkodzie do tego wszystkiego.~- Dajcie teraz
18 Wstep|          Bardzo łatwo arytmetycznie tego paniom dowiodę. Proszę tylko
19 Wstep|       Jeszcze by też, moi trapiści, tego tylko brakowało, żeby szlachetność,
20 Wstep|          zdania zupełnie im daje do tego prawo.~- Hej! Galop! galop!
21 Wstep|           zagadniony.~- Byłam pewna tego - rzekła wtenczas Felicja -
22 Wstep|          nie chodziło o powiedzenie tego zdania, mnie po prostu mówić
23 Wstep|          nie mogę w całości przyjąć tego usprawiedliwienia - rzekł
24 1    |       dziwna rzecz, stokroć dziwna, tego wszystkiego nie było.~Matka
25 1    |           moją. Tylko sobie słowami tego nie mówię, ale uczuciem,
26 1    |            idź po szafirowy kawałek tego nieba, idź przez łączkę -
27 1    |             gdzie jest niebo? Ja ci tego nie powiem. Niebo jest daleko -
28 1    |           gdzie ptaszyna? - a ja ci tego nie powiem, Beniaminku,
29 1    |           gdyż nie użyję na Molocha tego słowa: "łasił". Moloch się
30 1    |          zupełnie jak obecność. - Z tego obrazu, na przykład, widzę
31 1    |   rozmawialiśmy, jakie to śliczne z tego wilka będzie futro pod nogi
32 1    |        osobnym patrzyłem pryzmatem.~Tego dnia jednak na połowie skończyłem
33 1    |          chciał wypowiedzieć gorycz tego uśmiechu na owym męskim,
34 1    |       niczego niepodobne - chyba do tego, com ja czuł na jawie -
35 1    |  siedemnasty zostałem górnikiem.~Od tego to siedemnastego roku zaczyna
36 2    |          wszyscy spać poszli według tego, jak gdzie komu starania
37 2    |          drewnianym stolikiem, a do tego jeszcze w szlafroku i pantoflach -
38 2    |       żelazne miecze dzwonił według tego, jak pieśń brzmiała. A pieśń
39 3    |             mieć serce do ukochania tego, co używa - ukochanie samo
40 3    |         zdolność i musi tworzyć, bo tego wymaga organizm całej jego
41 3    |            miłością znieśmiertelnić tego nie może, on musi w kształty
42 3    | Sabejczykowie lub Gwebry? czciciele tego, co świeci? Ja wam powiadam,
43 3    |            dobre, bo to szczęśliwe, tego odpychać nie można - a kiedy
44 3    |            można - a kiedy wyżej od tego jeszcze myśl twoja uleci,
45 3    |           przed drugimi zapiera się tego - nieszczęśliwy, gdy mu
46 3    |           duszy mojej na utworzenie tego obrazu kobiety; dziś nie
47 3    |             głowy straszliwej hydry tego świata, albo jednym ramion
48 4    |             i dalej w góry, w lasy; tego dnia jednak miałem inny
49 4    |           tej górze łuną bije godna tego krajobrazu pochodnia - może
50 4    |          się przez chwilę, a ledwie tego dokazałem, że gdym chciał
51 4    |             koń w konia sadziłem? - tego dziś jeszcze sobie wytłumaczyć
52 4    |      płomienna jasność wylała się z tego otworu - domyśliłem się
53 4    |           głos ludzki wywiódł mię z tego odurzenia, w którym od chwili
54 4    |      czapeczce.~- I pani jest panią tego zamku, lecz nie naszą panią -
55 4    |   drobniejsze i nieco bledsze tylko tego samego obrazka odbicie.~-
56 4    |             powiedzieć, czy z panią tego zamku będę mógł się widzieć?~
57 4    |             niewidzialnej muzyki, i tego gwaru poszeptów, i tego
58 4    |             tego gwaru poszeptów, i tego szelestu miękkich jedwabnych
59 4    |            żadnej promienności, bez tego przeźrocza, którym to czasami
60 4    |             podobne do owej cząstki tego, co ja się domyślam, gdyż
61 4    |       naprawdę nie śmiem powiedzieć tego, co wiem...~- Pani urodziłaś
62 4    |             wyszczególnienie daty z tego czasu, który w ojczyźnie
63 4    |             kiedy pani Aspazja chce tego - rzekł starszy na koniec -
64 4    |           nawet nie umiałem ~Nazwać tego, a szalałem;~Łzy po twarzy
65 4    |        jeszcze chęć... ~Temu hańba! tego właśnie, ~Niechaj jasny
66 4    |            są największym poparciem tego zdania: iż niewiadomość
67 4    |                   Ta ta ta ta! dość tego, braciszku - przerwał nagle
68 4    |            zamówiony tłumacz - dość tego, bo ja zapomnę i Beniamin
69 4    |         nędzna a nieszczera parodia tego, co pierwej wręcz powiedziałem;
70 5    |           żeby się ubrać i uciec do tego pokoju, w którym Aspazja
71 5    |            jednej więcej książki od tego czasu nie przeczytałem,
72 5    |        drugiej strony domu wejść do tego pokoju, w którym Aspazja
73 5    |            wtedy kochać byś musiała tego, który by w potrzebie wsparcie,
74 5    |             życie odebrać?... Ja ci tego za złe nie wezmę.~- Oh!
75 5    |          ciebie - oh! czy to ja nie tego szukałam właśnie... Kto
76 5    |        piekielne objawienie, że bym tego nie zniósł. Aspazjo, oszczędź
77 5    |     Pamiętam, kiedy przychodziło do tego miejsca, w którym księżniczka
78 5    |          ich pierwej!~Spojrzałem na tego człowieka - on zadrżał i
79 5    |         duszy, dzieliła okruszynami tego, co ja jej dałem kochania.~
80 5    |   dokładnością, jak niegdyś postawa tego wilka, co Zittę za piersi
81 6    |              uspokój się! - lecz ja tego wszystkiego nie pamiętam
82 6    |   odrzuciłem, ale też nie przyjąłem tego układu; brak mi sądu i zastanowienia
83 6    |            w pierwszej chwili widok tego obrazka nie zasmucił mię,
84 6    |            jak u wariata?~- Nie mów tego, Beniaminku - odrzekła siostra -
85 6    |        powiedzieć nam nie umiał. Od tego czasu mam wstręt do tego
86 6    |            tego czasu mam wstręt do tego malowidła, bo dziwne usposobienie
87 6    |            wspomnień lub w napadzie tego nieszczęśliwego usposobienia,
88 6    |            potem nie uwierzy, a dla tego, co już raz cierpieć zaczął,
89 6    |        kiedy o innej porze próbować tego chciałem, próba się nigdy
90 6    |             nic mię już nie mogło z tego stanu wyprowadzić. Czasem
91 6    |            A widzicie! - a czyż wam tego nie mówiłem? - a widzicie,
92 6    |      urodzony" w całym najświętszym tego wyrażenia znaczeniu, wśród
93 6    |         pana z sobą, proszę za próg tego pokoju, od domu do domu
94 6    |             i póki ci kto nie złoży tego dowodu, póki tej próby w
95 6    |     stracenia...~- No, no, dość już tego, dość tego - zawołała Emilia -
96 6    |             no, dość już tego, dość tego - zawołała Emilia - wstydźcie
97 6    |          niewiele... aż przyszło do tego na koniec...~Lecz o tym