Rozdzial

 1 Wstep|     nieszczęściem być by musiało. Oh! mój Boże! zgódźmy się na znaczenie
 2 Wstep|           Emilka tak mówiła zawsze:~- Mój Boże! jacy to ludzie są
 3 1    |           kochała dumki ukraińskie, a mój brat Adam kochał niebieskie
 4 1    |            córki bliskiego sąsiada, a mój brat Józef kochał ziemię,
 5 1    |               i kwiaty nie zerwane, a mój brat Karol kochał psy, konia
 6 1    |            kochała gwiazdy i niebo, a mój brat Cyprian kochał obrazy,
 7 1    |           Terenia kochała powieści, a mój ojciec kochał książki, a
 8 1    |         umilkła, lecz w tym milczeniu mój płacz, cichy zrazu, wybuchnął
 9 1    |               oka wymierzył, za palec mój pociągnął i wilczysko ani
10 1    |               ojcu jużeście słyszeli, mój ojciec taki poważny, taki
11 1    |       wszystkie wizerunki królów. Oh! mój Boże, jak to ja pamiętam!
12 1    |          jednak na połowie skończyłem mój przegląd i zacząłem nie
13 1    |               i dobroci obliczu. - Bo mój ojciec był dziwnie pięknym
14 1    |              jest w tej historii?~- O mój synku! Wszystko, czego już
15 1    |              Ale za to zrozumieliście mój wiek dziecinny i ówczesną
16 2    |                  Do wsiego roku, mężu mój, dzieci wszystkie moje.
17 2    |             Cyprian...~W istocie brat mój Cyprian, malarz, wędrowiec,
18 2    |               oczyma:~- Nieszczęście, mój Bohdanie, brzydkie jest
19 2    |          gniewaj mnie. Bo to widzisz, mój drogi - ciągnął dalej, jakby
20 3    |          artystą, wielkim artystą był mój brat, Cyprian.~Ja wam powiem
21 3    |       Cyprianie.~- Na ostatku o mnie, mój Beniaminku! Najpierw...
22 3    |            ale inaczej być nie mogło, mój obraz przede wszystkim -
23 3    |              że o moim obrazie mówię? Mój obraz to cała nauka moja,
24 3    |           zaprzeczyć... O! jednak to, mój Beniaminie, pieśni, tańce,
25 3    |        pięknych oczu! - O! jednak to, mój Beniaminie, to dobre, bo
26 3    |           radości. - Ja tak nie umrę, mój bracie; byłem szczęśliwy,
27 3    |        kochałem, używałem, stworzyłem mój obraz; miałem wszystko,
28 3    |            ubierać się zaczął.~- Aha! mój Beniaminku - ze śmiechem
29 3    |          zdaje mi się, że gdy skończę mój obraz, skończę cały mój
30 3    |               mój obraz, skończę cały mój zawód i umrę, ale jak ci
31 3    |              końca... wszakże to jest mój Alcybiades, mój Beniamin,
32 3    |               to jest mój Alcybiades, mój Beniamin, mój prześlicznej
33 3    |             Alcybiades, mój Beniamin, mój prześlicznej Aspazji kochanek...~
34 3    |                Śnie na kwiatach, śnie mój złoty!~Idealne wiary, cnoty,~
35 3    |              bez myśli; pierwej świat mój był najcudniejszym zaiste
36 4    |             już o tym poczciwy Bazyl, mój najdawniejszy, jeszcze z
37 4    |  niecierpliwością, a zawsze daremnie! Mój kary Sokół, jak gdyby wiedział
38 4    |     pomiarkować, co to być mogło, już mój Sokół zarżał przeraźliwie,
39 4    |                gdzie chce i póki chce mój Sokół". Więc też Sokół leciał,
40 4    |                A z której i na którą, mój niewidzialny towarzyszu? -
41 4    |          kości mogli strzaskać sobie. Mój kary odgadł zamiar - rozjątrzony
42 4    |               z Sokołem taka sprawa - mój Sokół wyciągnął się struną
43 4    |          chciałem ją gonić - to Sokół mój gonił przecież - gonił -
44 4    |          chłopców przekonały mnie, że mój sen rzeczywistością, że
45 4    |         kosztowności, jakby na rozkaz mój czekające, a ja do wyboru
46 4    |       zupełnej, to już moja własność, mój twór - ale zawsze, bądź
47 4    |               dosłyszałem. - Czy tak, mój biedny góralski chłopcze?
48 4    |              zwracając się ku mnie: - mój brat - rzecze on - w starożytnej
49 4    |               się na ostrożności, gdy mój brat śpiewać zacznie, bo
50 4    |             tam jedynie może się brat mój na przyzwoitego wykierować
51 4    |                a to niewierny tłumacz mój - przydał wskazując na brata
52 4    |          prawdziwy ~W namiętny uścisk mój!~~Teraz dosyć już przeżyłem ~
53 4    |          chwili zmiana ról nastąpiła. Mój sąsiad z lewego boku, który
54 4    | najprawdziwszym znaczeniu rzecz taka:~Mój najckliwszy braciszek słyszał
55 4    |               mędrców nauczyłem - ale mój drogi, zaklinam się na wszystko,
56 4    |            ona, jakby zgadując zamiar mój, nie odwróciwszy się, nie
57 5    |              mnie też bardzo ucieszył mój dowcip w wynalezieniu tak
58 5    |             zrobić balon z pajęczyny, mój Murzyn zaniesie go na najwyższą
59 5    |          polarnej - śpiesz się tylko, mój kochany, i weź co cieplejszego,
60 5    |               razem, o! zawsze razem, mój Beniaminie, nasze konie
61 5    |            wybierajże się, Beniaminie mój!~Na słowa Aspazji i mnie
62 5    |            jak atrament, a każdy krok mój cichy jak westchnienie,
63 5    |             wrócimy razem na zamek.~- Mój dom bliżej od zamku - przełożyłem
64 5    |         Podróżni żegnali się, mijając mój zamek - strach padł na okolicę,
65 5    |               więc chcę miłości. Beni mój, kochaj mnie, Beni mój,
66 5    |           Beni mój, kochaj mnie, Beni mój, ja cię kochać będę...~Przez
67 5    |             doszła.~- Patrz, Aspazjo, mój brat miał słuszność - dodałem
68 5    |            lękaj się, nie lękaj, Beni mój, ja cię nie opuszczę - Beni
69 5    |               cię nie opuszczę - Beni mój! ja kocham ciebie!~Niebo
70 5    |          śpiewki przed uśnieniem, czy mój kochanek nie zna mię - i
71 5    |        Aspazja wzięła mi z duszy cały mój żal za umarłym.~Od tej chwili
72 5    |       zostałem przy niej - porzuciłem mój zawód - nie wróciłem do
73 5    |             mnie, pójdź do mnie, Beni mój - zawołał głos Aspazji;
74 5    |             wiele listów z domu.~Brat mój Adaś napisał: "Beniaminie!
75 5    |          moimi, wracaj do nas''.~Brat mój Józef napisał: "Beniaminie!
76 5    |          wzięła, wracaj do nas".~Brat mój Karol napisał: "Beniaminie,
77 5    |             nie mógł się wtedy zdobyć mój umysł.~Mieć jeszcze - mieć! -
78 5    |             już nie miałem. Zrzuciłem mój ubiór bogaty, rozzułem nogi
79 6    |         słońce patrzyła.~- Znam i to, mój braciszku.~- A cóż robisz
80 6    |            której był suchymi farbami mój Tobiasz zrobiony. Po długiej
81 6    |                że dziś lepszy jestem, mój gniew pod tchnieniem ust
82 6    |           dość spokojnie.~"Pobożność, mój synu, świętą jest cnotą,
83 6    |            boli, a potem powiadam ci, mój synu, że to jedyne lekarstwo
84 6    |           zrobić". - Żegnam cię, synu mój, bo muszę wybadać Aspazję,
85 6    |               jestem dla ciebie, synu mój, twoim ojcem duchownym,~
86 6    |             posypaną - a zresztą czyn mój też nigdy powierzchownym
87 6    |       Beniaminowi wyciągnął:~- Bracie mój! Bracie! Gdybyś ty miał
88 6    |         przystali i zaczęłam pierwszy mój odczyt Książki pamiątek -