Rozdzial

 1 Wstep|          trzeba sobie wyobrazić, że ten kominek bezcenny znajdował
 2 Wstep|          dużym i wysokim pokoju, że ten ogień niepokalany rozświecał
 3 Wstep|        wyznać, że nigdy szczerze na ten żart nie odpowiedziała.~
 4 Wstep|           się z bliska przypatrzył, ten widział dopiero całą dramatyczność
 5 Wstep|           wypadków objętą nie była, ten czuć musiał całą lirykę,
 6 Wstep|       musiała. Kto jej nie spotkał, ten sobie wyobrazić nie może
 7 Wstep|             niż prawdom religijnym. Ten człowiek mógłby ją bić,
 8 Wstep|        głowie się nie zawróciło, by ten lub ów nie wymodlił do niej
 9 Wstep|          zaszedł w kółko jej życia, ten musiał doznać jej troskliwości
10 Wstep|     próżniacka, niewykształcona, ma ten instynkt przynajmniej, że
11 Wstep|           jak Henryk człowieka. Ile ten chłopiec przed dniem pełnoletności
12 Wstep|             do niskich, kto kłamie, ten się boi; kto kłamie, ten
13 Wstep|            ten się boi; kto kłamie, ten zdradza i chce ze zdrady
14 Wstep|             czyny wołano. W istocie ten człowiek miał wielką zdolność
15 Wstep|      twórczych natchnień i działań. Ten brak inicjatywy, rzutkości,
16 Wstep|           wszystkich najlepiej znał ten ustęp, rzeczywiście z ksiąg
17 Wstep|            najzwyczajniejszy, a nie ten tylko, który w nienaturalnych,
18 Wstep|         marznął na zimniejszym, niż ten, co słyszycie, wichrze.
19 Wstep|      pomieszaliście wszystko razem, ten o tym, a ta o tym prawi.
20 Wstep|    przystąpił paroksyzm, byłbyś nam ten wypadek opowiedział - rzekła
21 1    |         sprawdziły się słowa moje - ten człowiek był anatomem ludzkiego
22 1    |          zwierciadełko zabawił mnie ten obrazek, lecz z wolna, im
23 1    |             widzę je dokładnie. Oh, ten ogromny, ten poczciwy Moloch,
24 1    |         dokładnie. Oh, ten ogromny, ten poczciwy Moloch, jak on
25 1    |             jej utrzymanie zarobił. Ten warunek zbogacił mię później
26 1    |             uzdeczki potrząsnął. Na ten znak Zitta sunęła, sunął
27 1    |            nieustraszony, zuchwały. Ten wilk, dowiedzieliśmy się
28 1    |           się na dobrą chwilę przed ten ciepły kominek, byle wiatr
29 1    |        zupełnie o czym innym mówić; ten sen, ta przepaść, to do
30 2    |           aż do chwili jego powrotu ten kawałek opłatka zachowany -
31 2    |     poruszeń chciał Cyprian oszukać ten wzrok matki badawczy, smutny
32 2    |             krew była na chustce.~- Ten kielich waszej spokojności
33 2    |       odpocząć trochę - kiedy sobie ten obraz przypomnę, jest mi
34 3    |      założone kolano. Nie wiem, czy ten ruch prędki, czy inny jaki
35 3    |        mędrzec prawem ostateczności ten objaw tłumaczy, ja wiem
36 3    |           wiarą, że do nieba idzie, ten nie ma odwagi przeciw śmierci,
37 3    |             odwagi przeciw śmierci, ten ma tylko wielką lepszego
38 3    |           śmiało naprzód postępuje, ten się dopiero śmierci nie
39 3    |         mózgiem w rozumie bogactwa, ten się nie będzie z przeznaczeniem
40 3    |           tę miękkość spojrzenia, i ten hardy rzut młodego karku,
41 3    |         hardy rzut młodego karku, i ten pieszczotliwy ust całych
42 3    |             mi się mgłą nie rozwiał ten młodzieniec z jasnym czołem,
43 3    |      ostatniej trwożliwości swojej; ten młodzieniec taki już silny,
44 4    |          przynajmniej nie mojego na ten raz wierzchowca. I owszem,
45 4    |              Co też ty wygadujesz - ten pan, taki młody, miałby
46 4    |           Jest ubiór Alcybiadesa...~Ten ostatni wyraz uderzył mię,
47 4    |            się niby wymiarkowaną na ten skutek dozą wschodniego
48 4    |          krzywcie się tak bardzo na ten wyraz. Rozsądek to jest
49 4    |           mają na to wyrażenie, oni ten rozsądek, o którym ja chcę
50 4    | rozpuszczoną z napojem wypiję, moim ten, co legnie w grobie. Patrzcie,
51 4    |           bożych ~Niech sobie tylko ten jeden uproszę - ~Ja będę
52 4    |          jej twarzy. ~Nie mogłem na ten widok oburzenia mego powściągnąć -
53 4    |            w progi swoje przyjęłaś. Ten ubiór, co ci się wydaje
54 5    |         klawisze pamięci kiedy los, ten fantastyczny wirtuoz, przyłożył
55 5    |         białym łbem w środku ciała. Ten zwierz przycichłym głosem
56 5    |           ona nie obejrzała się! Na ten raz dość jednostajnie zanurzała
57 5    |           nienawiścią na cały świat ten cisnęła - jeszcze, jeszcze
58 5    |          wspominasz?~- Cyprian jest ten, co powiedział, co mi pokazał,
59 5    |             czysty, dźwięczny; głos ten nucił piosenkę miłosną;
60 5    |       zeszło kilka lat życia.~Przez ten czas Aspazja roztrwoniła
61 5    |             ciebie zabiję. Człowiek ten był uzbrojony, miał szpadę
62 5    |         uśmiechem przeczytałem cały ten ustęp na kawałku wyrzuconej
63 6    |           inny, znany dobrze - głos ten przenikającej rzewności,
64 6    |          serca swojego - a przecież ten wieczór, ten jeden wieczór,
65 6    |             a przecież ten wieczór, ten jeden wieczór, powinien
66 6    |           godzi - rzekła wreszcie - ten ma nadzieję, iż je z życia
67 6    |           powiedz mi, czy widziałaś ten obraz na górze?~- Widziałam...
68 6    |            życie inne, spokojne jak ten ubogi domek nasz, dobroczynne
69 6    |        słowo w piękność zaczarowało ten świstek maleńki... - to
70 6    |      siedmiu śmiercią pomarło, lecz ten jej się dostał, który ją
71 6    |           dziś wiem, że kto kochał, ten kochać będzie zawsze, choćby
72 6    |            kto jak chce się chwali, ten, co raz już wierzyć przestał,
73 6    |          jest kto taki między wami, ten się nie dziwi i nie rozśmieje,
74 6    |       narzeczonej znaleziono. Tylko ten Beniamin występny, on śmiał
75 6    |         widomą ofiarę. Dla bliźnich ten jedynie użytecznie pracuje,
76 6    |             by im dzisiaj przyniósł ten Beniamin upadły, biedny,
77 6    |        trzeba - a wam się zdaje, że ten biedny, ten bezduszny na
78 6    |           się zdaje, że ten biedny, ten bezduszny na próżnię swego
79 6    |            ocalenia...~- Ach! gdyby ten Beniamin mógł się modlić! -
80 6    |       westchnął także.~- Ach! gdyby ten Beniamin mógł się we mnie