Rozdzial

 1 Wstep|        swobodnie, tak poczciwie - a była nas dość liczna gromadka,
 2 Wstep|             dni pierwszej młodości; była to - waham się w doborze
 3 Wstep|             nieba.~Otóż myśl Emilki była aniołem, jej serce świętej
 4 Wstep|             sadzać lubiłam. Felicja była dla mnie ideałem obecnej
 5 Wstep|           nie chciała. Czynność jej była zadziwiającą - od najprostszej
 6 Wstep|           chociaż powieść jej życia była daleko smutniejszą.~Tekla
 7 Wstep|            umiała. Emilki łagodność była raczej wiecznym usprawiedliwieniem;
 8 Wstep|           Bóg stworzył. Jadwiga nie była poetką. Augusta nie była
 9 Wstep|            była poetką. Augusta nie była artystką. Anna nie była
10 Wstep|             była artystką. Anna nie była matką. Jednak pewną jestem,
11 Wstep|         praktyczną kobietą i prawie była nią nawet. Wewnętrzna za
12 Wstep|        kształty wypadków objętą nie była, ten czuć musiał całą lirykę,
13 Wstep|            swoich, czyż Jadwiga nie była prawdziwą poetką? Oh! ja
14 Wstep|        poetką? Oh! ja wam ręczę, że była, tylko nie wszyscy ją odgadli,
15 Wstep|         przez oczy mignęła.~Augusta była jawnie tym wszystkim razem,
16 Wstep|              według rodziców jednak była to prawdziwa, nawet zdaje
17 Wstep|              pieśnią i farbami - to była Augusta. Malowała też ona
18 Wstep|            nie ma.~Anna piękniejszą była od Augusty, trochę starszą
19 Wstep|         kobiecą miłością? Jej dusza była pełna i zawsze samej sobie
20 Wstep|       rodziców, zawsze trochę matką była. Kto zaszedł w kółko jej
21 Wstep|            Henryka osobistość tylko była tak wydatną w tym, co czynił,
22 Wstep|            jak gdyby matematyka nie była najidealniejszą nauką, jak
23 Wstep| wewnętrznych usposobień i przekonań była w nim nawet zupełnie odrębną
24 Wstep|              bo w tym korzyść nasza była - zupełnie jak gdyby co
25 Wstep|             nawet powiedzieć, że to była jedna żywa szarada, której
26 Wstep|              Ja chcę, żeby świętość była całej ludzkości zakonem -
27 1    |             było już życie moje, to była już przyczyna jakaś późniejszych
28 1    |             jej nie znam, gdzie ona była?~- Ośmnaście lat temu była
29 1    |          była?~- Ośmnaście lat temu była w niebie jeszcze! Gdy zaś
30 1    |          naszej rodzinie miłość nie była ani tajemnicą towarzystw
31 1    |       jednymże utrzymane wygięciu - była to raczej senność mojego
32 1    |       Obejrzałem się: twarz Ludwiki była bardzo spokojna, ale długie,
33 1    |            nigdy Ludwince. Ludwinka była jego wybranką, jego najukochańszą
34 1    |             Lodomerii skarby. Zitta była jego czarną orlicą, jego
35 1    |          Nie pamiętam, która to już była rocznica mych urodzin, ale
36 1    |            zbyt wysoko dla mej ręki była osadzoną. Patrząc ciągle
37 1    |           się spotkać nie zdarzyło. Była to twarz pociągła trochę
38 1    |          każdym wspomnieniu ona tak była obecna, tak ją czułem przy
39 2    |         jeden spostrzegłem, że krew była na chustce.~- Ten kielich
40 2    |            do twarzy jego uciekło - była to twarz na ową chwilę grą
41 2    |  niewidzialnej gwiazdy jaśniejące - była to, jednym słowem, głowa
42 2    |             godności, gdyby ona nie była ową Medeą, co żywiołom rozkazuje,
43 2    |   Schwyciłem Cypriana za rękę, ręka była zimna jak lód. Krzyknąłem.
44 3    |      Pokochałem się w Aspazji - nie była to owa marzycielska, bezscelna
45 3    |      Szczęście, piękność i rozum to była miłość moja. Pierwej żyłem
46 4    |        nieczystego światła, naokoło była tylko owa, jak to się często
47 4    |              A więcej moja niż jego była w tym wina. Przyznam się,
48 4    |       powiedzieć wam nawet, jaką to była ta kobieta, co mi życie
49 4    |         powiem - słuchajcie.~Wysoka była, blondyna, miała w czarnych
50 4    |           to prawdziwa tylko lutnia była? Kształt dość podobny, ale
51 4    |          tak ciemno, ~Jakbyś ty nie była ze mną,~A był przy mnie
52 4    |             całej spadała kibici. - Była ona tak piękną, tak spokojną,
53 4    |  dzisiejszej nocy powiem sobie: nie była - i dalej pójdę, dalej,
54 5    |         jakiegoś głowę. Kobietą ona była - wyraźnie ona, też same
55 5    |      zdrowej krążenie; tak jest, to była ona, ale więcej niż ona,
56 5    |    wypełniły się innym duchem - ona była taką, jaką być mogła, gdyby
57 5    |           mogła, gdyby kochała, ona była szczęściem, objawieniem,
58 5    |             więcej nie pyta?~Prawda była, ja o nic nie pytałem, obraz
59 5    |          pazurami zakończone palce, była to noc właśnie - jak dziś
60 5    |       przeto, biegłem ciągle, a noc była czarna jak atrament, a każdy
61 5    |        ocknąłem, głowa moja złożona była na łonie kobiety, oczy moje
62 5    |         wracających. Ach! gdyby ona była raczej o moim domku wspomniała,
63 5    |        poszedłem - kto wie? może to była chwila stanowcza? chwila,
64 5    |              co za prześliczna woda była w rzece! pod uderzeniem
65 5    |       pomykała się lekko, a w łódce była Aspazja, a białe jej ręce
66 6    |             łzę gorącą uczułem - to była łza mojej matki!... Ja miałem
67 6    |       trzeba!~Matka moja bardzo już była zmienioną i słabą. W jej
68 6    |             wiem - chyba to już nie była ta dobroczynna choroba,
69 6    |            pamięć i życie zawiesza, była to choroba okropnej bezsilności
70 6    |          niż moje własne troski nie była musiała teraz nową przyodziać
71 6    |          się wybierał.~Dla Ludwinki była tylko mała osiny gałązka.~
72 6    |         zgasły - ta fizyczna boleść była instynktu mojego potrzebą,
73 6    |  rozbieżnych myśli. Pierwsza z nich była myślą listu: - "Trzeba się
74 6    |            więc naprawdę ta kobieta była...~- Zdało mi się, że już
75 6    |         zapomnieć - otóż ta kobieta była - poganką.~Z ostatnim słowem
76 6    |            wzniósł oczy na Emilię - była jakaś obojętna ciekawość