Rozdzial

 1 Wstep|             własnym przekonaniu jest bardzo surowa, bo żadnemu z nich
 2 Wstep|           siebie i względem drugich, bardzo często stawało się prawdziwą
 3 Wstep|           chrześcijańskich uczynków. Bardzo często sprzeczałyśmy się
 4 Wstep|       obwiodła, sama siebie nazywała bardzo praktyczną kobietą i prawie
 5 Wstep|             w teraźniejszości często bardzo okropne spotykały ją zawody,
 6 Wstep|           się temu nie dziwił, wielu bardzo przebaczyłoby zupełnie.
 7 Wstep|            dla tego, a jeszcze wielu bardzo ludziom i mnie samej zdawać
 8 Wstep|         łaską sakramentalną w oczach bardzo surowych sędziów okupić.
 9 Wstep|                Leon "Metodysta" miał bardzo tkliwe i kochające serce,
10 Wstep|              maksymami, dowodził jej bardzo poważnie, że tej sprzeczności
11 Wstep|            widać jest taki los wielu bardzo poczciwych naszych. Stokroć
12 Wstep|              na przyszłą wiosnę mógł bardzo rozsądnym człowiekiem się
13 Wstep|           jakiejś kolekcji sam się z bardzo ciekawego ogołocił egzemplarza.
14 Wstep|           natury, miał jednak Teofil bardzo licznych nieprzyjaciół -
15 Wstep|             do tego trochę zepsute a bardzo gadatliwe dziecko, zawsze
16 Wstep|          Prześladowano Edmunda jakąś bardzo piękną panią, on się wypierał -
17 Wstep|        niedorzeczności w tym nie ma. Bardzo łatwo arytmetycznie tego
18 Wstep|           dopiero, czy ja zbłądziłem bardzo, gdym mówił, że tylko kilku
19 Wstep|             warunkach - ja chcę...~- Bardzo to jest łaskawie z twojej
20 Wstep|        historie za długie - prosiłam bardzo pokornym głosem.~- Historie!
21 1    |             salach sądowych ciekawym bardzo widzem, a w ostatniej chwili
22 1    |            otwartym oknem. Dzień był bardzo jakiś ciepły niby, ale taki
23 1    |               Nie, ty nie biedny, ty bardzo bogaty, Adamie.~- Ja szczęśliwy -
24 1    |               Obudziłeś mię - rzekła bardzo, bardzo smutnie i ja zaraz
25 1    |       Obudziłeś mię - rzekła bardzo, bardzo smutnie i ja zaraz poczułem,
26 1    |              się: twarz Ludwiki była bardzo spokojna, ale długie, jasne
27 1    |             ojciec przypadkowo nabył bardzo tanio, źrebięciem jeszcze,
28 1    |            naprzeciw siedzącego ojca bardzo uważnie się wpatrywać, bo
29 1    |               A kiedym ja się dziwił bardzo, ojciec pokazał mi kartkę,
30 1    |              kiedy, że go z wysokiej bardzo i bardzo stromej góry, np.
31 1    |            że go z wysokiej bardzo i bardzo stromej góry, np. z takiej
32 1    |           zaczyna się dziwna powieść bardzo zabawnych zdarzeń - uśmiejecie
33 2    |            ja podobno piękny, ale to bardzo piękny wtedy byłem - dzisiaj
34 2    |            już w zapasy - oh! wierzę bardzo, że nie zbrzydłbyś wtedy.
35 2    |              Bohdanie, brzydkie jest bardzo - przydała - gdyż nieszczęście
36 2    |             tak było w istocie.~- To bardzo źle, Beniaminie. Spróbuj,
37 3    |            przecierpisz - mówił znów bardzo spokojnie - to ja ci nadgrodzę;
38 4    |              towarzyszu? - odrzekłem bardzo wesoło. - Wdzięcznym ci
39 4    |             na jego ziemi ludzie tak bardzo szczęśliwi być mogą.~Rzuciłem
40 4    |        panowie, nie krzywcie się tak bardzo na ten wyraz. Rozsądek to
41 4    |     zdolności dobiera, przyrzekła mu bardzo świetny zawód... w najgorszym
42 4    |            życia stanie i kończy tym bardzo dobitnym wyrażeniem, by
43 4    |               że w istocie, ponieważ bardzo jest wygodnie mieć najpierw
44 4    |           przyrzeka nawet, że będzie bardzo grzeczny, jeśli takiego
45 4    |             nie gniewaj się - ale... bardzo nudny także.~- Nie gniewam
46 5    |            przyznam się, że mnie też bardzo ucieszył mój dowcip w wynalezieniu
47 5    |        Lipskim jarmarku. - O! ja cię bardzo kocham, Beniaminie; każesz
48 5    |       doprawdy ubogi i nieszczęśliwy bardzo?~Na te słowa wróciło mi
49 5    |        utonął?~- Nie, pani, ja tylko bardzo chory byłem - w gorączce
50 5    |            zdaje mi się, Beniaminie, bardzo jeszcze osłabiony jesteś -
51 5    |              też prawda, że wielkie, bardzo wielkie obchodziłam święto... -
52 5    |           jakąś nad brzegiem leżącą. Bardzo prędko poznałam cię, bo
53 5    |             białe stopy twoje. Długo bardzo przypatrywałam ci się z
54 5    |             nie zapomnę:~"Gdzieś nad bardzo głębokim morzem stał bardzo
55 5    |          bardzo głębokim morzem stał bardzo wysoki zamek na bardzo wysokiej
56 5    |          stał bardzo wysoki zamek na bardzo wysokiej skale i bardzo
57 5    |              bardzo wysokiej skale i bardzo mała chatka na bardzo niskim
58 5    |              i bardzo mała chatka na bardzo niskim brzegu; w chatce
59 5    |          swojej złocistej sukni, ale bardzo drżąca i blada. Rybak wyciągnął
60 5    |           końca podróży - oh! daleko bardzo.~
61 6    |             na to trzeba!~Matka moja bardzo już była zmienioną i słabą.
62 6    |           miłością zaczniemy jeszcze bardzo piękne życie - alboż to
63 6    |       wyrzekła.~- Oh! toś ty jeszcze bardzo szczęśliwa! - powiedz mi,
64 6    |         opuścił, Aspazjo, przez czas bardzo długi wspomnieć o tobie
65 6    |             chciało i poszedłem spać bardzo spokojny, i w nocy nic mi
66 6    |               że to właśnie stosowna bardzo okoliczność do podania nam
67 6    | macierzyńskim głosem - można Leonowi bardzo spokojnie a bardzo kategorycznie
68 6    |           Leonowi bardzo spokojnie a bardzo kategorycznie to proste
69 6    |    wszystkich moich wymagań, to mnie bardzo mało obchodzi, Widziałem,
70 6    |              środek pedagogiczny dla bardzo, bardzo maluczkich - ale
71 6    |             pedagogiczny dla bardzo, bardzo maluczkich - ale daruj mi,
72 6    |             światowym chaosie różnie bardzo się dzieje. Na pozór to
73 6    |         dozna - ale i prawy człowiek bardzo często wyrzec jej się musi.~-
74 6    |             rozkazów. Możesz z niego bardzo piękną wyrobić kariatydę,
75 6    |             rozjaśnić. Wszyscy na to bardzo chętnie przystali i zaczęłam
76 6    |       pierwszym nastąpił, trzeci nie bardzo się odwlekł, ale później