Rozdzial

 1 Wstep|             zgromadzili - czyby się też zapomniało uraz? czyby już
 2 Wstep|            nie mają wspólnego. Stąd też zapewne Emilka w swoim własnym
 3 Wstep|            lub odważnie. Prawda, że też Pan Bóg do wszystkiego jej
 4 Wstep|          nikczemni i gnębi.~Dlatego też różne są szczęścia i nieszczęścia
 5 Wstep|         nieszczęścia różne, dlatego też widziałam częściej nieszczęście
 6 Wstep|      stosunków z ludźmi, prawda, że też jedynie od losu, nie od
 7 Wstep|      młodych uderzały piersiach. Bo też trzeba powiedzieć, że Tekla
 8 Wstep|             niby figurek osobliwszą też tworzyła mieszaninę. Coś
 9 Wstep|    najprzeczystszej wody. Trudno bo też wyobrazić sobie więcej ponętne
10 Wstep|           to była Augusta. Malowała też ona życie swoje, malowała
11 Wstep| zastanawiałam się daremnie, kogo by też Anna pokochać mogła taką
12 Wstep|     brakowało ci zawsze. Prawda, że też Anna umiała przybrać nakazującą
13 Wstep|             indywidualności, a może też było resztą jeszcze pewnego
14 Wstep|            jednakże nie dziwiło mię też bynajmniej, że na Edmunda
15 Wstep|         grona się przyłączył - jego też przezwiska nie miały umysłowego
16 Wstep|           doświadczył, znalazło się też zaraz dla Beniamina miejsce
17 Wstep|             kolegami młodości mojej też same wzajemnej uczynności
18 Wstep|      słyszycie, wichrze. Jeszcze by też, moi trapiści, tego tylko
19 Wstep|           nie mam żadnego, ale mnie też nie chodziło o powiedzenie
20 1    |           rzeczki i próbowałem, czy też ja się dostanę daleko -
21 1    |    najukochańszą z ukochanych, więc też Moloch został Molochem.
22 1    |          siodło znalazło. Spotykały też nieraz Karola i sute w tym
23 1    |            konia płomieniem. A było też widzieć, jak Zitta patrzyła
24 1    |            śnieżnych gołąbków, albo też rozkładały się w srebrne
25 1    |            i łańcuchy Zygmuntów; bo też przyznać trzeba, że na wszystko
26 1    |             patrzył w książkę, lecz też przez tę chwilę wyraz gniewu
27 1    |    surowości spojrzenia. Prawda, że też nas nikt nigdy ojcem nie
28 1    |           głębię duszy ludzkiej. Ja też co prędzej wszystkich nauczyłem
29 2    |        głowie przypatrzyć, a czasem też coś go niby gniewało na
30 2    |           się porozumieć.~Na koniec też i wieczór się skończył,
31 2    |             Beniaminie? może ci się też śniło, że byłeś poetą, lecz
32 2    |            takiego nie miałeś? Może też kiedy widziałeś sam siebie
33 2    |         trochę drżący nawet.~- Może też ci się śniło, Beniaminie,
34 3    |            A cała ta okropność, czy też się domyślacie, skąd przyczynę
35 3    |            a jak wydadzą, to choćby też wszystkie struny pęknąć
36 3    |       instrumentów wypełnia. Czasem też artysta sam z siebie wymyśli
37 3    |       skończonością zawarować. Więc też szuka kształtu, dobiera
38 3    |           rzucić artyście? A jeżeli też w zamian cierpień i krwi
39 3    |           co go później spotka, lub też upewniony jest właśnie,
40 3    |           łączy go ciekawość: jakie też to szczęście być może? I
41 3    |             wolno, z namysłem.~- Bo też ty niczego nie rozumiesz,
42 4    |          póki chce mój Sokół". Więc też Sokół leciał, a mnie leciały
43 4    |      słychać było.~- Nie - nie! aby też oni mię nie dościgną! -
44 4    |            to nie pomogło już. Mnie też myśli podobne nie przyszły
45 4    |     Baltazara! To najbogatsze.~- Co też ty wygadujesz - ten pan,
46 4    |           wrażenie było silne, lecz też przywołało wszystkie w rozmarzeniu
47 4    |        gwiazdami przygląda się, czy też to prawda, że na jego ziemi
48 4    |           wam gadać zaczął - czy są też wyrazy po temu, ja nie wiem
49 4    |          sobą? Oh! prawda - właśnie też - ona wysoka, ale przecież
50 4    |               oh! ja widziałem - ja też żyłem i umarłem. Żyłem wtedy,
51 4    |           grzeczności przepisów. Ja też siedziałem i patrzyłem -
52 4    |             błysnęły.~- Przyznajcie też, czy się komu bądź sprawiedliwiej
53 4    |         azali to jest rym tylko lub też kabalistyczna liczba, lub
54 4    |           kabalistyczna liczba, lub też ilość, ilość zmysłów odpowiednia?~
55 4    |        mówiłem: "chcę kobiety" - on też mówi: "chcę kobiety", ja
56 4    |             mi szczęście dała" - on też mówi: "chcę kobiety, żeby
57 4    |             odpędzić od siebie albo też im nawzajem moralną piosenkę
58 4    |             zadziwienie tylko, więc też zbłąkany góral opuści twój
59 4    |  niezwykłość bawi cię i uwodzi? czy też masz w sercu życzenie, którego
60 5    |            ona była - wyraźnie ona, też same rysy, toż samo czoło
61 5    |          czoło wzniosłe i milczące, też same usta namiętne a czyste
62 5    |   zalewająca; przyznam się, że mnie też bardzo ucieszył mój dowcip
63 5    |         kraju się rozeszły. Ale, bo też prawda, że wielkie, bardzo
64 5    |           ożyję zupełnie, nowym czy też dawnym życiem - jeśli ci
65 5    |         potrąca się jego noga. Więc też ślepa jakaś wściekłość go
66 6    |       ciągłej opieki mojej; dlatego też patrz, Beniaminku, sama
67 6    |         kończąc myśl jakąś:~- Ja mu też zawsze powiadałam, że wróci... -
68 6    |        siostrą. Nie odrzuciłem, ale też nie przyjąłem tego układu;
69 6    |       dziennego porządku - Ludwinka też z niezachwianą cierpliwością
70 6    |       uczucie roztrwoni; dlatego my też cierpieli okropnie, dlatego
71 6    |          lecz nikt nie rozpacza. Ja też zostanę tutaj, Aspazjo,
72 6    |     pożądanym stanie. Nie straciłem też pamięci, nie dostałem obłąkania
73 6    |           głębi duszy przejęty - co też to za dobroduszność! - a
74 6    |       posypaną - a zresztą czyn mój też nigdy powierzchownym nie
75 6    |           Beniamina wskazując.~- Ja też nie żadnym "gdyby", ale