Rozdzial

 1 Wstep|             Wstępny obrazek~Jaki to był prześliczny ów kominek,
 2 Wstep|        zależało, to by nawet Judasz był kiedyś zbawionym, i trzeba
 3 Wstep|            drasnęło czasem. Sarkazm był u niej na każde zawołanie
 4 Wstep|             objaw żaden ukrytym nie był przed domyślnością i cudowną
 5 Wstep|        zupełnie. Przedmiot zdolnym, był nawet samolubstwo usprawiedliwić.
 6 Wstep|            rozumowania powinien się był z wynikiem miłości jednoczyć,
 7 Wstep|        wyrazu nadużycie. Henryk nie był egoistą. Henryka osobistość
 8 Wstep|              lecz Henryk?...~Henryk był odważnym jak lew - był w
 9 Wstep|       Henryk był odważnym jak lew - był w gruncie serca szlachetnym
10 Wstep|               Każdy czyn jego za to był doskonałym zaprzeczeniem
11 Wstep|         magnetyzm. Poprzedniej zimy był zapalonym heglistą; na przyszłą
12 Wstep|          nie dla wieku, bo starszym był od innych, ale dla niekarnej
13 Wstep|          rubaszność, a tymczasem to był dzieciak i numizmatyk; w
14 Wstep|         myśli przychodziło - że zaś był dowcipny, psotny i pełno
15 Wstep|          jej sąd o łysym Humboldcie był dosyć surowym nawet. Nie
16 Wstep|           nami nie ma nikogo, co by był od "Dzieciaka" młodszy.
17 1    |           słowa moje - ten człowiek był anatomem ludzkiego serca;
18 1    |           pod otwartym oknem. Dzień był bardzo jakiś ciepły niby,
19 1    |           drgnęła, jak gdybym to ją był moją gałązką uderzył.~-
20 1    |           Moloch został Molochem. A był to pies rzadkiej cnoty,
21 1    |            chłopiec, co by za konia był pewnie krwi swej nie pożałował,
22 1    |           straciliśmy z oczu.~Dzień był prześliczny, mroźny wprawdzie,
23 1    |         dowiedzieliśmy się później, był sławny w okolicy. Dopiero
24 1    |           uściskał dlatego, że dzik był pysznym odyńcem, a nie dlatego
25 1    |       listków drzewa. Księżyc znowu był w pełni, gwiazdy wszystkie
26 1    |           Bronisławą przesiedziany, był wstępną życia mojego modlitwą.~
27 1    |            obliczu. - Bo mój ojciec był dziwnie pięknym mężczyzną.
28 2    |             dziś ręczyć mogę, że on był tylko boleścią przerażenia.~
29 2    |         dalej mówił, lecz głos jego był uroczysty, głębszy, czasem
30 2    |            kawałami z ust waliła... był przerażającej, żółtej jakiejś
31 3    |            artystą, wielkim artystą był mój brat, Cyprian.~Ja wam
32 3    | najukochańsze dziecko moje i gdybym był wierzył w nieomylność mego
33 3    |          mówić nie mógł, bo zanadto był osłabiony - usnął wreszcie
34 3    |   wszystkich uciech spełnić toast i był sławnym, pięknym, szczęśliwym,
35 3    |          tak się rozmarzyć, Cyprian był artystą - lecz ja dzieckiem
36 3    |            nie widziałem, a Cyprian był zdrowszy.~Święć się, święć
37 3    |            myśli; pierwej świat mój był najcudniejszym zaiste światem,
38 4    |                    4.~Jednego dnia, był to dzień lipca, ale już
39 4    |           musi. Gdybym w dniu takim był spokojnie z założonymi rękami
40 4    |       strzemionach, jak gdybym mógł był i sam dowidzić, i stać się
41 4    |         domyśliłem się tylko, że to był ów gorejący zamek, do którego
42 4    |          czekał jedynie.~Gdybym się był wtedy kogo bądź tylko o
43 4    |      cudnego oblicza - jam powinien był od razu stracić rozum -
44 4    |             Kim ja byłem, gdziem ja był?~~Ach, to cuda - Lecz na
45 4    |        Jakbyś ty nie była ze mną,~A był przy mnie grób.~~O, ja nie
46 4    |   nieprzywoite stroić żarty, a więc był złym jak osa, jak żmija,
47 4    |           swoje, a więc dowodzi, iż był łakomy, niewstrzemięźliwy
48 4    |      świecie i kiedy każdy człowiek był zbiorem owych pierwiastków
49 4    |           wróci do mnie...~Jej głos był śpiewem, pocałunkiem, zaklęciem,
50 5    |             wypadało, że powinienem był wstać, chodzić, ruszać się,
51 5    |           tej chwili dźwięk śpiewów był mi tylko pięknym przez wrażenia
52 5    |         ciebie zabiję. Człowiek ten był uzbrojony, miał szpadę przy
53 5    |          nie stokroć lepiej, gdybym był zabił Aspazję wtedy, jak
54 5    |            którego zabił. Nazajutrz był wielki bal w pałacu....
55 5    |     spomiędzy dyplomatyków naszych, był już od dawna w bliskich
56 6    |             na progu stanąłem.~Stół był nakryty, siano podesłane,
57 6    |        odezwała się Bronisława i to był pierwszy, jedyny wyrzut,
58 6    |          jeden wieczór, powinien by był uzupełnić miarę cierpień
59 6    |        jeszcze do pokoju.~Dla Julci był wizerunek starej Paraski,
60 6    |           bekas spadała.~Dla Tereni był piękny chłopiec wychylający
61 6    |            dziewicę w koronie, inny był podobny do dziesiątki kierowej,
62 6    |             pawiego pióra.~Dla mnie był młody Tobiasz w drodze do
63 6    |         powiekami, jakbym ją zabrał był w spojrzeniu, unosiła się
64 6    |      ludziom zrobił? czy ja bym nie był szczęśliwy? - a szczęście
65 6    |             ci się zdaje, że ja bym był taki zły, jak jestem, taki
66 6    |         ćwiartkę papieru, na której był suchymi farbami mój Tobiasz
67 6    |              Ja spojrzałem, bom już był zapomniał, że coś trzymałem
68 6    |       zdawało mi się, że gdybym cię był ujrzał, to bym cię musiał
69 6    |             pamiętasz? Obraz, który był pierwszym pośrednikiem między
70 6    |         miłości, to bym nie doszedł był do miejsc rodzinnych, nie
71 6    |    szczęście - bo juścić, gdyby kto był powiedział, że stanowi żywą
72 6    |        pisma nie poznałem zupełnie, był to jakiś męski charakter -
73 6    |          czy że obraz wilgocią muru był przejęty, nie zajął się
74 6    |    słuszność (dalszy ciąg sentencji był już więcej z własnego uczucia
75 6    |             ktokolwiek powinien się był zatroszczyć.~Beniamin, dotychczas