Rozdzial

 1 Wstep|      rówieśników gronie szacunek. On młody, on ubogi i cichy
 2 Wstep|        gronie szacunek. On młody, on ubogi i cichy stał się prawie
 3 Wstep|       napisałam to słowo: egoizm. On i egoizm? On, co tak szafował
 4 Wstep|       słowo: egoizm. On i egoizm? On, co tak szafował zdrowiem,
 5 Wstep|       przedmiot największej wagi, on pewno nigdy prawdy nie powiedział,
 6 Wstep|    przecież ze wszystkich kłamców on jeden szczerego wstrętu
 7 Wstep|          tych wszystkich pozorów. On, wyrachowany, całą nadzieję
 8 Wstep|          sercu i na własnej ręce; on, obojętny, z uczucia tylko
 9 Wstep|          tak w życiu rzeczywistym on nie umiał z pełnienia cnót
10 Wstep|        jakąś bardzo piękną panią, on się wypierał - ja bez myśli
11 Wstep|       rzekła wesoło Augusta - już on czuje, że wielką niedorzeczność
12 Wstep|        nie chce powiedzieć, jakie on ma sam.~- Czemużby mi się
13 Wstep|     zawsze sprzeciwiasz, Felicjo? on może naprawdę jest chory -
14 1    |           nim jakoby na tronie, a on mi pokazuje ziemię, królestwo
15 1    |          gdzieś zginął.~- A gdzie on, gdzie on, Ludwiko? Ludwika
16 1    |       zginął.~- A gdzie on, gdzie on, Ludwiko? Ludwika nie patrzyła
17 1    |          ten poczciwy Moloch, jak on wybiegł ze swojej budy i
18 1    |      Karolowi pod warunkiem, żeby on sam na jej utrzymanie zarobił.
19 1    |        mógł przyjść do siebie, bo on po zaporosku swoją Zittę
20 1    |     zaporosku swoją Zittę kochał, on ją sam karmił, poił, upiększał,
21 1    |         to, ręka szatana, któremu on, co nie jest Chrystusem,
22 2    |     sprawę i dziś ręczyć mogę, że on był tylko boleścią przerażenia.~
23 2    |       poznałeś?~- Oh! Matko, jaki on cudnie piękny! - zawołał
24 2    |           w tym względzie - mówił on. - Studiowałem jako malarz
25 2    |           piękne dziecko jeszcze! On nie wie, że w najwyższości
26 2    |        Bohdan starszy od ciebie - on dziś, a ty jutro.~W żaden
27 2    |    łóżkiem.~W jednej ręce trzymał on zapaloną świecę, a drugą
28 2    |          ust do ust podają - "oto on, to on, zwycięzca hipodromu..."~
29 2    |          ust podają - "oto on, to on, zwycięzca hipodromu..."~
30 3    |            bo wiecie przecież, że on uczuciem i miłością znieśmiertelnić
31 3    |    znieśmiertelnić tego nie może, on musi w kształty ująć, skończonością
32 3    |         słuchałem uchem i duchem. On tymczasem chodząc, rozmawiając,
33 3    |        słowach jego, w takim, jak on go wyrazami malował, Alcybiadesie.~
34 4    |       gdym chciał w tył zawrócić, on na bok skręcił i znowu biegł
35 4    |      targnąłem koniem, ze później on mną targnął, że niepojętym
36 4    |      przebierać - ot, ja wiem, co on wybierze, pewno szatę lewity -
37 4    |       pospolitym zmysłem, zawszeć on mię włączy w masę ogółu,
38 4    |      włączy w masę ogółu, zawszeć on mi nie da odpaść w dziwactwo
39 4    |          Bóg przeznaczenie - lecz On ma czas, wieczność i prawdę
40 4    |    pytacie, szukacie daremnie, to on - i trącił mię po ramieniu
41 4    |         wszystko...~- Przedziwny! On wie już wszystko - no, powiedz
42 4    |  słuchajcie! - zawołała Aspazja - on jest kochany i kocha - potem,
43 4    |             Cóż wam się zdaje? że On ma tylko ziemię i niebo,
44 4    |            Szaleni! to wy macie - On ma to, czego wzrok wasz
45 4    |           i myśl nie zbezcześci - On ma tajemnicę i zniszczenie.
46 4    |           tknęli własności Jego - On by przestał być Bogiem,
47 4    |         stali Bogami. Toć przecie On musi kochać tę własność,
48 4    |         mnie: - mój brat - rzecze on - w starożytnej celtyckiej
49 4    |           nie skończy, bo chociaż on dowcipniejszy, mędrszy,
50 4    |           twa chwieje, ~Gazę, coć on z piersi zwieje,~Twej postaci
51 4    |    zazdrościli wszyscy, lecz żeby on jej nie zazdrościł nikomu -
52 4    |         mówiłem: "chcę kobiety" - on też mówi: "chcę kobiety",
53 4    |         żeby mi szczęście dała" - on też mówi: "chcę kobiety,
54 4    | lucyperkowi dać rózgą, bo zapewne on musiał cię w zły humor wprowadzić;
55 5    |         tylko użyć daru Cypriana. On śmiercią swoją kupił dla
56 5    |     przytulić do łona swojego, bo on kazał i umarł.~- Cicho,
57 5    |         bo twoja śmierć bliska.~A on się dziwnie do księdza uśmiechnął
58 5    |      uderzy, czy w kodeks prawny, on już nie dba o to, byle sobie
59 5    |          o puchar jego trąciła, a on się pochylił i dotknął ustami
60 5    |    Spojrzałem na tego człowieka - on zadrżał i wskazując Aspazji,
61 5    |    Aspazja się roześmiała.~- Nie, on ciebie nie zabije - mówiła
62 5    |           tylko moją rozkoszą, że on by nigdy zabić cię nie mógł.
63 6    |        ołtarzach malują, bo jeśli on jest takim, jak mi o nim
64 6    |       Karola apoteoza myśliwska - on sam po chmurach na swojej
65 6    |       patrzyć na niego?~- Nie, bo on mi okropne chwile przypomina:
66 6    |    obłąkaniu wołał: "nienawidzę - on kochać będzie, bo kochanie
67 6    |     patrzy i mówi: "zobaczysz, że on gotów i to jeszcze głupstwo
68 6    |        Tyrteuszem lub Ezdraszem - on został... kochankiem pięknej
69 6    |       pamiętajcie na zawsze, jaki on dziś złamany, bezsilny,
70 6    |      Tylko ten Beniamin występny, on śmiał pokochać całą duszą
71 6    |           go zdradziła bezbożna - on śmie cierpieć, on się poważa
72 6    |      bezbożna - on śmie cierpieć, on się poważa ręce opuszczać