Rozdzial

 1 Wstep|         wszystko jednak przetrwała, zawsze łagodna jak słońce, które
 2 Wstep|         które złym i dobrym świeci, zawsze cierpliwa jak rzemieślnik,
 3 Wstep|            tąż samą robotę zaczyna, zawsze łatwa do oszukania jak dziecko,
 4 Wstep|  dopełnienie każdego obowiązku było zawsze radością najwyższą, dla
 5 Wstep|             nie od ludzi cierpiała. Zawsze spokojna i poważna, zdawało
 6 Wstep|      jeszcze przeinaczyć, jak ja to zawsze poczciwa jestem, aż słowo
 7 Wstep| niezachwiany, wyraźny, stanowczy, a zawsze z zimnym rozsądkiem zgodny.
 8 Wstep|            kochanych swoich kochała zawsze pierwszą chwilę własnego
 9 Wstep|     promieniem piękna orzeźwiona, a zawsze przez pośpiech i przez zmęczenie
10 Wstep|    najwyższości dobrego biegnąca, a zawsze w chwilach rozpaczy i szczęścia
11 Wstep|          spokoju i równowagi, z nią zawsze walka nieustanna o koronę
12 Wstep|              Jej dusza była pełna i zawsze samej sobie wystarczająca,
13 Wstep|          uczuciu względem rodziców, zawsze trochę matką była. Kto zaszedł
14 Wstep|       stosownej chwili brakowało ci zawsze. Prawda, że też Anna umiała
15 Wstep|           przynajmniej, że uszanuje zawsze ludzi prawdziwie moralnych,
16 Wstep|      zupełnie dla niego obojętne, a zawsze takie, z których mu żadna
17 Wstep|           idą, bo kłamstwo każe się zawsze domniemywać tchórzostwa
18 Wstep|             nasza Emilka tak mówiła zawsze:~- Mój Boże! jacy to ludzie
19 Wstep|            rozumu natchnienia; lecz zawsze wymagać - żądać - cenzurować -
20 Wstep|           otaczającymi ją żywiołami zawsze się do równowagi układała.
21 Wstep|  przychodził nam kto czytać nową, a zawsze pięknym stylem napisaną
22 Wstep|           bardzo gadatliwe dziecko, zawsze każdemu wypowiedział wszystko,
23 Wstep|         uczucie samo w sobie będzie zawsze cnotą. Włoch, który w chwili
24 Wstep|        milczenia.~- Po co ty mu się zawsze sprzeciwiasz, Felicjo? on
25 1    |         tych stosunków tajemnych, a zawsze logicznych, które upodobania
26 1    |         swojej, natura cała, natura zawsze moją. Tylko sobie słowami
27 1    |            nieco wyraźniejszym, ale zawsze tak stłumionym jak przy
28 1    |           bawić kwiatkami - kwiatki zawsze blisko, a najczęściej nisko
29 1    |            Tym sposobem Zitta miała zawsze pod dostatkiem najwonniejszego
30 1    |              widziałem przynajmniej zawsze, że wszystko śpiewne, piękne,
31 1    |            w każdej chwili podobnej zawsze ją widzę przed sobą - tkliwą,
32 1    |     wzrosłem kochającym - kochanie, zawsze kochanie, to cały moich
33 2    |             została - moja Ludwinka zawsze blada, zawsze smutna, zawsze,
34 2    |         moja Ludwinka zawsze blada, zawsze smutna, zawsze, nawet w
35 2    |        zawsze blada, zawsze smutna, zawsze, nawet w chwilach radości
36 2    |         marznął, i wróciłem stamtąd zawsze zdrowy, rzeźwiejszy; lecz
37 2    |             przyszłego życia jestem zawsze tatrzańskim górnikiem, synem
38 2    |           chwilę siły wyciągnie, co zawsze nową prawdę wykryje lub
39 3    |          próbuje pomysłu swojego, a zawsze na żywych przykładach, jak
40 4    |           się o mnie, lecz na słotę zawsze starannie konia obrządził
41 4    |      największą niecierpliwością, a zawsze daremnie! Mój kary Sokół,
42 4    |             nigdy nie mogłem, którą zawsze jakby ducha ptaka widziałem
43 4    |           mej młodzieńczej siły, to zawsze miałem w sobie, że pomimo
44 4    |            własność, mój twór - ale zawsze, bądź co bądź, ja od źrenicy
45 4    |    wdziękami i szczęściem w długiej zawsze niezgodzie po krótkiej harmonii
46 4    |          już wszystko - no, powiedz zawsze, niech się przekonam, czy
47 4    |        celtyckiej mowie improwizuje zawsze; chcąc tę mowę bajeczną
48 4    |             krwi czy błota, ~To się zawsze dojmiesz złota;~Na tym naszym
49 4    |             Ona ci jedna zostanie i zawsze ~Przychylne dłonie ku tobie
50 4    |     przechwałkom, potem żonę, która zawsze potakuje, całuje, zapewne
51 4    |             pod wiatr językiem, ale zawsze toż samo ziarno - żal mi
52 4    |              Żegnaj, żegnaj pani na zawsze; widziałem obok ciebie nagromadzone
53 4    |              Beniaminie, nazwie mię zawsze: "ta piękna kobieta" i wróci,
54 5    |        Sokoła, pojedziemy razem, o! zawsze razem, mój Beniaminie, nasze
55 5    |      wszystko wiedzieć - wszystko i zawsze, no, przyznaj się chłopcze.
56 5    |          krwi jego pije, mnie wtedy zawsze robiło się tak zimno, tak
57 5    |         było - ty jesteś - wszystko zawsze będzie".~Od tej chwili Aspazja
58 5    |        Kiedym wielkie i puste, choć zawsze światłem gorejące, przechodził
59 6    |             modlić muszę, bo w nich zawsze więcej byłam szczęśliwą
60 6    |           się zdało, jakobym już na zawsze moją pieszczotkę, moje dziecię
61 6    |             myśl jakąś:~- Ja mu też zawsze powiadałam, że wróci... -
62 6    |             siedziała taką jaką jej zawsze pragnąłem, jakiej czekałem
63 6    |   gdziekolwiek spojrzysz, to wybije zawsze jak owe zielone i czerwone
64 6    |           kochał, ten kochać będzie zawsze, choćby nieszczęście zawichrzyło
65 6    |       jestem - między złem a dobrem zawsze dobre wybiorę - tylko nie
66 6    |           oburzenie, przychylność - zawsze i w każdej chwili przypominam
67 6    |          patrzcie, a pamiętajcie na zawsze, jaki on dziś złamany, bezsilny,
68 6    |        stanowi, Leonie, że dla nich zawsze jest cnotą w sercu i aureolą
69 6    |       potępianych wpływach - takimi zawsze wpływy się okażą, jakimi
70 6    |          jego wspomnienia snuły się zawsze długie dysputy o potrzebie