Rozdzial

 1 Wstep|     religii chrześcijańskiej. Ale ta walka unikniona w rozumie
 2 Wstep|     niewolnicę.~Przypuściwszy, że ta kobieta pokochała się na
 3 Wstep|       pomoc i lekarstwo. A jednak ta Anna, co tak ciągle drugimi
 4 Wstep|      umieścić by się godziło, ale ta próżność nieszczęśliwa!...
 5 Wstep|        czytał i pisał zbyt wiele. Ta pracowitość niemiecka rozdwoiła
 6 Wstep|     przedstawiać, gdyż rola każda tą lub ową stroną o prawdziwość
 7 Wstep|          Trzeba go było widzieć z tą matką, żeby mieć dokładne
 8 Wstep|          a może byś z uporu szedł tą drogą, którą szedłeś z przekonania,
 9 Wstep|            myślą, że w obrachunku ta sama co i innym suma im
10 Wstep|        się do równowagi układała. Ta własność asymilacji, ta
11 Wstep|           Ta własność asymilacji, ta własność przyswajania sobie
12 Wstep|          powiedzieć, że gdyby nie ta słabostka jedyna, ludzie
13 Wstep|      wszystko razem, ten o tym, a ta o tym prawi. Najpierw podziękujcie
14 Wstep|       osobie - pamiętajcież, że i ta miłość jeszcze potrzebuje
15 Wstep|        optyki złudzenie, że głowa ta rozjaśniała młodością, rozbłysnęła
16 1    |          istoty nasiąkała niejako tą pieśnią miłości różno i
17 1    |        miłość to szczęście życia. Ta najpiękniejsza prawda boża
18 1    |        ziarna różnokolorowe - nad tą rzeczką usiadła sobie Ludwinia
19 1    |           patrz - chciej gonić za tą wodą, co tak wolno płynie,
20 1    |           Czy daleko stąd mieszka ta młoda osoba? Młodą osobę
21 1    |        czym innym mówić; ten sen, ta przepaść, to do niczego
22 2    |       marszczył, warg przygryzał. Ta ostatnia zmiana coraz częściej
23 2    |       Moja rada, Beniaminie, jest ta, że przede wszystkim powinieneś
24 3    |                         3.~A cała ta okropność, czy też się domyślacie,
25 3    |           rozkoszy! Moja Aspazja, ta kochanka moja, co mi zobojętniła
26 3    |            żeby mnie nie odbiegła ta postać snem własnym i wrażeniem
27 4    |        piękniejszej rasy jeszcze. Ta, która na niej jechała przed
28 4    |           wam nawet, jaką to była ta kobieta, co mi życie wzięła -
29 4    |          wiek swej szaty. Właśnie ta, co cię zagadła, jest wielką
30 4    |          do tajemnicy - moją jest ta lutnia stłuczona, moją pieśń,
31 4    |      której nie odśpiewałam, moją ta perła jedynie, którą - przykładem
32 4    |         Ziewająca, głupia, stara ~Ta choroba - ta poczwara, ~
33 4    |       głupia, stara ~Ta choroba - ta poczwara, ~Co się... co
34 4    |          Albo ręce wyciągałem,~By ta postać nie dojrzana,~Nie
35 4    |         pojęta, nie nazwana,~Ach! ta postać by wcielona ~Sama
36 4    |         jesteś kochany". ~To jest ta losu niemylność jedyna, ~
37 4    |  kochająca kobieta pamięta...~ ~- Ta ta ta ta! dość tego, braciszku -
38 4    |         kobieta pamięta...~ ~- Ta ta ta ta! dość tego, braciszku -
39 4    |      kobieta pamięta...~ ~- Ta ta ta ta! dość tego, braciszku -
40 4    |           pamięta...~ ~- Ta ta ta ta! dość tego, braciszku -
41 4    |          swoim nazwie cię, pani: "ta obca kobieta".~- Mylisz
42 4    |   Beniaminie, nazwie mię zawsze: "ta piękna kobieta" i wróci,
43 4    |     bogatsza, bo szczęśliwa - i z tą będzie miłość moja, z tą
44 4    |          tą będzie miłość moja, z tą matki błogosławieństwo,
45 4    |         matki błogosławieństwo, z tą niebo i Bóg...~
46 5    |        więcej niż ona, więcej niż ta kobieta, którą mi blask
47 5    |    flanelową kołdrą. Męczyłem się tą bojaźnią jak zmorą, która
48 5    |          rozciągniętym na łóżku z tą przy nogach moich babą szkaradną,
49 5    |      ogromne pijawki.~Te pijawki, ta szlafmyca i pierzyna zabijały
50 5    |           i pytała mię znowu: - A ta, czy ci się podoba? - i
51 5    |           moi państwo, jak widzę, ta powiastka żadnego nie robi
52 5    |          mnie - czy słyszysz, jak ta piosenka całuje włosów pierścienie,
53 5    |        tylko i nie przerażała mię ta nędza moralna; w niej odnajdywałem
54 5    | rozszerzało się w mej piersi, jak ta gangrena ogarniała mię powoli.~
55 5    |           go zabiłem - i wracałem tą samą drogą, a zamiast latami
56 5    |           niej zabiłem człowieka. Ta spokojność wywołała ze mnie
57 5    |         już od dawna w bliskich z tą panią stosunkach. Tajemnica,
58 6    |          nas kochałeś dawniej - z tą miłością zaczniemy jeszcze
59 6    |             chyba to już nie była ta dobroczynna choroba, która
60 6    |          i mieszkać w niej będę z tą wszystkich najukochańszą
61 6    |             zawołałem, pocieszony tą marną słabych i złamanych
62 6    |          ściśniętych nie zgasły - ta fizyczna boleść była instynktu
63 6    |    przykład, gdyby mi się wróciła ta chwila, kiedy Cyprian zemdlał
64 6    |     zawołała Anna - więc naprawdę ta kobieta była...~- Zdało
65 6    |         musiałem zapomnieć - otóż ta kobieta była - poganką.~
66 6    |           podsunął Edmund - gdyby ta jednostka nie pogańska,